Gisteren ook zo intens genoten van het optreden van Sigur Rós? Voor Werchter had ik er wel wat cd's van, maar ik had geen idee wat voor ervaring een live concert van de groep voorstelde.
Op Werchter brachten ze nog een uitgebreide blaas- en strijksectie mee, gisteren stonden ze met z'n vieren op het podium van Vorst.
Na een uur en drie kwartier duurde de staande ovatie minutenlang. Verdiend.
Eén van de vele hoogtepunten: Gobbledigook.
Posts tonen met het label uitgaan. Alle posts tonen
Posts tonen met het label uitgaan. Alle posts tonen
maandag, november 17, 2008
dinsdag, augustus 05, 2008
Sonic Youth
Sonic Youth is de beste band van de wereld. Daar bestaat geen discussie over. Geen discussie, zeg ik u!
Een concert van Sonic Youth kan meevallen, maar ook zwaar tegenvallen. Ooit zag ik ze op Torhout/Werchter (jawel, ik word oud). Twee keer zelfs, de zaterdag in Torhout en de zondag in Werchter.
Jaja, we waren zot, jong en verliefd. Maar dat is een ander verhaal.
Nu ik erbij stilsta, dat is deze zomer exact 15 jaar geleden. Boudewijn is die zomer ook gestorven. Memories, memories...
Soit, we drijven af. Op T/W suckten ze zwaar. Sonic Youth is immers geen groep die je om kwart na drie in de namiddag laat optreden.
Daarna zag ik ze nog wat keren, her en der in het land. De laatste keer was vorig jaar, toen passeerden ze op Pukkelpop. En toen speelden ze Daydream Nation. Daydream Nation is zowat mijn favoriete cd aller tijden. U kan zich voorstellen dat ik enorm uitkeek naar dat concert. En ze stelden geen nanoseconde teleur. Waanzinnig concert, mét bisnummers.
Hedenavond spelen ze ten dans in Lokeren. En wat lees ik op de site: ze spelen Daydream Nation! Hiphoi.
Hier zit een tevreden, maar vooral popelend man. Misschien moeten we toch maar wat vroeger naar Lokeren vertrekken. Ik zag ook dat er om 14u al een fuif begint voor verstandelijk gehandicapten. Uit de toon zullen we alvast niet vallen.
Oh ja, er gaan ook wat mensen mee die Sonic Youth nog niet zo goed kennen. Dat wordt weer lachen.
Een concert van Sonic Youth kan meevallen, maar ook zwaar tegenvallen. Ooit zag ik ze op Torhout/Werchter (jawel, ik word oud). Twee keer zelfs, de zaterdag in Torhout en de zondag in Werchter.
Jaja, we waren zot, jong en verliefd. Maar dat is een ander verhaal.
Nu ik erbij stilsta, dat is deze zomer exact 15 jaar geleden. Boudewijn is die zomer ook gestorven. Memories, memories...
Soit, we drijven af. Op T/W suckten ze zwaar. Sonic Youth is immers geen groep die je om kwart na drie in de namiddag laat optreden.
Daarna zag ik ze nog wat keren, her en der in het land. De laatste keer was vorig jaar, toen passeerden ze op Pukkelpop. En toen speelden ze Daydream Nation. Daydream Nation is zowat mijn favoriete cd aller tijden. U kan zich voorstellen dat ik enorm uitkeek naar dat concert. En ze stelden geen nanoseconde teleur. Waanzinnig concert, mét bisnummers.
Hedenavond spelen ze ten dans in Lokeren. En wat lees ik op de site: ze spelen Daydream Nation! Hiphoi.
Hier zit een tevreden, maar vooral popelend man. Misschien moeten we toch maar wat vroeger naar Lokeren vertrekken. Ik zag ook dat er om 14u al een fuif begint voor verstandelijk gehandicapten. Uit de toon zullen we alvast niet vallen.
Oh ja, er gaan ook wat mensen mee die Sonic Youth nog niet zo goed kennen. Dat wordt weer lachen.
maandag, juli 28, 2008
Astridpark
Hiephoi!
