Werken op een personeelsdienst, het is toch altijd wel wat lachen. De staat sponsort mensen die al lang werkloos zijn. Eén van die statuten is het activa-statuut.
U voelt de mop al met de toppen van uw ellebogen aankomen...
Het activia-statuut, lekker en goed voor een gezonde stoelgang.
Een mens moet íets doen om de dag door te komen, natuurlijk.
Posts tonen met het label werk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label werk. Alle posts tonen
woensdag, augustus 25, 2010
donderdag, juli 01, 2010
*kreun*
Neen, niet een of ander jeugdhuis in Bissegem (ah ja!) waar ondergetekende in ver vervlogen jaren zijn geld uitgaf en regelmatig de deur sloot op zondagochtend, om dan via verse croissants in zijn bed te belanden.
Daar is trouwens nog een leuke anecdote aan verbonden, aan het feit dat de Kreun in Bissegem lag.
Neen, beste flatscreenkindertjes, ook niet omdat het warm is. Sommigen onder u mogen dan wel kort van memorie zijn, maar hebben we niet tijdens de koude, grijze en erg natte wintermaanden beslist dat we nooit ofte nimmer nog zouden zagen dat het te warm is? Aha! Bring it on, 35 graden en meer! Met ventilator (we zijn ab-so-luut tegen airco), hete douches en een warme choco kan een mens meer verdragen dan je zou denken.
Noch betreft het hier een nummer uit nog verder vervlogen tijden van een Nederlandstalig popgroepje dat vroeger kon rocken maar nu meer op een hobbyclubje van de lokale geriatrische afdeling lijkt.
De reden tot deze kreun is de drukte op het werk, na een te korte vakantie. De mens denk twee weken voor zijn verlof: ik ga mij eens aan het uitbollen zetten.
Een uur later denkt een mens: ik zorg dat ik zoveel mogelijk afgewerkt heb, zodat ik geheel stressloos de vakantie in kan.
Tijdens de laatste week voor zijn verlof: nog een paar dingetjes en dan kan ik echt uitbollen.
De laatste dag voor zijn verlof: oeioei, ik ga hier mijn tenen moeten uitkuisen, maar het laatste uur doe ik niets meer, dan ga ik nogal eens nen keer uitbollen.
Het laatste uur voor zijn verlof: miljaarde, nog zo veel te doen, maar kijk, straks ga ik een pint drinken aan de toog.
Het eerste uur van zijn verlof: nog een ding of 5 afwerken en dan is het uitboltijd... (snik)
Geen paniek echter: met gerust gemoed, want alles is ongeveer afgewerkt, vertrekt de mens op reis. De mens geniet zoveel mogelijk, wetende dat hij nogal een keer zal kunnen uitbollen als hij twee weken later terug aan zijn bureau verschijnt, gebronsd en vol nieuwe verhalen.
Helaas. De eerste week van het nieuwe werkjaar heeft de mens zó'n berg werk...
Maar binnenkort doen we nog een citytrip of zo. Dan gaan we nogal ne keer uitbollen.
Daar is trouwens nog een leuke anecdote aan verbonden, aan het feit dat de Kreun in Bissegem lag.
Neen, beste flatscreenkindertjes, ook niet omdat het warm is. Sommigen onder u mogen dan wel kort van memorie zijn, maar hebben we niet tijdens de koude, grijze en erg natte wintermaanden beslist dat we nooit ofte nimmer nog zouden zagen dat het te warm is? Aha! Bring it on, 35 graden en meer! Met ventilator (we zijn ab-so-luut tegen airco), hete douches en een warme choco kan een mens meer verdragen dan je zou denken.
Noch betreft het hier een nummer uit nog verder vervlogen tijden van een Nederlandstalig popgroepje dat vroeger kon rocken maar nu meer op een hobbyclubje van de lokale geriatrische afdeling lijkt.
De reden tot deze kreun is de drukte op het werk, na een te korte vakantie. De mens denk twee weken voor zijn verlof: ik ga mij eens aan het uitbollen zetten.
Een uur later denkt een mens: ik zorg dat ik zoveel mogelijk afgewerkt heb, zodat ik geheel stressloos de vakantie in kan.
Tijdens de laatste week voor zijn verlof: nog een paar dingetjes en dan kan ik echt uitbollen.
