Vandaag krijgen we onze uitslag van de gidsenopleiding.
Drie jaar gestudeerd voor een gidsenkaart waarmee je in elk Europees museum gratis naar binnen mag. Elk hoekje van Gent bestudeerd. Alle paters en nonnen leren kennen in Gent en omliggende straten. Twee abdijen. Of nee, waren het er nu drie?
Spannend!
--
Opdatum: onderscheiding! Ha!
Posts tonen met het label gids. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gids. Alle posts tonen
donderdag, juni 24, 2010
woensdag, juni 09, 2010
Het zwarte gat
Tot nu toe zag mijn dagelijkse leven er een beetje als volgt uit: werken, b&b in orde doen, gasten ontvangen, quiz maken, quiz meedoen, les volgen, studeren, eindwerk maken, rondleiding voorbereiden, rondleiding uitvoeren, werken, b&b in orde doen, gasten ontvangen, quiz maken, quiz meedoen, les volgen, studeren, eindwerk maken, rondleiding voorbereiden, rondleiding uitvoeren, werken, b&b in orde doen, gasten ontvangen, quiz maken, quiz meedoen, les volgen, studeren, eindwerk maken, rondleiding voorbereiden, rondleiding uitvoeren en tussendoor ook nog 't een en 't ander dat dringend gedaan moest worden zoals een keuken strippen of wat papierwerk.
En nog niet rijk.
Vanaf deze week vallen quiz en gidsopleiding weg...
Wat ga ik doen met al die vrije tijd?
Help!
En nog niet rijk.
Vanaf deze week vallen quiz en gidsopleiding weg...
Wat ga ik doen met al die vrije tijd?
Help!
donderdag, maart 04, 2010
De vrolijke avonturen van Jacob (intro)
Een van de redenen van de radiostilte de laatste tijd, was de opleiding stadsgids Gent. Het was lang en lastig, maar nu weet ik wel wie Jacob van Artevelde vermoord heeft. Ha!
Jacob van Artevelde staat trots op de Vrijdagmarkt. Zijn standbeeld althans. Hij wijst streng naar Engeland, want daar is het te vinden. Gelukkig is Engeland een groot land, want hij wijst eigenlijk maar niptekes naar het uiterste zuiden. Een paar graden meer naar links en hij wees naar Parijs. Dat zou pas een blamage geweest zijn voor de man. Mocht hij niet dood geweest zijn, hij draaide zich om in zijn graf.
Binnenkort: de vrolijke avonturen van Jacob van Artevelde!
Jacob van Artevelde staat trots op de Vrijdagmarkt. Zijn standbeeld althans. Hij wijst streng naar Engeland, want daar is het te vinden. Gelukkig is Engeland een groot land, want hij wijst eigenlijk maar niptekes naar het uiterste zuiden. Een paar graden meer naar links en hij wees naar Parijs. Dat zou pas een blamage geweest zijn voor de man. Mocht hij niet dood geweest zijn, hij draaide zich om in zijn graf.
Binnenkort: de vrolijke avonturen van Jacob van Artevelde!
woensdag, februari 17, 2010
Albert I en het Lam Gods
Het volgende verhaal kreeg ik ooit te horen van RS (om evidente redenen anoniem). Ik onderzocht het verhaal op waarheid en er is geen speld tussen te krijgen. Ik kan het jullie niet onthouden, ook al vrees ik vanaf nu voor mijn leven... De waarheid werd lang genoeg onrecht aangedaan.
Vandaag is het exact 76 jaar geleden dat Albert I met een bots van de rots donderde in Marche-les-Dames. De ware toedracht van dit drama kom je nu te weten.
Rechtvaardige Rechters
In de nacht van 10 op 11 april 1934 werden de panelen van Sint-Jan-de-Doper en de Rechtvaardige Rechters stoutmoedig gestolen uit de Sint-Baafskathedraal in Gent. Maar waarom?
Koningin Elisabeth was razend na een amoureuze escapade van Albert. Ze was zo kwaad dat ze Albert uit de weg wou ruimen. Leopold III zat ook al een tijdje te azen op de troon en had Duitse sympathieën (hij ging ooit naar Berchtesgaden om met Hitler te onderhandelen). Leon Degrelle, Nostradamus en Jan van Eyck hebben er ook meer mee te maken dan de geschiedenisboeken ons doen geloven. Deze mannen waren al jaren bezig met het complot. Dat we dit tegenwoordig niet weten, komt door een uitstekende geschiedvervalsing, gecreëerd om ons op een dwaalspoor te brengen.
