Fietsreis (4)

(inderdaad, het heeft efkes geduurd)

4 juni: Agen - Castelsarrasin

Na ontbijt op het terras, samen met de gastvrouw en -heer (beetje raar), is ons eerste wapenfeit een bezoek aan de fietsenmaker. Mijn achterband sloeg gisteren en er blijkt een scheur in de band te ontstaan. Niet meteen een geruststellende gedachte als er een dagje fietsen op het programma staat. De fietsenmaker kijkt en praat bedenkelijk. Met een Hollandse fiets het Canal du Midi fietsen, da's waanzin. Soit, hij zal ongeveer een uur nodig hebben, maar alles is in kannen en kruiken na een dik half uur. Vlak voor de middag kunnen we vertrekken.
Ik heb de hele tijd het gevoel dat ik een hele slechte dag op de fiets heb, maar als na zowat 30 lastige kilometers mijn achterrem onophoudelijk blijft piepen controleer ik het toch maar even. Blijkt dat die trommelrem nogal enthousiast afgesteld werd en gewoon dicht staat. Twee minuten later is het euvel verholpen en kunnen we verder.
De tocht is vrij kort en behoorlijk saai. In Castelsarrasin worden we heel hartelijk onthaald. We vereren het stadje met een kort bezoek (te veel eer, wegens nauwelijks de moeite) en eten 's avonds een geweldig eenvoudig en lekker home-cooked meal van de gastvrouw. Na gesprekken over politiek, bier en wijn kruipen we in bed. Aux Berges du Merdaillou is een absolute aanrader.

's Avonds speelt Toulouse kampioen van Frankrijk in het rugby, maar dat weten we dan nog niet.

Fietsreis (3)

3 juni: La Réole - Agen

Na een uitgebreid ontbijt in de keuken van de gastheer en -vrouw, samen met twee aangespoelde Duitsers op weg naar Compostella (25 km fietsen per dag, moeha!), trekken we weer op pad. Onze kont doet al flink pijn, maar dat fietsen we wel weg. Vandaag start de route langs het Canal du Garonne. Dat kanaal verbindt La Réole met Toulouse. Net zoals de Garonne zelf trouwens. We krijgen in de eerste kilometers eerst nog een douche van een sproeiinstallatie, met water uit de Garonne. Lekker. Het kanaal is erg lang en op sommige plaatsen bijzonder recht. Volgens de routebeschrijving bestaat het stuk tot Agen voornamelijk uit velden en landerijen. Dat klopt, al kunnen we dat vaak niet zien door de naar schatting 60.000 (sic) platanen.
Er is heel wat pleziervaart op het kanaal. Vaarders hebben niet veel anders te doen dan te zwaaien naar fietsers. We zwaaien vrolijk terug. Kijk ons: helemaal zonder milieuvervuiling en ook nog eens drie keer zo snel. Al kunnen we natuurlijk niet de hele dag sloten cava zitten zuipen op het dek.

Onderweg gooit een eekhoorn zich met ware doodsverachting voor onze wielen. Het scheelt minder dan een eekhoornhaar. Hadden we niet geremd, het beest was onder onze wielen terechtgekomen. Eekhoornpaté, zou dat lekker zijn?

Het is wederom een vrij vlotte fietsdag met een nieuwigheid voor ons: Le pont canal. Het kanaal overbrugt beken, rivieren en wegen. Letterlijk. Met een brug. De bevreemdende ervaring om naast een kanaal te fietsen op zowat 30 meter boven de Garonne is onvergetelijk.

Na zowat 77 km vlakke weg moeten we in de namiddag nog naar de B&B. Die ligt 1981 meter van het ronde punt af. Wat blijkt: de huisnummers in de straat zijn gelijk aan de afstand tot het rond punt. Wat we nog niet weten, maar snel merken, is dat het 1981 stijgende meters zijn. Een kreng van een helling na een vermoeiende dag. Touretappe met aankomst op col nr. 2.
's Avonds fietsen we nog even naar de stad om te eten en daarna terug omhoog. Gelukkig is het domein waar we verblijven geweldig. Er is zelfs een zwembad waar de welgeteld vijf minuten in zwemmen wegens te koud.

Fietsreis: Gent-Bordeaux-Marseille-Bordeaux-Gent (1)

Geef toe dat u zwaar onder de indruk bent van bovenstaande titel. In juni zijn we op fietsreis geweest. We hebben niet de volledige bovenstaande route gefietst, maar wel van Bordeaux naar Marseille.