De laatste dag voor zijn verlof: oeioei, ik ga hier mijn tenen moeten uitkuisen, maar het laatste uur doe ik niets meer, dan ga ik nogal eens nen keer uitbollen.
Het laatste uur voor zijn verlof: miljaarde, nog zo veel te doen, maar kijk, straks ga ik een pint drinken aan de toog.
Het eerste uur van zijn verlof: nog een ding of 5 afwerken en dan is het uitboltijd... (snik)
Geen paniek echter: met gerust gemoed, want alles is ongeveer afgewerkt, vertrekt de mens op reis. De mens geniet zoveel mogelijk, wetende dat hij nogal een keer zal kunnen uitbollen als hij twee weken later terug aan zijn bureau verschijnt, gebronsd en vol nieuwe verhalen.
Helaas. De eerste week van het nieuwe werkjaar heeft de mens zó'n berg werk...
Maar binnenkort doen we nog een citytrip of zo. Dan gaan we nogal ne keer uitbollen.
woensdag, juni 09, 2010
Het zwarte gat
Tot nu toe zag mijn dagelijkse leven er een beetje als volgt uit: werken, b&b in orde doen, gasten ontvangen, quiz maken, quiz meedoen, les volgen, studeren, eindwerk maken, rondleiding voorbereiden, rondleiding uitvoeren, werken, b&b in orde doen, gasten ontvangen, quiz maken, quiz meedoen, les volgen, studeren, eindwerk maken, rondleiding voorbereiden, rondleiding uitvoeren, werken, b&b in orde doen, gasten ontvangen, quiz maken, quiz meedoen, les volgen, studeren, eindwerk maken, rondleiding voorbereiden, rondleiding uitvoeren en tussendoor ook nog 't een en 't ander dat dringend gedaan moest worden zoals een keuken strippen of wat papierwerk.
En nog niet rijk.
Vanaf deze week vallen quiz en gidsopleiding weg...
Wat ga ik doen met al die vrije tijd?
Help!
En nog niet rijk.
Vanaf deze week vallen quiz en gidsopleiding weg...
Wat ga ik doen met al die vrije tijd?
Help!
maandag, november 02, 2009
Druk!
Ken je dat?
1. Een job;
2. Een bijjob;
3. Een B&B;
4. Een zware opleiding mét extra huiswerk;
5. Een renovatie van de keuken mét extra kiezen van kleuren, kasten, werkbladen, toestellen, vloeren, floschen, toeters, bellen en ander leuks;
6. Een quiz op maandag en soms nog een keer in het weekend (als quizmaster);
7. Meerdere feestjes, vrijgezellenavonden, verjaardagen, trouwpartijen, brunches, kraambezoeken, etentjes en andere bijzonder plezante dingen;
8. Meerdere concerten van allerlei leuke in minder leuke bands;
9. Een filmfestival;
10. Meerdere andere onverwachte randactiviteiten;
11. Tussendoor zoveel mogelijk aandacht voor mijn lief.
Dat zorgt voor:
1. De laatste maand zowat twee avonden thuis voor 22h;
2. Een overvolle dvd-recorder;
3. Nog niet rijk, wel integendeel (als iemand tips heeft...);
4. Geen enkele blogpost sedert 8 oktober.
Maar er is beterschap op komst. Vanaf eind januari.
1. Een job;
2. Een bijjob;
3. Een B&B;
4. Een zware opleiding mét extra huiswerk;
5. Een renovatie van de keuken mét extra kiezen van kleuren, kasten, werkbladen, toestellen, vloeren, floschen, toeters, bellen en ander leuks;
6. Een quiz op maandag en soms nog een keer in het weekend (als quizmaster);
7. Meerdere feestjes, vrijgezellenavonden, verjaardagen, trouwpartijen, brunches, kraambezoeken, etentjes en andere bijzonder plezante dingen;
8. Meerdere concerten van allerlei leuke in minder leuke bands;
9. Een filmfestival;
10. Meerdere andere onverwachte randactiviteiten;
11. Tussendoor zoveel mogelijk aandacht voor mijn lief.
Dat zorgt voor:
1. De laatste maand zowat twee avonden thuis voor 22h;
2. Een overvolle dvd-recorder;
3. Nog niet rijk, wel integendeel (als iemand tips heeft...);
4. Geen enkele blogpost sedert 8 oktober.
Maar er is beterschap op komst. Vanaf eind januari.
woensdag, april 29, 2009
Once upon a time there was common courtesy...