Zo ook de teruggave van Sint-Jan-de-Doper: een mistgordijn om de ware toedracht te bedekken.
Het Complot
De wraak van een bedrogen vrouw kan vreselijk zijn. Elisabeth overtuigde Leopold, haar zoon, om de mannen van Rex, gesteund door Hitler, in te huren om Albert dood te schieten. In ruil voor de steun kreeg Hitler een eerste stuk van het Lam Gods. Hitler moest ook beloven om België links te laten liggen bij zijn plannen om Europa te veroveren. Als hij zich aan zijn belofte hield en er nog wat koppen gerold waren, zou hij de rest van het Lam Gods krijgen.
1940: bij de Duitse inval wordt het schilderij naar Pau (Frankrijk) gebracht van waaruit Duitse troepen het in 1942 meenemen voor Hitlers geplande kunstencentrum te Linz. Voila! Hitler hield zich uiteraard niet aan zijn deel van de belofte, maar vond toch dat hij recht had op het hele Lam Gods.
De Moord
De feiten: Albert wordt door het hoofd geschoten, in een laken gewikkeld en naar Marche-les-Dames gebracht, alwaar de moordenaars het lijk van een rots gooien om de hoofdwonde te verklaren.
Dat de moord tot in de hoogste kringen gekend was, is duidelijk: er werd nooit een lijkschouwing uitgevoerd.
De Voorspelling
De charismatische katholieke omgeving van Elisabeth bracht daarmee een aangekondigde dood tot uitvoering. Het paneel van de Rechtvaardige Rechters was niet zomaar een aanbetaling. Het hele paneel was een voorspelling! Nostradamus en Jan van Eyck hadden de dood van Albert I respectievelijk voorspeld en in beeld gebracht.
Het bewijs: de rots van Marche-les-Dames, de plek waar Albert van de rots "viel", staat op het paneel.
Dat Leopold mee in het complot zat wordt bewezen aan de hand van de kopie. Om één of andere bizarre reden heeft de kopiïst het hoofd van Leopold geschilderd als één van de "rechtvaardige" rechters. Hij is verraden, kon geen kant meer op en zijn entourage ensceneerde de hele koningskwestie zodat hij kon/moest aftreden.
Arsène Goedertier?
Wat heeft Arsène Goedertier hier nu allemaal mee te maken? Goedertier is de vermoedelijke dief van de panelen. Hij heeft op zijn sterfbed aan een vriend verteld dat alleen hij weet waar het paneel zich bevindt...
Welnu: Goedertier is etymologisch gelijk aan Gauthier. Gauthier in 't Vlaams is Walter. Walter De Buck, afstammeling van Arsène Goedertier, wist eigenlijk al decennia waar het gestolen paneel zich bevond, maar moest van de stad zijn mond houden. Als tegenprestatie mocht hij de Gentse Feesten weer oprichten.
Het mistgordijn breidt uit
Commissaris Mortier zorgde voor een verdere uitbreiding van het mistgordijn. Hij schreef een boek, een dekmantel om iedereen op het verkeerde spoor te zetten. Het heeft echter niet veel gescheeld of het hele opzet was mislukt!
Op het einde van de Gentse Feesten van 1990 werd Walter De Buck zo zat als 100.000 Tempeliers gevonden in de laadbak van een vuilniskar (authentiek). Net voor de bak op het stort uitgekiept zou worden, ontdekten en redden de mannen hem.
Niemand weet dat hij net daarvoor - vol spijt en wroeging - met het gestolen paneel op weg was naar bisschop Van Peteghem. De bisschop had hem echter de deur gewezen, want hij wou niets te maken hebben met die geus en zijn anti-klerikale liedjes. Walter bleef die nacht rondzwerven met het paneel, raakte ook Sint-Baafs niet meer binnen om het paneel terug te plakken en is van miserie beginnen zuipen. Hij sukkelde ladderzat in die vuilniskar, hij sukkelde er terug uit, maar de vuilkar reed met het paneel naar het stort aan het huidige Sifferdok, alwaar het tussen het afval terecht kwam.
Vlindereffect
Later is in de buurt van het Sifferdok gegraven, zogezegd een dok voor de Volvo. Er is nog altijd geen paneel gevonden, de beloning kan niet opgestreken worden, de Volvo gaat failliet en de hele auto-industrie volgt.
