Fietsreis (4)

(inderdaad, het heeft efkes geduurd)

4 juni: Agen - Castelsarrasin

Na ontbijt op het terras, samen met de gastvrouw en -heer (beetje raar), is ons eerste wapenfeit een bezoek aan de fietsenmaker. Mijn achterband sloeg gisteren en er blijkt een scheur in de band te ontstaan. Niet meteen een geruststellende gedachte als er een dagje fietsen op het programma staat. De fietsenmaker kijkt en praat bedenkelijk. Met een Hollandse fiets het Canal du Midi fietsen, da's waanzin. Soit, hij zal ongeveer een uur nodig hebben, maar alles is in kannen en kruiken na een dik half uur. Vlak voor de middag kunnen we vertrekken.
Ik heb de hele tijd het gevoel dat ik een hele slechte dag op de fiets heb, maar als na zowat 30 lastige kilometers mijn achterrem onophoudelijk blijft piepen controleer ik het toch maar even. Blijkt dat die trommelrem nogal enthousiast afgesteld werd en gewoon dicht staat. Twee minuten later is het euvel verholpen en kunnen we verder.
De tocht is vrij kort en behoorlijk saai. In Castelsarrasin worden we heel hartelijk onthaald. We vereren het stadje met een kort bezoek (te veel eer, wegens nauwelijks de moeite) en eten 's avonds een geweldig eenvoudig en lekker home-cooked meal van de gastvrouw. Na gesprekken over politiek, bier en wijn kruipen we in bed. Aux Berges du Merdaillou is een absolute aanrader.

's Avonds speelt Toulouse kampioen van Frankrijk in het rugby, maar dat weten we dan nog niet.

Fietsreis (3)

3 juni: La Réole - Agen

Na een uitgebreid ontbijt in de keuken van de gastheer en -vrouw, samen met twee aangespoelde Duitsers op weg naar Compostella (25 km fietsen per dag, moeha!), trekken we weer op pad. Onze kont doet al flink pijn, maar dat fietsen we wel weg. Vandaag start de route langs het Canal du Garonne. Dat kanaal verbindt La Réole met Toulouse. Net zoals de Garonne zelf trouwens. We krijgen in de eerste kilometers eerst nog een douche van een sproeiinstallatie, met water uit de Garonne. Lekker. Het kanaal is erg lang en op sommige plaatsen bijzonder recht. Volgens de routebeschrijving bestaat het stuk tot Agen voornamelijk uit velden en landerijen. Dat klopt, al kunnen we dat vaak niet zien door de naar schatting 60.000 (sic) platanen.
Er is heel wat pleziervaart op het kanaal. Vaarders hebben niet veel anders te doen dan te zwaaien naar fietsers. We zwaaien vrolijk terug. Kijk ons: helemaal zonder milieuvervuiling en ook nog eens drie keer zo snel. Al kunnen we natuurlijk niet de hele dag sloten cava zitten zuipen op het dek.

Onderweg gooit een eekhoorn zich met ware doodsverachting voor onze wielen. Het scheelt minder dan een eekhoornhaar. Hadden we niet geremd, het beest was onder onze wielen terechtgekomen. Eekhoornpaté, zou dat lekker zijn?

Het is wederom een vrij vlotte fietsdag met een nieuwigheid voor ons: Le pont canal. Het kanaal overbrugt beken, rivieren en wegen. Letterlijk. Met een brug. De bevreemdende ervaring om naast een kanaal te fietsen op zowat 30 meter boven de Garonne is onvergetelijk.

Na zowat 77 km vlakke weg moeten we in de namiddag nog naar de B&B. Die ligt 1981 meter van het ronde punt af. Wat blijkt: de huisnummers in de straat zijn gelijk aan de afstand tot het rond punt. Wat we nog niet weten, maar snel merken, is dat het 1981 stijgende meters zijn. Een kreng van een helling na een vermoeiende dag. Touretappe met aankomst op col nr. 2.
's Avonds fietsen we nog even naar de stad om te eten en daarna terug omhoog. Gelukkig is het domein waar we verblijven geweldig. Er is zelfs een zwembad waar de welgeteld vijf minuten in zwemmen wegens te koud.

Fietsreis (2)

2 juni: Bordeaux - La Réole

The girls is all salty
The boys is all sweet
The food ain't too shabby,
An' they piss in the street
In France
Way down in France
Way on down
Way on down
In France
(FZ - In France)

Frankrijk zou het perfecte land kunnen zijn, ware het niet dat het vol Fransen zit.

Een of andere idioot heeft ongeveer drie uur lang staan brullen op straat. Midden in de nacht. Toen ik om 5h00 het raam sloot (het was keipokkeheet in de kamer) haalde dat het volume van de idioot met ongeveer 1 dB naar omlaag. Na deze uitermate slechte nacht en dito hotelontbijt stappen we op onze fietsen. Voor echt deze keer.