Dat het weer elke zondag van augustus (en september) schoon weer moge zijn! Wij zullen er vast een keertje of twee naar toe gaan.
Dat het weer elke zondag van augustus (en september) schoon weer moge zijn! Wij zullen er vast een keertje of twee naar toe gaan.
donderdag, maart 13, 2008
Rhys Chatman
Gisteren stond Rhys Chatman in de Domzaal van de Vooruit, samen met 10 gitaristen en een drummer. Rhys Chatman wordt door groepen als Sonic Youth op handen gedragen, zijn composities zijn minimalistisch, maar toch punk.
Heel aandoenlijk kwam hij zichzelf - bijna verontschuldigend - aankondigen.
Lokale muzikanten speelden mee: Rodrigo Fuentealba (Gabriel Rios) én Gabriel Rios, Koen Gisen (An pierlé & White Velvet), Johannes Verschaeve (The Van Jets), Tim Vanhamel (Millionaire), Elko Blyweert (Franco Saint de Bakker), Reinhard Vanbergen (Das Pop), Philipp Weies (General Mindy), drummer Karel de Backer (Flip Kowlier) en bassist Maarten Standaert (Arid).
Anderhalf uur lang kregen we 1 noot te horen, die op honderden manieren gebracht werd. Op het einde kregen we een wall of sound over ons heen, die meteen verklaarde waarom Chatman zelf onherstelbare gehoorschade opliep.
Enige minpunt van de avond: Tim Vanhamel die niet door had dat niet hij, maar Rhys Chatman de interessantste persoon on stage was.
Kortom, een must voor iedereen.
Heel aandoenlijk kwam hij zichzelf - bijna verontschuldigend - aankondigen.
Lokale muzikanten speelden mee: Rodrigo Fuentealba (Gabriel Rios) én Gabriel Rios, Koen Gisen (An pierlé & White Velvet), Johannes Verschaeve (The Van Jets), Tim Vanhamel (Millionaire), Elko Blyweert (Franco Saint de Bakker), Reinhard Vanbergen (Das Pop), Philipp Weies (General Mindy), drummer Karel de Backer (Flip Kowlier) en bassist Maarten Standaert (Arid).
Anderhalf uur lang kregen we 1 noot te horen, die op honderden manieren gebracht werd. Op het einde kregen we een wall of sound over ons heen, die meteen verklaarde waarom Chatman zelf onherstelbare gehoorschade opliep.
Enige minpunt van de avond: Tim Vanhamel die niet door had dat niet hij, maar Rhys Chatman de interessantste persoon on stage was.
Kortom, een must voor iedereen.
woensdag, maart 12, 2008
Druk
In een kunstencentrum werken heeft zo zijn voordelen: je kan en mag allerlei concerten, optredens, lawaai- en potsenmakers aan het werk zien.
Geen kaarten voor Editors? Dan kijken we toch gewoon even naar de soundcheck.
Momenteel loopt het festival Art For Sale, met o.a. Reverend Billy, The Germans, Rhys Chatman, Superamas en duizenden anderen.
Gevolg: l'embarras du choix. Ik wil het eigenlijk allemaal wel zien...
Geen kaarten voor Editors? Dan kijken we toch gewoon even naar de soundcheck.
Momenteel loopt het festival Art For Sale, met o.a. Reverend Billy, The Germans, Rhys Chatman, Superamas en duizenden anderen.
Gevolg: l'embarras du choix. Ik wil het eigenlijk allemaal wel zien...
dinsdag, maart 11, 2008
dinsdag, maart 04, 2008
What would Jesus buy?
We zullen al eens meteen reclame beginnen maken.
Nu vrijdag in de Vooruit, een gratis film. Reverend Billy of the Church of Stop Shopping wenst ons te laten nadenken over ons consumptiegedrag. Producer Morgan Spurlock.
Gratis!
Nu vrijdag in de Vooruit, een gratis film. Reverend Billy of the Church of Stop Shopping wenst ons te laten nadenken over ons consumptiegedrag. Producer Morgan Spurlock.
Gratis!
donderdag, februari 14, 2008
Een boontje voor de Vooruit
De fenomenale feminatheek hoeft geen voorstelling meer. Sedert enkele weken is heel Vlaanderen en omliggende straten bekend met de vetzakkerij van LP Boon.
