Ontwerp een tekening. Snij een sjabloon. Pak water en zeep. Zoek een stadsmuur. Poets de muur waar je sjabloon zit. Noem dat omgekeerde graffiti.
Binnenkort in Vooruit.
Posts tonen met het label Vooruit. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Vooruit. Alle posts tonen
dinsdag, februari 17, 2009
maandag, februari 16, 2009
Michel de Broin - Shared Propulsion Car
Tik een Buick Regal uit 1986 op de kop. Haal er de motor en de onderkant uit. En ook de versnellingsbak, elektrische toestanden, ophanging, het hele santenkraam.
Stop er vier pedaal-met-versnellingssystemen in. Ga een toerke rijden. Word aangehouden door de politie. Word weggesleept wegens "onveilig voertuig".
Stap met een brede grijns terug in uw Buick als alle aanklachten worden ingetrokken wegens onduidelijke wetgeving. Ga een toerke rijden. Noem dat kunst.
Binnenkort in Vooruit!
Stop er vier pedaal-met-versnellingssystemen in. Ga een toerke rijden. Word aangehouden door de politie. Word weggesleept wegens "onveilig voertuig".
Stap met een brede grijns terug in uw Buick als alle aanklachten worden ingetrokken wegens onduidelijke wetgeving. Ga een toerke rijden. Noem dat kunst.
Binnenkort in Vooruit!
woensdag, december 03, 2008
maandag, december 01, 2008
Etoiles Polaires
Vier dagen zingende, dansende en mu-ziekmakende Canadezen in Vooruit. Dat moet alweer van 1945 geleden zijn.
Montréal begot!? Maken ze daar dan muziek? De kenners onder u hebben vast al van Arcade Fire gehoord. Die mensen verkochten 16 keer Vorst Nationaal uit en dan nog een keer of twee één of andere kerk.
Wie ouder is dan 30 en jonger dan 40 heeft misschien zelfs al eens van Godspeed You! Black Emperor gehoord (Googlen, die handel!). De helft van die groep zit tegenwoordig in één van de meer dan 20 bands die de komende dagen in Vooruit ten dans spelen op Etoiles Polaires.
Onze tips:
Bon Iver, maar dat concert is helaas voor u al maanden uitverkocht;
Wolf Parade, vriendjes van Arcade Fire en binnen hier en een half jaar wereldberoemd zullen zijn;
Elfin Saddle, waarvan we redelijk zeker kunnen zijn dat ze niet zullen doorbreken. Een reden te meer om ze nu eens te komen bekijken. Vijf euri, een mens kan er niet voor sukkelen.
Reclame maken, we doen het niet graag, maar voor één keer maken we een uitzondering.
Montréal begot!? Maken ze daar dan muziek? De kenners onder u hebben vast al van Arcade Fire gehoord. Die mensen verkochten 16 keer Vorst Nationaal uit en dan nog een keer of twee één of andere kerk.
Wie ouder is dan 30 en jonger dan 40 heeft misschien zelfs al eens van Godspeed You! Black Emperor gehoord (Googlen, die handel!). De helft van die groep zit tegenwoordig in één van de meer dan 20 bands die de komende dagen in Vooruit ten dans spelen op Etoiles Polaires.
Onze tips:
Bon Iver, maar dat concert is helaas voor u al maanden uitverkocht;
Wolf Parade, vriendjes van Arcade Fire en binnen hier en een half jaar wereldberoemd zullen zijn;
Elfin Saddle, waarvan we redelijk zeker kunnen zijn dat ze niet zullen doorbreken. Een reden te meer om ze nu eens te komen bekijken. Vijf euri, een mens kan er niet voor sukkelen.
Reclame maken, we doen het niet graag, maar voor één keer maken we een uitzondering.
zondag, september 21, 2008
Bon Iver
Een tip voor mensen met gevoelig kippenvel. Op 6 december komt Bon Iver naar Vooruit.
www.boniver.org
www.myspace.com/boniver
Je moest al tickets aan het bestellen zijn...
www.boniver.org
www.myspace.com/boniver
Je moest al tickets aan het bestellen zijn...
donderdag, september 18, 2008
De grote koffietassentrek
Zoals je weet zijn er op aarde meerdere onverklaarbare natuurlijke migraties: de grote gnoe-trek in Afrika, de desastreuse lemmingen-tochten in het hoge Noorden, walvissen die zich occasioneel, onaangekondigd en massaal op de stranden gooien en onze geliefde vogelgrieptrek.