Met andere woorden: de moord op Albert I is de oorzaak van de wereldwijde economische crisis.
Volgende keer
De ware toedracht van het mysterie van het monster van Loch Ness. Zeg maar monsters... Een verhaal van verraad en geweld, verbonden met de charismatische beweging, het Belgische koningshuis, de nazi's en de Franse president.
Tot volgende keer!
Vandaag is het exact 76 jaar geleden dat Albert I met een bots van de rots donderde in Marche-les-Dames. De ware toedracht van dit drama kom je nu te weten.Rechtvaardige Rechters
In de nacht van 10 op 11 april 1934 werden de panelen van Sint-Jan-de-Doper en de Rechtvaardige Rechters stoutmoedig gestolen uit de Sint-Baafskathedraal in Gent. Maar waarom?
Koningin Elisabeth was razend na een amoureuze escapade van Albert. Ze was zo kwaad dat ze Albert uit de weg wou ruimen. Leopold III zat ook al een tijdje te azen op de troon en had Duitse sympathieën (hij ging ooit naar Berchtesgaden om met Hitler te onderhandelen). Leon Degrelle, Nostradamus en Jan van Eyck hebben er ook meer mee te maken dan de geschiedenisboeken ons doen geloven. Deze mannen waren al jaren bezig met het complot. Dat we dit tegenwoordig niet weten, komt door een uitstekende geschiedvervalsing, gecreëerd om ons op een dwaalspoor te brengen.
Zo ook de teruggave van Sint-Jan-de-Doper: een mistgordijn om de ware toedracht te bedekken.
Het Complot
De wraak van een bedrogen vrouw kan vreselijk zijn. Elisabeth overtuigde Leopold, haar zoon, om de mannen van Rex, gesteund door Hitler, in te huren om Albert dood te schieten. In ruil voor de steun kreeg Hitler een eerste stuk van het Lam Gods. Hitler moest ook beloven om België links te laten liggen bij zijn plannen om Europa te veroveren. Als hij zich aan zijn belofte hield en er nog wat koppen gerold waren, zou hij de rest van het Lam Gods krijgen. 1940: bij de Duitse inval wordt het schilderij naar Pau (Frankrijk) gebracht van waaruit Duitse troepen het in 1942 meenemen voor Hitlers geplande kunstencentrum te Linz. Voila! Hitler hield zich uiteraard niet aan zijn deel van de belofte, maar vond toch dat hij recht had op het hele Lam Gods.
De Moord
De feiten: Albert wordt door het hoofd geschoten, in een laken gewikkeld en naar Marche-les-Dames gebracht, alwaar de moordenaars het lijk van een rots gooien om de hoofdwonde te verklaren.
Dat de moord tot in de hoogste kringen gekend was, is duidelijk: er werd nooit een lijkschouwing uitgevoerd.
De Voorspelling
De charismatische katholieke omgeving van Elisabeth bracht daarmee een aangekondigde dood tot uitvoering. Het paneel van de Rechtvaardige Rechters was niet zomaar een aanbetaling. Het hele paneel was een voorspelling! Nostradamus en Jan van Eyck hadden de dood van Albert I respectievelijk voorspeld en in beeld gebracht.
Het bewijs: de rots van Marche-les-Dames, de plek waar Albert van de rots "viel", staat op het paneel. Dat Leopold mee in het complot zat wordt bewezen aan de hand van de kopie. Om één of andere bizarre reden heeft de kopiïst het hoofd van Leopold geschilderd als één van de "rechtvaardige" rechters. Hij is verraden, kon geen kant meer op en zijn entourage ensceneerde de hele koningskwestie zodat hij kon/moest aftreden.
Arsène Goedertier?
Wat heeft Arsène Goedertier hier nu allemaal mee te maken? Goedertier is de vermoedelijke dief van de panelen. Hij heeft op zijn sterfbed aan een vriend verteld dat alleen hij weet waar het paneel zich bevindt...
Welnu: Goedertier is etymologisch gelijk aan Gauthier. Gauthier in 't Vlaams is Walter. Walter De Buck, afstammeling van Arsène Goedertier, wist eigenlijk al decennia waar het gestolen paneel zich bevond, maar moest van de stad zijn mond houden. Als tegenprestatie mocht hij de Gentse Feesten weer oprichten.
Het mistgordijn breidt uit
Commissaris Mortier zorgde voor een verdere uitbreiding van het mistgordijn. Hij schreef een boek, een dekmantel om iedereen op het verkeerde spoor te zetten. Het heeft echter niet veel gescheeld of het hele opzet was mislukt!