Kom ik bij De Biobakkers binnengewaaid. Mevrouw de verkoopster is broden aan het snijden. Voor de rest is er geen klant in de winkel.
- Goedemorgen bakkerin, voor mij een Ardennerbroodje graag.
- Klein of groot?
- Een kleintje alstublieft, gesneden.
Mevrouw de verkoopster gaat verder met het snijden van de 17 broden waarmee ze bezig was.
(...)
*Pompompom*
(...)
*Kuch*
(...)
- Euh, excuseer mevrouw, zou het mogelijk zijn om mijn brood even te snijden, ik moet nog naar mijn werk, ziet u.
- Jajaah! Hier! Ardennerbrood! Gesneden! 1,50! Blaf! Woef! Bas!
- ... (sprakeloos)
Het ligt misschien aan mij, maar ik vind dat bij de bakker alleen het brood grof mag zijn.
- Goedemorgen bakkerin, voor mij een Ardennerbroodje graag.
- Klein of groot?
- Een kleintje alstublieft, gesneden.
Mevrouw de verkoopster gaat verder met het snijden van de 17 broden waarmee ze bezig was.
(...)
*Pompompom*
(...)
*Kuch*
(...)
- Euh, excuseer mevrouw, zou het mogelijk zijn om mijn brood even te snijden, ik moet nog naar mijn werk, ziet u.
- Jajaah! Hier! Ardennerbrood! Gesneden! 1,50! Blaf! Woef! Bas!
- ... (sprakeloos)
Het ligt misschien aan mij, maar ik vind dat bij de bakker alleen het brood grof mag zijn.
donderdag, april 09, 2009
Werkende vrouwen
1 werkende vrouw op 3 had seks met collega.
33 procent van de werkende vrouwen heeft al eens seks gehad met een collega die niet hun partner is. Dat blijkt uit een enquête van het Nederlandse blad Vrouw. Een mooie man maakt meer kans dan een lelijke. Een op de zeven vrouwen zegt bereid te zijn met de baas naar bed te gaan in ruil voor een promotie, op voorwaarde dat hij er leuk uitziet.
(bron: SMagazine 04-2009)
Que?
33 procent van de werkende vrouwen heeft al eens seks gehad met een collega die niet hun partner is. Dat blijkt uit een enquête van het Nederlandse blad Vrouw. Een mooie man maakt meer kans dan een lelijke. Een op de zeven vrouwen zegt bereid te zijn met de baas naar bed te gaan in ruil voor een promotie, op voorwaarde dat hij er leuk uitziet.
(bron: SMagazine 04-2009)
Que?
donderdag, februari 05, 2009
Lachen met collega's
Nieuwe collega: "Euhm, mag ik eens iets vragen?"
Personeelsdienst: "Natuurlijk."
Nieuwe collega: "Ik heb in januari maar xxx euro (heel weinig) verdiend, maar ik heb bijna een hele maand gewerkt. Is dat normaal?"
Personeelsdienst (denkt): "Dat kan niet kloppen."
Personeelsdienst (zegt): "Tja, kunstensector hé."
Nieuwe collega: "..."
Lachen!
Personeelsdienst: "Natuurlijk."
Nieuwe collega: "Ik heb in januari maar xxx euro (heel weinig) verdiend, maar ik heb bijna een hele maand gewerkt. Is dat normaal?"
Personeelsdienst (denkt): "Dat kan niet kloppen."
Personeelsdienst (zegt): "Tja, kunstensector hé."
Nieuwe collega: "..."
Lachen!
donderdag, september 25, 2008
Steee-rike!
Het autoverkeer naar Brussel kan vanmorgen heel wat hinder ondervinden van een vakbondsactie. Vanaf 7.30 uur blokkeert de socialistische ambtenarenbond ACOD een uur lang tien grote kruispunten op de invalswegen naar de hoofdstad. De politie raadt iedereen aan om met het openbaar vervoer naar Brussel te komen of de hoofdstad te mijden.
Er zijn zo van die dagen dat ik content ben dat ik niet meer naar Brussel moet. Er zijn eigenlijk geen dagen dat ik niet content ben dat ik niet meer naar Brussel moet, maar er zijn dagen dat ik mij daar nog wat meer in verkneukel dan anders. Zoals vandaag bijvoorbeeld.
