Wordt vervolgd...

Ja hoor, er komt nog iets. Later. Maar eerst bezig met een aantal dingen. Eén van die dingen komt in het najaar op uw beeldbuis. Maar ook daarover: later meer.

U hoort nog van ons.

Bloggen is zo 2006...

Met als gevolg dat hier nauwelijks nog wat nieuws verschijnt. De drukte van het dagelijkse leven (jawel, daar gaan we weer) heeft er natuurlijk ook iets mee te maken. Ik zou u wel eens willen zien als u niet alleen een normale job, een gastenkamer, een bijverdienste (rondhossen met toeristen door de leukste stad van de wereld), een behoorlijk uit de hand lopend hobbyproject, een fenomenale dvd-serie op het schap en een stevige verbouwing gaande hebt.

Maar! Er schijnt een lampje aan de horizon, binnenkort gaan we naar Spanje! Drie dagen dingen doen die niet hoeven. Ha!

*kreun*

Neen, niet een of ander jeugdhuis in Bissegem (ah ja!) waar ondergetekende in ver vervlogen jaren zijn geld uitgaf en regelmatig de deur sloot op zondagochtend, om dan via verse croissants in zijn bed te belanden.
Daar is trouwens nog een leuke anecdote aan verbonden, aan het feit dat de Kreun in Bissegem lag.

Neen, beste flatscreenkindertjes, ook niet omdat het warm is. Sommigen onder u mogen dan wel kort van memorie zijn, maar hebben we niet tijdens de koude, grijze en erg natte wintermaanden beslist dat we nooit ofte nimmer nog zouden zagen dat het te warm is? Aha! Bring it on, 35 graden en meer! Met ventilator (we zijn ab-so-luut tegen airco), hete douches en een warme choco kan een mens meer verdragen dan je zou denken.

Noch betreft het hier een nummer uit nog verder vervlogen tijden van een Nederlandstalig popgroepje dat vroeger kon rocken maar nu meer op een hobbyclubje van de lokale geriatrische afdeling lijkt.

De reden tot deze kreun is de drukte op het werk, na een te korte vakantie. De mens denk twee weken voor zijn verlof: ik ga mij eens aan het uitbollen zetten.
Een uur later denkt een mens: ik zorg dat ik zoveel mogelijk afgewerkt heb, zodat ik geheel stressloos de vakantie in kan.
Tijdens de laatste week voor zijn verlof: nog een paar dingetjes en dan kan ik echt uitbollen.
De laatste dag voor zijn verlof: oeioei, ik ga hier mijn tenen moeten uitkuisen, maar het laatste uur doe ik niets meer, dan ga ik nogal eens nen keer uitbollen.
Het laatste uur voor zijn verlof: miljaarde, nog zo veel te doen, maar kijk, straks ga ik een pint drinken aan de toog.
Het eerste uur van zijn verlof: nog een ding of 5 afwerken en dan is het uitboltijd... (snik)

Geen paniek echter: met gerust gemoed, want alles is ongeveer afgewerkt, vertrekt de mens op reis. De mens geniet zoveel mogelijk, wetende dat hij nogal een keer zal kunnen uitbollen als hij twee weken later terug aan zijn bureau verschijnt, gebronsd en vol nieuwe verhalen.

Helaas. De eerste week van het nieuwe werkjaar heeft de mens zó'n berg werk...

Maar binnenkort doen we nog een citytrip of zo. Dan gaan we nogal ne keer uitbollen.

Druk!

Ken je dat?

1. Een job;
2. Een bijjob;
3. Een B&B;
4. Een zware opleiding mét extra huiswerk;
5. Een renovatie van de keuken mét extra kiezen van kleuren, kasten, werkbladen, toestellen, vloeren, floschen, toeters, bellen en ander leuks;
6. Een quiz op maandag en soms nog een keer in het weekend (als quizmaster);
7. Meerdere feestjes, vrijgezellenavonden, verjaardagen, trouwpartijen, brunches, kraambezoeken, etentjes en andere bijzonder plezante dingen;
8. Meerdere concerten van allerlei leuke in minder leuke bands;
9. Een filmfestival;
10. Meerdere andere onverwachte randactiviteiten;
11. Tussendoor zoveel mogelijk aandacht voor mijn lief.

Dat zorgt voor:
1. De laatste maand zowat twee avonden thuis voor 22h;
2. Een overvolle dvd-recorder;
3. Nog niet rijk, wel integendeel (als iemand tips heeft...);
4. Geen enkele blogpost sedert 8 oktober.

Maar er is beterschap op komst. Vanaf eind januari.