De tentoonstelling "vieze" prentjes en krantenknipsels mocht niet in Antwerpen. Daar had men Ludo Helsen voor.
Nu ja, ik vind ook dat je je vragen kan stellen bij de kwaliteit van dergelijke tentoonstelling. Als ieder ander elke dag minutieus blote vrouwenfoto's uit de krant zou knippen zou hij/zij als viezentist bestempeld worden. In het geval van Boon is het bijna kunst. Maar zolang niemand manu militari naar die foto's moet kijken, kunnen we niets tegen zo'n tentoonstelling hebben. Geef toe, de foto's zien er zediger uit dan de gemiddelde reclame voor Fa of Actieve Bifidus.
En ik blijf bij mijn stelling: er bestaat niet zoiets als "functioneel naakt". Functioneel naakt is een uitvlucht om blote mensen af te beelden. Een geweldige uitvlucht, dat wel.
Wat lezen we vandaag in de krant? Die van de Vooruit gaan nu de foto's tentoonstellen op 4 april. En aangezien Ludo Helsen niets te vertellen heeft in Oost-Vlaanderen voelt het Zwart Behang zich geroepen om hier als zedenpolitie op te treden. (Waarom denk ik nu plots aan prins Filip? Oh ja, porrrno is foei!) Het VB dreigt ermee de subsidies af te pakken van die stoute Vooruit en de politie langs te sturen. Want er zouden wel eens minderjarigen een tepel kunnen zien. En erger: afgebeeld worden. Jaja beste lezer, Boon was niet vies van een groen blaadje in het pre-Dutroux-tijdperk. Sla er "Eens, op een mooie avond" maar eens op na.
Het is een kwalijke evolutie dat de puriteinen het gedaan krijgen dat het bloot (of naak, zo je wil) verboden wordt. Dat de paus vijgenbladen op klassieke beelden laat zetten, daar kan een mens nog enigszins begrip voor opbrengen. We willen immers geen geile nonnen in het Vaticaan. Maar dat een kind tijdens zijn jonge leven meer moorden dan tieten ziet, daar kan mijn simpele verstand niet bij. Laat een lijk zien om 18u op tv en er kraait geen haan naar; laat een vrouwenborst zien en het land staat in rep en roer.
Soit, aangezien ik vanaf 1 maart in het socialistische bolwerk aan de slag ga, zal ik wel moreel verplicht zijn om de tentoonstelling te gaan bekijken. Spijtig... ;-)
Tot zover deze lezing.
zaterdag, januari 05, 2008
Trakteren!
Ter ere van het nieuwe jaar doen we eens een geste:
Morgen, om 11u trakteer ik er eentje. Op het Sint-Baafsplein. Iedereen is welkom. Afspraak aan de boekenwinkel. Ik ben er zelfs in geslaagd om Daniël Termont en Pierke Pierlala te strikken om een speech af te steken.
Wie er morgen niet bij kan zijn krijgt een herkansing. Op 26 januari om 11u30 in de Sint-Machariusstraat. Om 14u is er een geleid bezoek aan de Sint-Baafsabdij, georganiseerd door de Buren van de Abdij.
Morgen, om 11u trakteer ik er eentje. Op het Sint-Baafsplein. Iedereen is welkom. Afspraak aan de boekenwinkel. Ik ben er zelfs in geslaagd om Daniël Termont en Pierke Pierlala te strikken om een speech af te steken.
Wie er morgen niet bij kan zijn krijgt een herkansing. Op 26 januari om 11u30 in de Sint-Machariusstraat. Om 14u is er een geleid bezoek aan de Sint-Baafsabdij, georganiseerd door de Buren van de Abdij.
woensdag, januari 02, 2008
Oud en nieuw
Net een fijne overgang van oud naar nieuw achter de rug. In Knokke.
Wat vindt een mens in Knokke?
Topless vrouwen, we zitten immers aan de kust.
Grote auto's, bestuurd door honden.
Zakken van de nAldi.
Hondjes met roze kleren aan.