De ambtenaren staken! Mwuhaha!
Ik ben ambtenaar geweest, dus ik mag daar iets over zeggen. Ha!
Om te beginnen mogen ambtenaren niet staken. Dat is natuurlijk een beetje simplistisch, want België zou België niet zijn als het niet eigenlijk wel mocht. Soit. Ik ben nogal tegen staken. Ik heb nog nooit gestaakt en zal dat ook nooit doen. Er zijn andere manieren om iets duidelijk te maken zonder dat daar duizenden mensen de dupe van moeten zijn. Er wordt te snel, te veel en vooral om de verkeerde redenen gestaakt. Alleen de boeren mogen staken. Dat is tenminste fun. Vooral als ze met koeien de trappen van het parlement bestormen.
Maar de ambtenaren hebben ook een beetje gelijk: ze verdienen weinig. Aan de andere kant, hoeveel beroepen zijn er met 26 vakantiedagen en 5 extra feestdagen per jaar. Dat zijn 11 vakantiedagen meer dan de modale werkende mens. Een dag extra per maand (om over die extra dagen hier en daar nog maar te zwijgen).
Een gemeenteambtenaar die begint te werken in weddeschaal B1 (HOBU) verdient bruto 2142,17 euro per maand. Ter vergelijking: iemand die op hetzelfde niveau begint te werken onder CAO 304 (podiumkunsten) verdient bruto 2161,45 euro per maand. 19,28 euro bruto meer dan die ambtenaar. Maar wel een dag per maand meer werken!
Zoals ik al zei: ambtenaren mogen niet staken! Als er iemand mag staken zijn wij het wel! Uitdewegaandekant! Op de barricades!
(foto Jan Banning)
Er zijn zo van die dagen dat ik content ben dat ik niet meer naar Brussel moet. Er zijn eigenlijk geen dagen dat ik niet content ben dat ik niet meer naar Brussel moet, maar er zijn dagen dat ik mij daar nog wat meer in verkneukel dan anders. Zoals vandaag bijvoorbeeld.
De ambtenaren staken! Mwuhaha!
Ik ben ambtenaar geweest, dus ik mag daar iets over zeggen. Ha!
Om te beginnen mogen ambtenaren niet staken. Dat is natuurlijk een beetje simplistisch, want België zou België niet zijn als het niet eigenlijk wel mocht. Soit. Ik ben nogal tegen staken. Ik heb nog nooit gestaakt en zal dat ook nooit doen. Er zijn andere manieren om iets duidelijk te maken zonder dat daar duizenden mensen de dupe van moeten zijn. Er wordt te snel, te veel en vooral om de verkeerde redenen gestaakt. Alleen de boeren mogen staken. Dat is tenminste fun. Vooral als ze met koeien de trappen van het parlement bestormen.
Maar de ambtenaren hebben ook een beetje gelijk: ze verdienen weinig. Aan de andere kant, hoeveel beroepen zijn er met 26 vakantiedagen en 5 extra feestdagen per jaar. Dat zijn 11 vakantiedagen meer dan de modale werkende mens. Een dag extra per maand (om over die extra dagen hier en daar nog maar te zwijgen).
Een gemeenteambtenaar die begint te werken in weddeschaal B1 (HOBU) verdient bruto 2142,17 euro per maand. Ter vergelijking: iemand die op hetzelfde niveau begint te werken onder CAO 304 (podiumkunsten) verdient bruto 2161,45 euro per maand. 19,28 euro bruto meer dan die ambtenaar. Maar wel een dag per maand meer werken!
Zoals ik al zei: ambtenaren mogen niet staken! Als er iemand mag staken zijn wij het wel! Uitdewegaandekant! Op de barricades!
(foto Jan Banning)
donderdag, september 11, 2008
Kunst met peren
Werken in een kunstencentrum is niet altijd lastig. Het is gewoon meestal druk en op de andere momenten "dadisierniemeertedoenzodruk". Nu, ik zit op de personeelsdienst, dus van de programmatie en zo hoef ik me niet veel aan te trekken. Ik geef graag gratis en ongevraagd advies natuurlijk, zo kennen we mij.