1 juni 2011: Gent-Bordeaux

Na een korte nacht (nog altijd een beetje nerveus voor het vertrek van een reis, zéker als onze nationale spoorwegen bij het traject betrokken zijn), het ontbijt, een lange wandeling met P. en dan nog 25 minuten de tijd doden, fietsen we ruim op tijd naar Gent-Dampoort. Als onze trein het station binnen zou moeten rijden weerklinkt de boodschap "een vermoedelijke vertraging van 5 minuten". U kent het.

Even later helpt de treinbegeleider ons fluks met het inladen van de fietsen. Er is eigenlijk geen plaats meer voor de fietsen en hij heeft de macht om ons een uur te laten wachten, maar hij is van het sympathieke soort. Gelukkig maar, want in Rijsel hebben we maar 50 minuten om van de ene trein in de andere over te stappen. Daarvan hebben we er al minstens 5 opgesoupeerd door eerder vermelde vertraging.

Een uur later komen we aan. We fietsen richting Lille Europe, waar geen enkele TGV naar Bordeaux lijkt te rijden. Een blik op de tickets leert dat we in Lille Flandres op de TGV moeten stappen. Wij terug.

In het station klinkt de onheilspellende boodschap dat er een spontane actie uitgebroken is omdat een conducteur op zijn muil gekregen heeft. Gelukkig staakt de TGV niet mee en vertrekken we stipt. Maar niet nadat we een hoop fietsen (er gaan ook nog twee Nederlanders mee) en een nog veel grotere hoop fietstassen in de trein gegooid hebben. De vakantie is begonnen.

Heel vreemd is dat: mensen die drie kwartier voor aankomst aan de uitgang van de trein gaan staan. In vliegtuigen heb je dat ook: het lampje van de gordels gaat uit en de helft springt recht om nog een kwartier te staan wachten. Alsof het uitstappen daarmee sneller verloopt.
17.45 Libourne: dit is misschien wel de snelste manier om van deur tot deur te raken. Van ons huis tot in het hotel in Bordeaux doen we er net 7 uur over. Daar kan geen vliegtuig tegenop. Maar ook 5 uur in een trein zitten verveelt na een tijdje Gelukkig houdt de baby voor ons de sfeer er in met een lege pet-fles die hij op het hoofd van zijn zus slaat. Lachen!

Congé payé!

Ha, we zijn ne keer naar Roncq geweest. Iedere Zuid-Westvlaming weet meteen wat er zich in Lille Roncq bevindt: goedkope alcohol. Goedkoop water. Auchan!
Maar in het winkelwarenhuis bevindt zich meer dan alleen goedkope alcohol (niet dat we er geen gekocht hebben natuurlijk, we waren daar toch en tweeënhalve euro verschil op een fles cava, dat laat ge niet zomaar liggen. Om maar te zeggen dat we maar liefst 45 euro bespaard hebben op de cava alleen al. Daar kan een mens al een keer voor overentweer rijden.)

Soit. Ons eigenlijke doel in Lielronk was niet Auchan, maar de 'boutique' van de SNCF. Een ietwat corpulente norse man begeleidt een koppel doorheen hun reisplannen. Daarna komen twee madammen op hoge hakken aan de beurt, wat de meneer een beetje laat ontdooien. Volgens Wendie had de ene madam varkenspootjes (komt een man bij de slager: 'hebt u varkenspootjes'. 'Nee, zo loop ik altijd'. Moeha!). We hebben namelijk plannen. We willen van Bordeaux naar Marseille fietsen deze zomer. Sportief enal. Met de fiets fietsen. Hoop en al 700 kilometer in een kleine drie weken, een marathon per dag. Kippeneindje.

Het wereldwijde interwebs heeft voor één keer geen oplossing. Als we gewoon zouden reizen, zonder fiets cela est, zouden we gewoon zoals iedereen online kunnen boeken. Maar aangezien we onze fiets meenemen, non-démontable, moeten we dus persoonlijk in een kantoor van de SNCF gaan boeken. Het vreemde is dat je ook niet in Brussel met een fiets kan vertrekken, want die TGV's zijn niet voorzien op fietsenvervoer.