Bij de mens wordt dat soort gedrag gecatalogeerd onder ‘toerisme’ en ‘goedkope vluchten’, bij de dieren heeft het schijnbaar te maken met een onweerstaanbare drang, maar bij voorwerpen (in dit geval de koffietas) tast men volkomen in het duister over de motieven.
Wat zijn de feiten: Vooruit beschikt over een kudde koffietassen van divers allooi (grotendeels van het witte éénoor-ras) die voornamelijk ingezet worden voor het verstrekken van koffie ter hoogte van het koffielokaal. Tellingen door de jaren heen schatten het aantal tassen tussen de 50 en 70, variërend naargelang het seizoen. Tassen paren kennelijk niet en planten zich niet voort, want hun aantal neemt niet toe, integendeel, soms verdwijnen ze allemaal en duiken dan op de vreemdste plaatsen weer op.
De dienst housekeeping, die ons als eerste het vreemde migratiegedrag signaleerde, bracht in eerste instantie in kaart waar de tassen zoal teruggevonden worden. Dat leverde verschillende nestplaatsen op, zowel op grote hoogte als diep in de kelders, met kleine of grote concentraties aan tassen én -niet onbelangrijk- dikwijls in het gezelschap van vreemde culturen, gaande van forse zwammengemeenschappen tot stroperige substanties, over licht bewegende theezakjes en moeilijk te identificeren organismes die men onder de noemer GFT zou kunnen groeperen.
Ondervraagd over hun vreemd gedrag blijken de tassen niet uit eigen beweging de loop te nemen, maar worden ze daarbij geholpen/aangespoord of zelfs gedwongen door handlangers. Diepgaander onderzoek door de taskforce van de houskeeping ploeg (u ziet ze soms op vrijdag met spiedende blik zwerven door het gebouw, gewapend met een tassen-vang-apparaat) leverde voldoende bezwarend materiaal op om voorlopig te concluderen dat de grote tassentrek in gang gezet wordt door ‘mensen’. Ze lokken de tassen mee naar donkere hoeken van het gebouw en laten ze daar dan achteloos achter. Tassen, die van nature geen zwervende soort zijn en wél oren maar géén poten hebben, zijn geneigd zich daarbij neer te leggen, te nestelen en relaties aan te knopen met allerlei andere culturen die zich in hun omtrek bevinden. Wat dan weer kan leiden tot multiculturele uitwassen in en om de geïsoleerde tassen. Wanneer tassen weer naar hun eigen biotoop geleid worden, passen ze zich vervolgens aan alsof er niets gebeurd is.
Tassen zijn dus (te) makkelijk beïnvloedbaar en zeker niet opgewassen tegen mensen. Als mensen zich niet bewust worden van dat volgzame gedrag van tassen zullen er binnen onafzienbare tijd geen tassen meer zijn.
Daarom: tassen zijn onze verantwoordelijkheid, zonder ons zijn ze nergens (of toch nergens te vinden). Draag zorg voor uw tas. En was ze af.
Bij de mens wordt dat soort gedrag gecatalogeerd onder ‘toerisme’ en ‘goedkope vluchten’, bij de dieren heeft het schijnbaar te maken met een onweerstaanbare drang, maar bij voorwerpen (in dit geval de koffietas) tast men volkomen in het duister over de motieven.
Wat zijn de feiten: Vooruit beschikt over een kudde koffietassen van divers allooi (grotendeels van het witte éénoor-ras) die voornamelijk ingezet worden voor het verstrekken van koffie ter hoogte van het koffielokaal. Tellingen door de jaren heen schatten het aantal tassen tussen de 50 en 70, variërend naargelang het seizoen. Tassen paren kennelijk niet en planten zich niet voort, want hun aantal neemt niet toe, integendeel, soms verdwijnen ze allemaal en duiken dan op de vreemdste plaatsen weer op.