De sokkenkast lag weer helemaal overhoop deze morgen...
Kortom, Knokke lijkt wel een beetje aan de rand van de marginaliteit te balanceren.
Tijdens het pakjesspel raakte Thomas zijn favoriete cadeautje kwijt.
Maar het niveau van de avond steeg met rasse schreden...
Om middernacht was er natuurlijk vuurwerk. Sarah wenste iedereen een liefdevol nieuwjaar.
Het was wel een schitterend appartement.
Met een prachtig zicht op de dijk.
Maar er lopen dus wel veel marginalen rond...
Gelukkig nieuwjaar allemaal!!!
*update*
Oh ja, bijna vergeten!
Nog te vinden in Knokke: Steven in de keuken.
Wat vindt een mens in Knokke?
Topless vrouwen, we zitten immers aan de kust.
Zakken van de nAldi.
Hondjes met roze kleren aan.
De sokkenkast lag weer helemaal overhoop deze morgen...
Kortom, Knokke lijkt wel een beetje aan de rand van de marginaliteit te balanceren.
Tijdens het pakjesspel raakte Thomas zijn favoriete cadeautje kwijt.
Maar het niveau van de avond steeg met rasse schreden...
Om middernacht was er natuurlijk vuurwerk. Sarah wenste iedereen een liefdevol nieuwjaar.
Het was wel een schitterend appartement.
Met een prachtig zicht op de dijk.
Maar er lopen dus wel veel marginalen rond...
Gelukkig nieuwjaar allemaal!!!
*update*
Oh ja, bijna vergeten!
Nog te vinden in Knokke: Steven in de keuken.
woensdag, december 26, 2007
dinsdag, juli 17, 2007
Gentse Feesten
Vanavond op de Feesten: Baba Zula. Turkse muziek, elektronica en buikdanseressen.
So?, hoor ik je denken. Wel, bij Baba Zula zitten onderandere Ceren Oykut en Murat Ertel en die hebben vorig jaar in onze B&B gelogeerd.
En als dat nog niet overtuigend genoeg is, ze werkten o.a. samen met Sly & Robbie, met Mad Professor en nog wat schoon volk.
En voor zij aan de beurt zijn is het nog Madensuyu. Geweldig veel lawaai met 2. Denk aan Sonic Youth, maar ook aan Kyuss, Pixies, Wesley Willis en de Fabeltjeskrant.
Tot straks!
So?, hoor ik je denken. Wel, bij Baba Zula zitten onderandere Ceren Oykut en Murat Ertel en die hebben vorig jaar in onze B&B gelogeerd.
En als dat nog niet overtuigend genoeg is, ze werkten o.a. samen met Sly & Robbie, met Mad Professor en nog wat schoon volk.
En voor zij aan de beurt zijn is het nog Madensuyu. Geweldig veel lawaai met 2. Denk aan Sonic Youth, maar ook aan Kyuss, Pixies, Wesley Willis en de Fabeltjeskrant.
Tot straks!
maandag, juli 16, 2007
Wijsheid
Vandaag gaan de wijsheidstanden er uit.
Alweer een vrolijke activiteit tijdens de Gentse Feesten.
Alweer een vrolijke activiteit tijdens de Gentse Feesten.
zondag, juli 15, 2007
vrijdag, mei 18, 2007
Turbonegro
Woensdagavond. Turbonegro komt naar Gent. Tijd voor een hoop volk om zijn jeansjasje boven te halen waarop te lezen staan dat ze lid zijn van de Turbojugend, de fanbase van Turbonegro.
Gelukkig mogen we zonder onnozel vestje ook naar binnen.
Turbonegro doet alles wat het moet doen: met veel lawaai puberale teksten onder een vette rocksound serveren.
Where are my friends?
All my friends are dead!
Hiphoi.
Gelukkig mogen we zonder onnozel vestje ook naar binnen.
Turbonegro doet alles wat het moet doen: met veel lawaai puberale teksten onder een vette rocksound serveren.
Where are my friends?
All my friends are dead!
Hiphoi.
vrijdag, december 15, 2006
Anabala
Gisteren stapten wij wederom uit. Dit keer naar de Vooruit en zo een klein beetje naar Istanboel.