Op het einde van de Gentse Feesten van 1990 werd Walter De Buck zo zat als 100.000 Tempeliers gevonden in de laadbak van een vuilniskar (authentiek). Net voor de bak op het stort uitgekiept zou worden, ontdekten en redden de mannen hem.
Niemand weet dat hij net daarvoor - vol spijt en wroeging - met het gestolen paneel op weg was naar bisschop Van Peteghem. De bisschop had hem echter de deur gewezen, want hij wou niets te maken hebben met die geus en zijn anti-klerikale liedjes. Walter bleef die nacht rondzwerven met het paneel, raakte ook Sint-Baafs niet meer binnen om het paneel terug te plakken en is van miserie beginnen zuipen. Hij sukkelde ladderzat in die vuilniskar, hij sukkelde er terug uit, maar de vuilkar reed met het paneel naar het stort aan het huidige Sifferdok, alwaar het tussen het afval terecht kwam.
Vlindereffect
Later is in de buurt van het Sifferdok gegraven, zogezegd een dok voor de Volvo. Er is nog altijd geen paneel gevonden, de beloning kan niet opgestreken worden, de Volvo gaat failliet en de hele auto-industrie volgt.
Met andere woorden: de moord op Albert I is de oorzaak van de wereldwijde economische crisis.
Volgende keer
De ware toedracht van het mysterie van het monster van Loch Ness. Zeg maar monsters... Een verhaal van verraad en geweld, verbonden met de charismatische beweging, het Belgische koningshuis, de nazi's en de Franse president.
Tot volgende keer!
maandag, november 02, 2009
Druk!
Ken je dat?
1. Een job;
2. Een bijjob;
3. Een B&B;
4. Een zware opleiding mét extra huiswerk;
5. Een renovatie van de keuken mét extra kiezen van kleuren, kasten, werkbladen, toestellen, vloeren, floschen, toeters, bellen en ander leuks;
6. Een quiz op maandag en soms nog een keer in het weekend (als quizmaster);
7. Meerdere feestjes, vrijgezellenavonden, verjaardagen, trouwpartijen, brunches, kraambezoeken, etentjes en andere bijzonder plezante dingen;
8. Meerdere concerten van allerlei leuke in minder leuke bands;
9. Een filmfestival;
10. Meerdere andere onverwachte randactiviteiten;
11. Tussendoor zoveel mogelijk aandacht voor mijn lief.
Dat zorgt voor:
1. De laatste maand zowat twee avonden thuis voor 22h;
2. Een overvolle dvd-recorder;
3. Nog niet rijk, wel integendeel (als iemand tips heeft...);
4. Geen enkele blogpost sedert 8 oktober.
Maar er is beterschap op komst. Vanaf eind januari.
1. Een job;
2. Een bijjob;
3. Een B&B;
4. Een zware opleiding mét extra huiswerk;
5. Een renovatie van de keuken mét extra kiezen van kleuren, kasten, werkbladen, toestellen, vloeren, floschen, toeters, bellen en ander leuks;
6. Een quiz op maandag en soms nog een keer in het weekend (als quizmaster);
7. Meerdere feestjes, vrijgezellenavonden, verjaardagen, trouwpartijen, brunches, kraambezoeken, etentjes en andere bijzonder plezante dingen;
8. Meerdere concerten van allerlei leuke in minder leuke bands;
9. Een filmfestival;
10. Meerdere andere onverwachte randactiviteiten;
11. Tussendoor zoveel mogelijk aandacht voor mijn lief.
Dat zorgt voor:
1. De laatste maand zowat twee avonden thuis voor 22h;
2. Een overvolle dvd-recorder;
3. Nog niet rijk, wel integendeel (als iemand tips heeft...);
4. Geen enkele blogpost sedert 8 oktober.
Maar er is beterschap op komst. Vanaf eind januari.
dinsdag, april 08, 2008
Champagne!
Champagne! Niet alleen voor Titus, maar ook voor mezelf.
Woensdagmorgen, op een ongristelijk vroeg uur, stonden we met enkele moedigen te verkleumen onder het viaduct E17 in Gentbrugge. De bus met de welluidende naam "Meetjesland" zou ons om 7u30 oppikken. Dat de bus met een kwartier vertraging kwam aangezeild was een voorteken, maar dat wisten we toen nog niet.