Soit, het viel me juist te binnen dat ik op 3 september jongstleden al 6 maanden in ononderbroken dienst van Vooruit werk. Dat is geen persoonlijk record, bij lange na niet, maar -nu komt de verrassing- ik ben het hier nog altijd niet beu. Ik heb nog geen enkele keer op de website van de VDAB gekeken. Of een andere website waar bedrijven tegen veel geld wel zeggen dat ze volk nodig hebben, maar als ge u dan gaat presenteren ze precies toch veranderd zijn van gedacht. 't Was maar voor te lachen. Of het geld was plots op omdat de pdg een nieuwe auto met bijhorende vrouw gekocht had.
Ok, ook dat is nog niet echt een record, maar het is wel een teken aan de wand. Er zijn hier mensen die al 25 jaar en meer in dienst zijn. Heel straf, als ge weet dat Vooruit vorig jaar zijn 25ste verjaardag vierde. Bij de ambtenarij zijn er mensen die wel 45 jaar werken -euhm- aanwezig zijn, hoor ik u denken. Ja natuurlijk, en ze zitten 45 jaar te stralen van contentement.
Hoe komt dat eigenlijk? Ze zitten hier toch ook te zagen. En we verdienen te weinig. En 't zijn ambetante uren...
Tja, alles voor de kunst zeker? Maar er wordt ook aan sfeerbeheer gedaan. Aan sport en spel in tegenstelling tot de spot en kwel bij de gemeente. En als het 's avonds gedaan is, dan drinken we er nog ene.
Wat wil ik daar nu allemaal mee zeggen? Wel, dat ik content ben dat ik voor Vooruit mag werken. En als ge nog eens langskomt, zwaait dan ne keer. Ik zit ergens vanachter.
Soit, het viel me juist te binnen dat ik op 3 september jongstleden al 6 maanden in ononderbroken dienst van Vooruit werk. Dat is geen persoonlijk record, bij lange na niet, maar -nu komt de verrassing- ik ben het hier nog altijd niet beu. Ik heb nog geen enkele keer op de website van de VDAB gekeken. Of een andere website waar bedrijven tegen veel geld wel zeggen dat ze volk nodig hebben, maar als ge u dan gaat presenteren ze precies toch veranderd zijn van gedacht. 't Was maar voor te lachen. Of het geld was plots op omdat de pdg een nieuwe auto met bijhorende vrouw gekocht had.
Ok, ook dat is nog niet echt een record, maar het is wel een teken aan de wand. Er zijn hier mensen die al 25 jaar en meer in dienst zijn. Heel straf, als ge weet dat Vooruit vorig jaar zijn 25ste verjaardag vierde. Bij de ambtenarij zijn er mensen die wel 45 jaar werken -euhm- aanwezig zijn, hoor ik u denken. Ja natuurlijk, en ze zitten 45 jaar te stralen van contentement.
Hoe komt dat eigenlijk? Ze zitten hier toch ook te zagen. En we verdienen te weinig. En 't zijn ambetante uren...
Tja, alles voor de kunst zeker? Maar er wordt ook aan sfeerbeheer gedaan. Aan sport en spel in tegenstelling tot de spot en kwel bij de gemeente. En als het 's avonds gedaan is, dan drinken we er nog ene.
Wat wil ik daar nu allemaal mee zeggen? Wel, dat ik content ben dat ik voor Vooruit mag werken. En als ge nog eens langskomt, zwaait dan ne keer. Ik zit ergens vanachter.
maandag, augustus 25, 2008
Aan het werk!
Helaas: de plicht riep. Heel zachtjes en in de verte, maar ze riep.
Om 9u betrad ik het kantoor. Vrolijke collega's, die het 'einde-van-de-vakantie-trauma' al enkele weken geleden doorworstelden, vroegen geïnteresseerd naar ons wedervaren in het land van de Walen. De ooh's en aah's waren niet van de lucht, zeker niet toen ik duidelijk maakte dat we tijdens onze reis voornamelijk last hadden van zonnebrand, klaterende beekjes, malse weides en vrijelijk loslopend vee. Vee dat somtijds des avonds op ons bord lag, want ook de kwaliteit van het eten voldeed niet aan de doem van de Britse eilanden. Neen, het was heerlijk.
Al snel maakte het verhaal plaats voor de taken, die al twee weken lagen te wachten.
Het aftellen naar de volgende vakantie kan beginnen.