Eerst de tentoonstelling. Die valt een beetje magertjes uit. Elke kunstenaar heeft één werk tentoongesteld. Opvallend is de video over de "parkjes" waar mensen op zondagnamiddag gaan zitten. Deze zijn niet meer dan de groenstroken van de op- en afritten van de autostrades.
Onze gasten, Ceren Oykut (die een geweldige muurtekening gemaakt heeft) en Murat Ertel zouden laat op de avond een soort videoconcert met een buikdanseres geven. Allemaal heel geheimzinnig en moeilijk uit te leggen.
In het kaffee hangt een groot wit doek. Aan de achterkant branden felle, gekleurde spots, waarop de schaduwen van Anabala te zien zijn.
De muziek is een kruising tussen repetitieve electronische "westerse" muziek en de klanken van het typische "oosterse" saz-snaarinstrument.
Het publiek is niet echt talrijk opgekomen, maar kan het optreden wel smaken.
Helaas kunnen we zaterdag niet naar Baba Zula, want dit klonk al veelbelovend.
.
Eerst de tentoonstelling. Die valt een beetje magertjes uit. Elke kunstenaar heeft één werk tentoongesteld. Opvallend is de video over de "parkjes" waar mensen op zondagnamiddag gaan zitten. Deze zijn niet meer dan de groenstroken van de op- en afritten van de autostrades.
Onze gasten, Ceren Oykut (die een geweldige muurtekening gemaakt heeft) en Murat Ertel zouden laat op de avond een soort videoconcert met een buikdanseres geven. Allemaal heel geheimzinnig en moeilijk uit te leggen.
In het kaffee hangt een groot wit doek. Aan de achterkant branden felle, gekleurde spots, waarop de schaduwen van Anabala te zien zijn.
De muziek is een kruising tussen repetitieve electronische "westerse" muziek en de klanken van het typische "oosterse" saz-snaarinstrument.
Het publiek is niet echt talrijk opgekomen, maar kan het optreden wel smaken.
Helaas kunnen we zaterdag niet naar Baba Zula, want dit klonk al veelbelovend.
.
woensdag, december 13, 2006
piiiiii
Sonic Youth was nog eens in België. In Lezallzdeskarbek. Een prachtige zaal waar we alweer veel te lang geleden binnen kwamen.
De Jeugd had wat voorprogramma's meegebracht.
Voorprogramma 1: drie jonge mannen met gitaar, bas en drums. Hun muziek vat zich kort samen als "kgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkg" en dat 10 minuten lang. Maar ja, als je van Sonic Youth houdt, dan moet je dit ook goed vinden. Dat denken althans zo'n 10 mensen in het publiek. De rest kijkt toe en denkt er het zijne van.
Voorprogramma 2: een juffrouw met geluidsinstallatie. Denk aan een soort "woeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoe" gecombineerd met walvisgeluiden.
Voorprogramma 3: Flaherty. Experimentele jazz-noise-lawaai. Een Aziaat met viool die klinkt als een blokfluit, een Paulus de boskabouter met sax en een drummer. Avant-garde bestaat al zo'n 40 jaar en het wordt tijd dat ze beseffen dat het tijd wordt voor iets nieuws. Soit, tot dan toe is het de beste groep van de avond. Tijd dus voor een pint en een stukje pizza.
De Jeugd laat wat op zich wachten. Thurston Moore en de zijnen treden om kwart voor tien aan. Zij moeten niet werken zeker?
Om één of andere reden zien Thurston Moore en Kim Gordon er nog altijd uit als studenten. Moore, met een proper gewassen hemd, en Gordon, in zilvere streepjesjurk, vonden begin jaren '90 een hele muziekstroming uit (Nirvana, Smashing Pumpkins en drie miljard andere groepen zijn aan hen schatplichtig), maar enige egotripperij is hen nog altijd vreemd.
Tijdens de show spelen ze vooral nummers uit de twee laatste cd's. Net daarom wordt duidelijk waarom hun vroegere werk zoveel beter was. Hun recente werk staat nog altijd als een huis, daar niet van, maar de ziel is er toch een beetje uit.