Inclusief chauffeur en reisleidster waren we met 20 voor de verovering van de Champagne en de Bourgogne. En dat we onze taak met brio zouden vervullen stond al vast.
De foto's:
Na een voorspoedige reis, kwamen we in Reims aan voor een bezoek aan de kathedraal. De lachende engel zat helaas verborgen achter een hoop stellingen, maar gelukkig staat er aan de andere kant van het portaal nog een type te lachen. We hebben hem dan maar de glimlachende engel gedoopt.
In Reims deden we ook een eerste terrasje aan. In het zonneke, een pistoleke en een glaasje wijn... Heerlijk.
Na het korte bezoek aan Reims reden we verder naar Troyes, een stad in de vorm van een champagnekurk. Waarschijnlijk hebben ze daar enkele wijken voor moeten platgooien. Of bijbouwen, dat kan ook.
We waren van harte welkom in het hotel, maar over de Franse keuken zijn we minder te spreken. Erg lekker, daar niet van, maar na 2 "voorgerechtjes" al meteen het dessert serveren getuigt niet meteen van kennis over de Belgische eetgewoontes.
Raphaël en ik mochten een klein kamertje delen. Nick en Sara bleken over de honeymoonsuite te beschikken. Het leven is nog altijd niet eerlijk...
Het ontbijt was gelukkig wel copieus. Daarna trokken we Troyes in. Troyes is een middeleeuws stadje waar - toevallig of niet - op een marktplein paarden stonden te kakken. Waarschijnlijk ging het er anders aan toe in de middeleeuwen, de paardenbaas ruimde meteen alles op. Niet in het minst omdat mevrouw de flik stond te kijken. Even later woeide (waaidege) de klak van mevrouw de flik weg. We vervolgden onze weg door Troyes, met een bezoek aan beide kerken en daarna aan een crêperie.
Tijdens het verorberen van een crêpe, contempleerden we over het feit dat je in België niet echt hartige pannenkoeken kan eten. (nvdr: ondertussen ontdekt dat er een crêperie in de Volderstraat ligt... wanneer gaan we een pannenkoek eten?)
Na de copieuze pannenkoek verblijdden we chauffeur Danny met onze aanwezigheid op de bus en reden we zuidwaarts, richting Beaune.
Het tapijt in hotel Mercure was zeer toepasselijk: wijndruiven en -ranken sieren de tapis plein. Van een beetje kitch is nog niemand doodgegaan. Raphaël en ik betrokken een zowaar nog piepkleiner kamertje dan vorige nacht.
Bij Mercure loopt waarschijnlijk ergens een slimmere Maitre d'O rond, want we kregen een aparte ruimte om te dineren. Gisterenavond keken de andere hotelgasten nogal verschrikt toen "les Belges" net niet in zingen uitbarstten aan het avondmaal. Hier kregen we onze eigen geluidsdichte eetzaal.
Dag 3 kondigde zich aan onder een stralend zonnetje. We trokken naar de abdij van Brou. Aldaar zou een gids ons inleiden in de geheimen van de abdij. Maar dat was buiten de waard gerekend. Een rondleiding geven aan een stelletje gidsen in opleiding en een gediplomeerde voorzitter van de Gentse gidsenbond, is geen pretje. Iedereen weet wel iets dat de oficiële gids nog niet weet.
In de namiddag verkenden we de streek van Mâcon. Letterlijk. We zouden wijn gaan proeven in St. Veran. Nu blijkt dat er in de streek maar liefst vier (4) St. Veran(d)s liggen. Uiteraard reden we eerst door het verkeerde dorp. Ongeveer 2 uur later dan voorzien mochten we de wijngaarden bezoeken. Gelukkig zat de sfeer er in op de bus. De St. Veran en St. Amour konden mij niet echt bekoren, vooral die laatste moet het vooral van zijn naam hebben.
De voorlaatste dag reeds. We wandelden de stad Beaune in. (Beaune? Tom Beaune! Mwoehaha.) We bezochten het Hospice in Beaune. Denk aan de concertzaal van de Bijloke, maar dan in het klein. Aan de buitenkant ziet het hospice er tamelijk sober uit, eenmaal op de binnenkoer vloekte de rijkelijke versiering met de ongetwijfeld dikke miserie van de armen die er ooit verpleegd werden. Aanvankelijk werden er alleen rijke burgers verzorgd. In de piepkleine bedjes lagen soms tot zes zieken. Top aan aas, gelijk dat ze zeggen.