Wij dus bij meneer SNCF. Of we met de trein van Lille naar Bordeaux kunnen, inclusief fietsen, en dan een week of drie later terug van Marseille naar Lille, wederom met fiets. Ouhlala, mais ce n'est pas facile hein. Mijnheer kijkt, computer says: ouhlala, centquatrevingtdixneuf euro alleen maar naar Bordeaux en nog eens 20 euro voor de fietsen. Wij kijken elkaar en meneer SNCF aan. Centnonnonteneuf (richt zich tot twee Fransen die zitten te wachten), vous voyez, je parle assez bien Belge (rit).
Of we vast zitten aan de datum? Bah neen, we kunnen gerust een dag later vertrekken of zo.
99 euro als we de dag nadien vertrekken, inclusif vélos. Ah, je suis content, zegt de meneer. Zomaar eventjes 100 euro uitgespaard met enkele simpele muisklikken.
En dan, van Marseille naar Lille. Klikkerdeklik. Geen enkele TGV met mogelijkheid om fietsen mee te nemen. Ook niet naar Parijs om daar over te stappen, neen. Monsieur pas heureux. Dan maar een alternatief voorgesteld. Als we nu keer met de gewone trein terugkeren naar Bordeaux en dan van Bordeaux naar Rijsel? Even geklikt en gewogen. Dat blijkt te lukken. De route Marseille-Bordeaux duurt wel 6 uur en kost dik 50 euri en een extra dag, maar we zullen thuis geraken. Totale kostprijs: 320 euri. Eigenlijk feitelijk valt dat al bij al nog mee. Een snelle berekening leert dat de kostprijs met de auto ongeveer 400 euro zou bedragen, zonder péages.

Ha! Milieuvriendelijk, snel en goedkoop(er). Wat moet een mens nog meer hebben in het leven? Ah, misschien een lekker weertje en een stevige rugwind die niet het gevolg is van een overdosis bruine bonen.

Is het al juni?

Spread the word!

Deze e-mail van de Fietserbond zat vandaag in mijn brievenbus.

Tijdens de avondspits wordt het voetpad en rijweg voor de stadsbibliotheek en administratief centrum aan Gent Zuid vaak ingenomen door auto's die er in een lange colonne parkeren en zo, foutief geparkeerd, hun kinderen na schooltijd op te wachten. Hierdoor wordt het onmogelijk om hier op een veilige manier te passeren.

Deze rijweg is zowel voor schoolverkeer als woon-werkverkeer een zeer belangrijke fietsas, en het parkeergewriemel leidt er tot gevaarlijke situaties. Het stadsbestuur kiest op deze plaats allang voor een gedoogbeleid.

Daarom houdt Fietsersbond Gent op vrijdag 24 september een ludieke actie aan Gent Zuid. We willen het voetpad vanaf 15u uur tot maximaal 16u30 bevolken met zoveel mogelijk bakfietsen, tandems, fietsen met fietskarren en gewone fietsen van ouders die hier staan "om hun kinderen op te halen". Zo voorkomen we dat het voetpad ingenomen wordt als parkeerzone.

De actie kan door automobilisten aangevoeld worden als provocerend, maar we willen er geen confrontatie van maken. Daarom roepen we ook zoveel mogelijk fietsers op om voor één dag de (onwettige) parkeerplaats van deze automobilisten in te nemen en is het belangrijk dat er van bij aanvang veel ruimte ingenomen is.

De afgelopen 10 jaar zijn de Gentse mobiliteitsgewoontes opgeschoven in de richting van duurzamere verplaatsingswijzen, en deze scheefgegroeide situatie verdient dan ook andere oplossingen. In de parkeergarage onder het Wilsonplein of dichter bij de autostrade zijn er mogelijkheden zat.

(Einde e-mail)



Eerder dit jaar. 

Deze e-mail kreeg ik van de Gentse Ombudsdienst:

Ondertussen kreeg ik bericht dat er in februari een overleg was met de burgemeester, de schepen van Mobiliteit, de Dienst Mobiliteit en de korpschef van Politie Gent. Daar is beslist dat het gedoogbeleid aan het Woodrow Wilsonplein gehandhaafd blijft in afwachting van een onderzoek door de Dienst Mobiliteit waarbij door middel van signalisatie eventueel een reglementaire Kiss&Ride zou ingericht worden.

De verschillende betrokkenen zijn zich wel degelijk bewust van de klachten die er zijn, maar voorlopig wordt er dus gekozen om het gedoogbeleid te handhaven.

 

Ik heb daarop nog eens nagevraagd bij de Politie hoe het dan zit met toezicht tijdens de drukke momenten en zij verzekerden mij dat er met de regelmaat van de klok toezicht is bij aanvang en einde van de scholen. De Politie zegt ook dat zij ondanks dat toezicht geen 'rustig' plein kunnen maken van het Woodrow Wilsonplein omdat er nu eenmaal heel veel mensen samenkomen met verschillende vervoersmiddelen en verschillende doelen.