Vooral als ze putten uit Goo of Daydream Nation (door uw dienaar tot hun meesterwerk uitgeroepen), hoor je het verschil.
Tijdens het laatste nummer mogen Paulus en de zijnen nog wat mee lawaai komen maken. Gelukkig is de geluidsman vergeten om de micro van de viool aan te zetten.
Kortom: een fijn concert, maar ze mogen zich nu toch langzamerhand Sonic Middle Aged beginnen noemen.
De Jeugd had wat voorprogramma's meegebracht.
Voorprogramma 1: drie jonge mannen met gitaar, bas en drums. Hun muziek vat zich kort samen als "kgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkgkg" en dat 10 minuten lang. Maar ja, als je van Sonic Youth houdt, dan moet je dit ook goed vinden. Dat denken althans zo'n 10 mensen in het publiek. De rest kijkt toe en denkt er het zijne van.
Voorprogramma 2: een juffrouw met geluidsinstallatie. Denk aan een soort "woeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoe" gecombineerd met walvisgeluiden.
Voorprogramma 3: Flaherty. Experimentele jazz-noise-lawaai. Een Aziaat met viool die klinkt als een blokfluit, een Paulus de boskabouter met sax en een drummer. Avant-garde bestaat al zo'n 40 jaar en het wordt tijd dat ze beseffen dat het tijd wordt voor iets nieuws. Soit, tot dan toe is het de beste groep van de avond. Tijd dus voor een pint en een stukje pizza.
De Jeugd laat wat op zich wachten. Thurston Moore en de zijnen treden om kwart voor tien aan. Zij moeten niet werken zeker?
Om één of andere reden zien Thurston Moore en Kim Gordon er nog altijd uit als studenten. Moore, met een proper gewassen hemd, en Gordon, in zilvere streepjesjurk, vonden begin jaren '90 een hele muziekstroming uit (Nirvana, Smashing Pumpkins en drie miljard andere groepen zijn aan hen schatplichtig), maar enige egotripperij is hen nog altijd vreemd.
Tijdens de show spelen ze vooral nummers uit de twee laatste cd's. Net daarom wordt duidelijk waarom hun vroegere werk zoveel beter was. Hun recente werk staat nog altijd als een huis, daar niet van, maar de ziel is er toch een beetje uit.
Vooral als ze putten uit Goo of Daydream Nation (door uw dienaar tot hun meesterwerk uitgeroepen), hoor je het verschil.
Tijdens het laatste nummer mogen Paulus en de zijnen nog wat mee lawaai komen maken. Gelukkig is de geluidsman vergeten om de micro van de viool aan te zetten.
Kortom: een fijn concert, maar ze mogen zich nu toch langzamerhand Sonic Middle Aged beginnen noemen.
vrijdag, november 17, 2006
Doe eens wat - aan die cultuur in uw gat
Eerst en vooral wil ik melden dat ik niets te maken heb met de stoutmoedige diefte van Panamarenko's meikever.
Afgelopen nacht (nu ja, gisterenavond tot rond een uur of 10) fietsen wij door de wind, door de regen, van het ene museum naar het andere. Letterlijk, van het ene naar het andere. Twee musea mochten zich verblijden met onze komst.
Eerst het designmuseum. Daar waren we nog nooit geweest. De vaste collectie moest dit keer plaats maken voor Italiaans design. Nu hebben die Italianen naast de opwindendste geschiedenis, de mooiste vrouwen en de arrogantste mannen ook nog eens het mooiste design.
Iedereen die mij kent, weet zo ongeveer wat mijn mening tegenover auto's is. Met een auto plant - eh - beweegt men zich voort. Punt. Een echte man rijdt met een moto.
Maar nu stond mij daar toch wel een pittig exemplaar. De Alfa Romeo Brera. Waar die Brera op slaat, ik heb geen idee, en ben veel te lui om dat ook op te zoeken. Mooimooimooi.
Soit, niet alleen een mooie oto, het oog mag ook al eens verwend worden tijdens het:
koken (een prachtig fornuisje);
tv-kijken (als er niets op het scherm te zien is, kan je tenminste nog het toestel bewonderen);
kakken (onze eigenste wc-borstel!);
vrijen (een prachtige tafel :-p);
de dagelijkse sleur, quoi.