Het wordt een dag vol fietsplezier. Het weer is lekker, de bries komt uit zuidoostelijke richting, platanen en andere groensels zorgen voor schaduw. Het is even zoeken naar de juiste weg wegens wegenwerken (whoa, de alliteratie!), maar we bevinden ons na enkele kilometer op een uiterst aangename voie verte Roger Lapebie. Een voormalige spoorweg is nu fietspad. Aangezien treinen niet meteen geschikt zijn om hellingen van 20% en meer te veroveren, kabbelt het fietspad rustig voort. Soms een stukje vals plat op en neer, maar niets onoverkomelijks. Tot we in Sauveterre aankomen. Een of andere zot heeft het dorp bovenop een helling gelegd. Die had vast geen fiets. Maar het lukt. Net.
Omdat het Onzelieveneeremelvaart is, is alles (!!) gesloten. Er is zelfs geen café open op het plein. We hebben honger. Dorst. We verlaten alras het dorp, denderen een andere helling af om met een flukse aanloop de volgende heuvel te bestormen. De afzink gaat over in een moordende helling (denk Koppenberg, maar met asfalt) en na ongeveer halfweg vallen we compleet stil. We zijn duidelijk nog niet in vorm en de bagage helpt niet duwen. We moeten voet aan de grond zetten.
Vanaf dan wordt het menens. De laatste 20 km van het traject gaan we over op zwaar terrein. Het lijkt wel een etappe uit de Tour: 150 km aanloop en dan 4 Alpencols over.
Na 70 km arriveren we in La Réole met een flink gemiddelde. Het is nog altijd Emelvaart en de zon schijnt een beetje, reden voor iedereen om binnen te zitten. Ons bezoek aan het stadje stelt dan ook niet veel voor en we ontdekken dat een pastis tegenwoordig 2,20 euro kost in café des sports.
Onze kamer is erg netjes, erg rustig en heeft een mooi uitzicht.

Fietsreis: Gent-Bordeaux-Marseille-Bordeaux-Gent (1)

Geef toe dat u zwaar onder de indruk bent van bovenstaande titel. In juni zijn we op fietsreis geweest. We hebben niet de volledige bovenstaande route gefietst, maar wel van Bordeaux naar Marseille.

1 juni 2011: Gent-Bordeaux

Na een korte nacht (nog altijd een beetje nerveus voor het vertrek van een reis, zéker als onze nationale spoorwegen bij het traject betrokken zijn), het ontbijt, een lange wandeling met P. en dan nog 25 minuten de tijd doden, fietsen we ruim op tijd naar Gent-Dampoort. Als onze trein het station binnen zou moeten rijden weerklinkt de boodschap "een vermoedelijke vertraging van 5 minuten". U kent het.

Even later helpt de treinbegeleider ons fluks met het inladen van de fietsen. Er is eigenlijk geen plaats meer voor de fietsen en hij heeft de macht om ons een uur te laten wachten, maar hij is van het sympathieke soort. Gelukkig maar, want in Rijsel hebben we maar 50 minuten om van de ene trein in de andere over te stappen. Daarvan hebben we er al minstens 5 opgesoupeerd door eerder vermelde vertraging.

Een uur later komen we aan. We fietsen richting Lille Europe, waar geen enkele TGV naar Bordeaux lijkt te rijden. Een blik op de tickets leert dat we in Lille Flandres op de TGV moeten stappen. Wij terug.

In het station klinkt de onheilspellende boodschap dat er een spontane actie uitgebroken is omdat een conducteur op zijn muil gekregen heeft. Gelukkig staakt de TGV niet mee en vertrekken we stipt. Maar niet nadat we een hoop fietsen (er gaan ook nog twee Nederlanders mee) en een nog veel grotere hoop fietstassen in de trein gegooid hebben. De vakantie is begonnen.

Heel vreemd is dat: mensen die drie kwartier voor aankomst aan de uitgang van de trein gaan staan. In vliegtuigen heb je dat ook: het lampje van de gordels gaat uit en de helft springt recht om nog een kwartier te staan wachten. Alsof het uitstappen daarmee sneller verloopt.
17.45 Libourne: dit is misschien wel de snelste manier om van deur tot deur te raken. Van ons huis tot in het hotel in Bordeaux doen we er net 7 uur over. Daar kan geen vliegtuig tegenop. Maar ook 5 uur in een trein zitten verveelt na een tijdje Gelukkig houdt de baby voor ons de sfeer er in met een lege pet-fles die hij op het hoofd van zijn zus slaat. Lachen!