(to be continued)
Woensdagmorgen, op een ongristelijk vroeg uur, stonden we met enkele moedigen te verkleumen onder het viaduct E17 in Gentbrugge. De bus met de welluidende naam "Meetjesland" zou ons om 7u30 oppikken. Dat de bus met een kwartier vertraging kwam aangezeild was een voorteken, maar dat wisten we toen nog niet.
Inclusief chauffeur en reisleidster waren we met 20 voor de verovering van de Champagne en de Bourgogne. En dat we onze taak met brio zouden vervullen stond al vast.
De foto's:
Na een voorspoedige reis, kwamen we in Reims aan voor een bezoek aan de kathedraal. De lachende engel zat helaas verborgen achter een hoop stellingen, maar gelukkig staat er aan de andere kant van het portaal nog een type te lachen. We hebben hem dan maar de glimlachende engel gedoopt.
In Reims deden we ook een eerste terrasje aan. In het zonneke, een pistoleke en een glaasje wijn... Heerlijk.
Na het korte bezoek aan Reims reden we verder naar Troyes, een stad in de vorm van een champagnekurk. Waarschijnlijk hebben ze daar enkele wijken voor moeten platgooien. Of bijbouwen, dat kan ook.
We waren van harte welkom in het hotel, maar over de Franse keuken zijn we minder te spreken. Erg lekker, daar niet van, maar na 2 "voorgerechtjes" al meteen het dessert serveren getuigt niet meteen van kennis over de Belgische eetgewoontes.
Raphaël en ik mochten een klein kamertje delen. Nick en Sara bleken over de honeymoonsuite te beschikken. Het leven is nog altijd niet eerlijk...
Het ontbijt was gelukkig wel copieus. Daarna trokken we Troyes in. Troyes is een middeleeuws stadje waar - toevallig of niet - op een marktplein paarden stonden te kakken. Waarschijnlijk ging het er anders aan toe in de middeleeuwen, de paardenbaas ruimde meteen alles op. Niet in het minst omdat mevrouw de flik stond te kijken. Even later woeide (waaidege) de klak van mevrouw de flik weg. We vervolgden onze weg door Troyes, met een bezoek aan beide kerken en daarna aan een crêperie.
Tijdens het verorberen van een crêpe, contempleerden we over het feit dat je in België niet echt hartige pannenkoeken kan eten. (nvdr: ondertussen ontdekt dat er een crêperie in de Volderstraat ligt... wanneer gaan we een pannenkoek eten?)
Na de copieuze pannenkoek verblijdden we chauffeur Danny met onze aanwezigheid op de bus en reden we zuidwaarts, richting Beaune.
Het tapijt in hotel Mercure was zeer toepasselijk: wijndruiven en -ranken sieren de tapis plein. Van een beetje kitch is nog niemand doodgegaan. Raphaël en ik betrokken een zowaar nog piepkleiner kamertje dan vorige nacht.
Bij Mercure loopt waarschijnlijk ergens een slimmere Maitre d'O rond, want we kregen een aparte ruimte om te dineren. Gisterenavond keken de andere hotelgasten nogal verschrikt toen "les Belges" net niet in zingen uitbarstten aan het avondmaal. Hier kregen we onze eigen geluidsdichte eetzaal.
Dag 3 kondigde zich aan onder een stralend zonnetje. We trokken naar de abdij van Brou. Aldaar zou een gids ons inleiden in de geheimen van de abdij. Maar dat was buiten de waard gerekend. Een rondleiding geven aan een stelletje gidsen in opleiding en een gediplomeerde voorzitter van de Gentse gidsenbond, is geen pretje. Iedereen weet wel iets dat de oficiële gids nog niet weet.
In de namiddag verkenden we de streek van Mâcon. Letterlijk. We zouden wijn gaan proeven in St. Veran. Nu blijkt dat er in de streek maar liefst vier (4) St. Veran(d)s liggen. Uiteraard reden we eerst door het verkeerde dorp. Ongeveer 2 uur later dan voorzien mochten we de wijngaarden bezoeken. Gelukkig zat de sfeer er in op de bus. De St. Veran en St. Amour konden mij niet echt bekoren, vooral die laatste moet het vooral van zijn naam hebben.