Daarna trokken we gezwind naar het MIAT. Ook daar waren we nog nooit geweest. Ik dacht eerst aan het Museum voor Industriële Architectuur en Techniek, maar dat bleek verkeerd: het Museum voor Industriële Archeologie en Textiel.
Een doe-museum! Een prachtig groot scherm, gemaakt van touwen (!) diende als voordeur. Daarna een lesje geschiedenis. Waar kwam het katoen vandaag? Wel, van bij de negertjes die zo onbaatzuchtig waren om ons hun katoen gratis te overhandigen aan witte meneren.
Daarna waren er blanke kindertjes die eveneens onbaatzuchtig hun leven riskeerden tussen reusachtige weefgetouwen. En dat allemaal voor de rijkdom van een paar industriëlen. Schitterend toch!
We mochten enkele van die machines (soms meer dan 100 jaar oud) aan het werk zien. Onderandere de oudste machine van Belgie: de Mule Jenny. Vroeger kregen machines nog vrouwennamen. Tegenwoordig heten die HXt9xf12 of zo. Prachtig allemaal.
Na al die educatie hadden we natuurlijk oprecht dorst gekregen. Gelukkig lag op de weg naar huis een klein café, genaamd Het Gouden Hoofd. Daar hebben ze Augustijn van het vat. Lekker.
.
Afgelopen nacht (nu ja, gisterenavond tot rond een uur of 10) fietsen wij door de wind, door de regen, van het ene museum naar het andere. Letterlijk, van het ene naar het andere. Twee musea mochten zich verblijden met onze komst.
Eerst het designmuseum. Daar waren we nog nooit geweest. De vaste collectie moest dit keer plaats maken voor Italiaans design. Nu hebben die Italianen naast de opwindendste geschiedenis, de mooiste vrouwen en de arrogantste mannen ook nog eens het mooiste design.
Iedereen die mij kent, weet zo ongeveer wat mijn mening tegenover auto's is. Met een auto plant - eh - beweegt men zich voort. Punt. Een echte man rijdt met een moto.
Maar nu stond mij daar toch wel een pittig exemplaar. De Alfa Romeo Brera. Waar die Brera op slaat, ik heb geen idee, en ben veel te lui om dat ook op te zoeken. Mooimooimooi.
Soit, niet alleen een mooie oto, het oog mag ook al eens verwend worden tijdens het:
koken (een prachtig fornuisje);
tv-kijken (als er niets op het scherm te zien is, kan je tenminste nog het toestel bewonderen);
kakken (onze eigenste wc-borstel!);
vrijen (een prachtige tafel :-p);
de dagelijkse sleur, quoi.
Daarna trokken we gezwind naar het MIAT. Ook daar waren we nog nooit geweest. Ik dacht eerst aan het Museum voor Industriële Architectuur en Techniek, maar dat bleek verkeerd: het Museum voor Industriële Archeologie en Textiel.
Een doe-museum! Een prachtig groot scherm, gemaakt van touwen (!) diende als voordeur. Daarna een lesje geschiedenis. Waar kwam het katoen vandaag? Wel, van bij de negertjes die zo onbaatzuchtig waren om ons hun katoen gratis te overhandigen aan witte meneren.
Daarna waren er blanke kindertjes die eveneens onbaatzuchtig hun leven riskeerden tussen reusachtige weefgetouwen. En dat allemaal voor de rijkdom van een paar industriëlen. Schitterend toch!
We mochten enkele van die machines (soms meer dan 100 jaar oud) aan het werk zien. Onderandere de oudste machine van Belgie: de Mule Jenny. Vroeger kregen machines nog vrouwennamen. Tegenwoordig heten die HXt9xf12 of zo. Prachtig allemaal.
Na al die educatie hadden we natuurlijk oprecht dorst gekregen. Gelukkig lag op de weg naar huis een klein café, genaamd Het Gouden Hoofd. Daar hebben ze Augustijn van het vat. Lekker.
.
Abonneren op:
Posts (Atom)