 

Conclusie is dus dat de huidige situatie voorlopig blijft zoals ze is, maar er wordt gewerkt aan een herinrichting van de Kiss&Ride-zone. De Politie houdt ondertussen regelmatig toezicht, maar zoals de Politie het verwoordt: het vraagt van elke gebruiker van dit druk plein hoffelijkheid, voorzichtigheid en verdraagzaamheid.

 

Wat hebben we geleerd?

 

Dat je het volk rustig kan houden met enkele vage beloftes. Elke dag fiets ik voorbij de bibliotheek en ik zie daar nooit politie staan. Ik ben benieuwd hoeveel politieagenten er vrijdag zullen opdagen als de zwakke weggebruikers zich eens roeren. Hopelijk maken ze van de gelegenheid gebruik om de foutparkeerdes op de bon te zwieren.

Ik informeer ondertussen ook hoever men staat met het onderzoek naar de Kiss&Ride-zone aan Gent Zuid. 

 

Wordt vervolgd!

COOOL

Ik wil al lang eens een fietshelm aanschaffen. Als er weer iemand overhoop gereden wordt stap ik zelfs wel eens een fietsenwinkel binnen, maar ik vind precies nooit mijn goesting. Het zal wel aan mij liggen.
Als dan blijkt dat de laatste dode eigenlijk een hartaanval op de fiets kreeg en wellicht al niet meer leefde voor hij de grond raakte dan heb ik weer een reden voor uitstel.

Maar kijk, de SUVmama's zijn weer neergestreken voor de schoolpoorten (hé, misschien komen die wel met de auto omdat ze geen coole helm vinden???) en ik ga toch nog eens moeite doen. En jawel, droomhelmen bestaan wèl!

Yakkay: je koopt een basishelm en je kiest een (of meerdere) cover - moodswingproof!











En bij Bern kies je de vulling apart - seasonswingproof!



Nu nog uitzoeken of ze deze op fietsafstand verkopen, ik vrees er een beetje voor...

Staking

Wat mijn mening is over het stakingsrecht, zullen we maar in het midden laten. Of toch niet: de staking bij de NMBS veroorzaakt economische schade (iedere werkende Belg betaalt 10 euro vanwege de staking), zorgt ervoor dat miljoenen mensen te laat komen op hun werk of er gewoon niet raken, zorgt voor gigantische milieuvervuiling en voor een slecht humeur bij de helft van de bevolking.

Het vreemde is dat er ook bij ons in de straat file ontstond. De trein rijdt nochtans niet echt tot aan de schoolpoort, maar vandaag moesten toch extra veel scholieren met de auto naar school gebracht worden. (Wat me trouwens opvalt is dat de mensen van De Groene Tweewieler hun kinderen ook altijd met de witteverroeste camionette naar school brengen, maar dit terzijde.)

In ieder geval, ik vind het nog altijd enorm prettig om een file voorbij te fietsen...

:-)

Visserij

Van de website gent.be geplukt:

Op maandag 9 oktober 2006 start de Stad Gent wegwerkzaamheden aan de Visserij, deel tussen de Brusselsepoortstraat en de Tweebruggenstraat (9000 Gent). Deze werkzaamheden duren vermoedelijk tot eind november.

Deze werken kaderen in de ontwikkeling van de functionele noord-zuid fietsroute die Gent-Centrum met Ledeberg en Gentbrugge verbindt. Van de Keizersbrug wordt een vrijliggend fietspad gerealiseerd op de berm langsheen het water. Door een verkeersplateau aan te leggen op de plaats waar fietsers op en af het fietspad rijden en door er de rijweg visueel te versmallen met belijning, zal hun veiligheid en comfort sterk verbeteren.

Het verkeer wordt omgeleid via de Brusselsepoortstraat, de Lange Violettestraat, het Sint-Annaplein en de Nieuwebosstraat.
Op de Visserij blijft plaatselijk verkeer mogelijk tot aan de grens van de werf.

Geert Versnick
Botermarkt 1
9000 Gent
Tel.: 09 266 53 50
E-mail: schepen.versnick@gent.be


Leg dat maar uit aan de mens die daar vandaag frontaal aangereden werd door een automobilist die geen rekening hield met zone 30, wegversmallingen, rode fietspaden en dies meer.
Het is een cliché, maar het "I told you so"-gevoel was zo overheersend... Zucht.