Zucht.
maandag, juli 28, 2008
Aan den arbeid
Na twee weken rusten (nu ja), uitgaan, concerten zien, Polen zien, pinten drinken, cocktails drinken, wijn drinken (wat was het warm vorige week) en andere fijne dingen doen, mag ik vandaag weer aan de slag.
In Vooruit lopen momenteel 6 mensen rond. Bevreemdend. Normaal zit hier zo'n 60 man.
Die denken allemaal dat het nog congé is zeker?
Ts.
In Vooruit lopen momenteel 6 mensen rond. Bevreemdend. Normaal zit hier zo'n 60 man.
Die denken allemaal dat het nog congé is zeker?
Ts.
dinsdag, juli 01, 2008
Nonno
Het is warm! Eindelijk!
Dat schreeuwt om een Italiaans ijsje van Nonno (Kortedagsteeg).
Werken in Vooruit heeft steeds meer voordelen...
:-p
*languit met de voeten op het bureau aan ijsje aan het likken*
Dat schreeuwt om een Italiaans ijsje van Nonno (Kortedagsteeg).
Werken in Vooruit heeft steeds meer voordelen...
:-p
*languit met de voeten op het bureau aan ijsje aan het likken*
donderdag, juni 19, 2008
Ik voel me zo verdomd alleen
Donderdag, 10 uur.
Al mijn collega's moeten naar een seminarie, vergadering of de bank. Gevolg: ik zit helemaal alleen in het bureau.
Al mijn collega's moeten naar een seminarie, vergadering of de bank. Gevolg: ik zit helemaal alleen in het bureau.
woensdag, mei 14, 2008
dinsdag, april 29, 2008
ikwilaandacht
Op www.ikwilaandacht.com klik je op testimonials (rechts), daarna op ICT (rechts) en dan staat daar plots een naam die we allemaal kennen (in het midden).
Als je dan klikt op lees meer, kan je meer lezen.
Als je dan klikt op lees meer, kan je meer lezen.
vrijdag, januari 04, 2008
Soms...
"soms vraagt een mens zich af
hoe we 't in godsnaam overleven
de nacht vol boze dromen
en de wekker om halfzeven"
Ook op vrijdag zijn dit toepasselijke verzen . Maar we kijken in de toekomst. Nog een half uurtje en 't is weer bijna maandag.
hoe we 't in godsnaam overleven
de nacht vol boze dromen
en de wekker om halfzeven"
Ook op vrijdag zijn dit toepasselijke verzen . Maar we kijken in de toekomst. Nog een half uurtje en 't is weer bijna maandag.
vrijdag, december 21, 2007
Park
Deze namiddag nam ik deze ietwat bevreemdende foto van het park achter het gemeen tehuis in Lochristi. Geen filter, geen fotoshop, gewoon vreemd licht.
Romantisch he...
maandag, december 17, 2007
Durf te zweten...
“Als je alle parfums en aftershaves achterwege zou laten, zouden we kunnen ruiken wanneer iemand zin heeft in seks. Maar nee, dat stoppen we weg. We gaan in een disco staan en maken het duister, waardoor onze pupillen groter worden: het signaal bij uitstek om aan te geven dat je goesting hebt. Dat is niet altijd zo, maar als je dat dan onder woorden wilt brengen, wordt dat door het lawaai verhinderd. Wij komen dus ergens samen, en het voornaamste signaal dat we geven is: jij kunt niet
weten wie ik ben! Zo bekeken is Second Life geen virtuele droomwereld, maar een idealisering van de wereld waarin wij leven. Dat fascineert mij: waarom is dat zo? Daarom parafraseer ik graag Kant. Die heeft gezegd: ‘Durf te denken!’ Ik zeg: ‘Durf te zweten!’” (Jean-Paul Van Bendegem)
Ik denk dat meneer Van Bendegem nog niet bij ons op kantoor langs geweest is toen hij die laatste uitspraak deed.
weten wie ik ben! Zo bekeken is Second Life geen virtuele droomwereld, maar een idealisering van de wereld waarin wij leven. Dat fascineert mij: waarom is dat zo? Daarom parafraseer ik graag Kant. Die heeft gezegd: ‘Durf te denken!’ Ik zeg: ‘Durf te zweten!’” (Jean-Paul Van Bendegem)
Ik denk dat meneer Van Bendegem nog niet bij ons op kantoor langs geweest is toen hij die laatste uitspraak deed.
Abonneren op:
Posts (Atom)