De voorlaatste dag reeds. We wandelden de stad Beaune in. (Beaune? Tom Beaune! Mwoehaha.) We bezochten het Hospice in Beaune. Denk aan de concertzaal van de Bijloke, maar dan in het klein. Aan de buitenkant ziet het hospice er tamelijk sober uit, eenmaal op de binnenkoer vloekte de rijkelijke versiering met de ongetwijfeld dikke miserie van de armen die er ooit verpleegd werden. Aanvankelijk werden er alleen rijke burgers verzorgd. In de piepkleine bedjes lagen soms tot zes zieken. Top aan aas, gelijk dat ze zeggen.
(to be continued)
zondag, januari 27, 2008
vrijdag, januari 25, 2008
donderdag, januari 24, 2008
Examen
Vraag 1: Leg het transformatiemodel van Ashworth en Dietvorst uit aan de hand van de Gentse Feesten.
Antwoord: Het wat?
...
Oeps.
Antwoord: Het wat?
...
Oeps.
woensdag, januari 23, 2008
D-Day
Vandaag de eerste test in de gidsenopleiding: examen voor het vak "Voorbereidingsproces gids/reisleider". Een cursus waarin zowel de actoren in het toerisme besproken worden, als tips gegeven worden om aan conflictmanagement te doen.
De voorbereiding is een beetje fout gelopen wegens medische problemen, maar "niet geschoten, altijd mis".
*nerveus*
De voorbereiding is een beetje fout gelopen wegens medische problemen, maar "niet geschoten, altijd mis".
*nerveus*
zondag, januari 20, 2008
We reizen om te leren
Zo'n weblog, dat hoeft niet allemaal zever en palaver zijn. Je mag ook wel eens iets bijleren.
Bvb. Wat is de oorzaak van de ontdekking van Amerika?
De kruistochten.
"De kruistochten?" hoor ik je denken. Daar zit toch zo'n 400 jaar tussen.
En toch is het zo.
In de 11de eeuw overspoelen de Seldjoeken Klein-Azië. Op dat moment hebben de paus en de patriarch van Constantinopel een beetje ruzie. Over de drievuldigheid en zo. Dat resulteert in het oosters schisma.
Die Seldjoeken zijn niet zo tolerant tegen de christenhonden (dat is wederzijds, geen paniek) en ze maken bedevaarten naar Jeruzalem onmogelijk. De Byzantijnen staan te zwak om deze situatie recht te zetten.
Gregorius VII vindt dat niet tof en hij doet een oproep om Jeruzalem te bevrijden, en in één moeite door, de twee kerken weer samen te brengen.
Het Westen reageert uitermate enthousiast:
- de ridders wonen allemaal samen in de koude en donkere donjon en ze vervelen zich een beetje. De Noormannen komen niet meer spelen en zo. Ze krijgen nu de kans om een groepsreis te maken.
- de lagere klasse zit met een grote bevolkingsuitbreiding. Die vinden geen werk meer en vervelen zich ook.
Godfried van Vleesnat trekt ten strijde en in 1099 wordt Jeruzalem ingenomen. Na die verovering pakken ze dat een beetje dom aan, want ze verdelen de grond en beginnen op den duur tegen elkaar te vechten. De Seldjoeken kunnen met gemak Jeruzalem heroveren.
Soit, er zijn nog een paar kruistochtjes, met wisselend succes. In ieder geval, de kruistochten hebben geen van de doelstellingen bereikt.
Wat gebeurde er nu wel. Veel van die ridders bleven daar. Een groot deel dood, maar anderen hadden door dat het daar nog zo slecht niet was. De cultuur is rijk, er is stromend water, centrale verwarming, de vrouwen hebben niets te zeggen,... Kortom, hoe zou je zelf zijn?
Degenen die wel terugkeren brengen natuurlijk souvenirs mee. Zijde, specerijen,... Hier kennen we wol, laken. Dat is stug, heeft geen model. Dus de vrouwen willen al snel alleen nog modieuze zijde dragen (er is niets nieuws onder de zon). Specerijen: hier kennen we honing, zeezout en kaneel. Ingrediënten worden gewoonlijk samen in een pot gegooid en gekookt tot alle smaak er uit is. Nu ontdekt men dat eten ook lekker kan zijn.
Gevolg: een paar slimmeriken beginnen handel te drijven met het Verre Oosten.
Natuurlijk zijn er altijd bij die slimmer zijn dan de rest. In de Middellandse Zee stikt het op den duur van (Arabische) piraten. Waarom zelf de moeite doen als je het gerief gewoon kan afpakken. De producten uit het Oosten worden enorm duur, want de Genuezen en Venetianen - die de handel zowat monopoliseren - willen natuurlijk bibbergeld.
In het Westen zitten ze natuurlijk in zak en as, want die vrouwen gaan geen wollen patattenzak meer dragen en ze willen lekkere kruiden in de keuken.
Gevolg: men zoekt andere wegen naar dat Verre Oosten. De Portugezen begonnen rond Afrika te varen (Vasco da Gama geraakte zo in 1497 in India). Colombus wilde via het westen rondvaren, maar in Portugal lachten ze hem uit. Daarom liep hij over naar de Spanjaarden en daar kreeg hij uiteindelijk groen licht. (Hoewel ik vermoed dat ze dat toen nog geen groen licht noemden). De gevolgen zijn bekend.
Bvb. Wat is de oorzaak van de ontdekking van Amerika?
De kruistochten.
"De kruistochten?" hoor ik je denken. Daar zit toch zo'n 400 jaar tussen.
En toch is het zo.
In de 11de eeuw overspoelen de Seldjoeken Klein-Azië. Op dat moment hebben de paus en de patriarch van Constantinopel een beetje ruzie. Over de drievuldigheid en zo. Dat resulteert in het oosters schisma.
Die Seldjoeken zijn niet zo tolerant tegen de christenhonden (dat is wederzijds, geen paniek) en ze maken bedevaarten naar Jeruzalem onmogelijk. De Byzantijnen staan te zwak om deze situatie recht te zetten.
Gregorius VII vindt dat niet tof en hij doet een oproep om Jeruzalem te bevrijden, en in één moeite door, de twee kerken weer samen te brengen.
Het Westen reageert uitermate enthousiast:
- de ridders wonen allemaal samen in de koude en donkere donjon en ze vervelen zich een beetje. De Noormannen komen niet meer spelen en zo. Ze krijgen nu de kans om een groepsreis te maken.
- de lagere klasse zit met een grote bevolkingsuitbreiding. Die vinden geen werk meer en vervelen zich ook.
Godfried van Vleesnat trekt ten strijde en in 1099 wordt Jeruzalem ingenomen. Na die verovering pakken ze dat een beetje dom aan, want ze verdelen de grond en beginnen op den duur tegen elkaar te vechten. De Seldjoeken kunnen met gemak Jeruzalem heroveren.
Soit, er zijn nog een paar kruistochtjes, met wisselend succes. In ieder geval, de kruistochten hebben geen van de doelstellingen bereikt.
Wat gebeurde er nu wel. Veel van die ridders bleven daar. Een groot deel dood, maar anderen hadden door dat het daar nog zo slecht niet was. De cultuur is rijk, er is stromend water, centrale verwarming, de vrouwen hebben niets te zeggen,... Kortom, hoe zou je zelf zijn?
Degenen die wel terugkeren brengen natuurlijk souvenirs mee. Zijde, specerijen,... Hier kennen we wol, laken. Dat is stug, heeft geen model. Dus de vrouwen willen al snel alleen nog modieuze zijde dragen (er is niets nieuws onder de zon). Specerijen: hier kennen we honing, zeezout en kaneel. Ingrediënten worden gewoonlijk samen in een pot gegooid en gekookt tot alle smaak er uit is. Nu ontdekt men dat eten ook lekker kan zijn.
Gevolg: een paar slimmeriken beginnen handel te drijven met het Verre Oosten.
Natuurlijk zijn er altijd bij die slimmer zijn dan de rest. In de Middellandse Zee stikt het op den duur van (Arabische) piraten. Waarom zelf de moeite doen als je het gerief gewoon kan afpakken. De producten uit het Oosten worden enorm duur, want de Genuezen en Venetianen - die de handel zowat monopoliseren - willen natuurlijk bibbergeld.
In het Westen zitten ze natuurlijk in zak en as, want die vrouwen gaan geen wollen patattenzak meer dragen en ze willen lekkere kruiden in de keuken.
Gevolg: men zoekt andere wegen naar dat Verre Oosten. De Portugezen begonnen rond Afrika te varen (Vasco da Gama geraakte zo in 1497 in India). Colombus wilde via het westen rondvaren, maar in Portugal lachten ze hem uit. Daarom liep hij over naar de Spanjaarden en daar kreeg hij uiteindelijk groen licht. (Hoewel ik vermoed dat ze dat toen nog geen groen licht noemden). De gevolgen zijn bekend.
Abonneren op:
Posts (Atom)