De dienst housekeeping, die ons als eerste het vreemde migratiegedrag signaleerde, bracht in eerste instantie in kaart waar de tassen zoal teruggevonden worden. Dat leverde verschillende nestplaatsen op, zowel op grote hoogte als diep in de kelders, met kleine of grote concentraties aan tassen én -niet onbelangrijk- dikwijls in het gezelschap van vreemde culturen, gaande van forse zwammengemeenschappen tot stroperige substanties, over licht bewegende theezakjes en moeilijk te identificeren organismes die men onder de noemer GFT zou kunnen groeperen.
Ondervraagd over hun vreemd gedrag blijken de tassen niet uit eigen beweging de loop te nemen, maar worden ze daarbij geholpen/aangespoord of zelfs gedwongen door handlangers. Diepgaander onderzoek door de taskforce van de houskeeping ploeg (u ziet ze soms op vrijdag met spiedende blik zwerven door het gebouw, gewapend met een tassen-vang-apparaat) leverde voldoende bezwarend materiaal op om voorlopig te concluderen dat de grote tassentrek in gang gezet wordt door ‘mensen’. Ze lokken de tassen mee naar donkere hoeken van het gebouw en laten ze daar dan achteloos achter. Tassen, die van nature geen zwervende soort zijn en wél oren maar géén poten hebben, zijn geneigd zich daarbij neer te leggen, te nestelen en relaties aan te knopen met allerlei andere culturen die zich in hun omtrek bevinden. Wat dan weer kan leiden tot multiculturele uitwassen in en om de geïsoleerde tassen. Wanneer tassen weer naar hun eigen biotoop geleid worden, passen ze zich vervolgens aan alsof er niets gebeurd is.
Tassen zijn dus (te) makkelijk beïnvloedbaar en zeker niet opgewassen tegen mensen. Als mensen zich niet bewust worden van dat volgzame gedrag van tassen zullen er binnen onafzienbare tijd geen tassen meer zijn.
Daarom: tassen zijn onze verantwoordelijkheid, zonder ons zijn ze nergens (of toch nergens te vinden). Draag zorg voor uw tas. En was ze af.
donderdag, september 11, 2008
Kunst met peren
Werken in een kunstencentrum is niet altijd lastig. Het is gewoon meestal druk en op de andere momenten "dadisierniemeertedoenzodruk". Nu, ik zit op de personeelsdienst, dus van de programmatie en zo hoef ik me niet veel aan te trekken. Ik geef graag gratis en ongevraagd advies natuurlijk, zo kennen we mij.
Soit, het viel me juist te binnen dat ik op 3 september jongstleden al 6 maanden in ononderbroken dienst van Vooruit werk. Dat is geen persoonlijk record, bij lange na niet, maar -nu komt de verrassing- ik ben het hier nog altijd niet beu. Ik heb nog geen enkele keer op de website van de VDAB gekeken. Of een andere website waar bedrijven tegen veel geld wel zeggen dat ze volk nodig hebben, maar als ge u dan gaat presenteren ze precies toch veranderd zijn van gedacht. 't Was maar voor te lachen. Of het geld was plots op omdat de pdg een nieuwe auto met bijhorende vrouw gekocht had.
Ok, ook dat is nog niet echt een record, maar het is wel een teken aan de wand. Er zijn hier mensen die al 25 jaar en meer in dienst zijn. Heel straf, als ge weet dat Vooruit vorig jaar zijn 25ste verjaardag vierde. Bij de ambtenarij zijn er mensen die wel 45 jaar werken -euhm- aanwezig zijn, hoor ik u denken. Ja natuurlijk, en ze zitten 45 jaar te stralen van contentement.
Hoe komt dat eigenlijk? Ze zitten hier toch ook te zagen. En we verdienen te weinig. En 't zijn ambetante uren...
Tja, alles voor de kunst zeker? Maar er wordt ook aan sfeerbeheer gedaan. Aan sport en spel in tegenstelling tot de spot en kwel bij de gemeente. En als het 's avonds gedaan is, dan drinken we er nog ene.
Wat wil ik daar nu allemaal mee zeggen? Wel, dat ik content ben dat ik voor Vooruit mag werken. En als ge nog eens langskomt, zwaait dan ne keer. Ik zit ergens vanachter.
Soit, het viel me juist te binnen dat ik op 3 september jongstleden al 6 maanden in ononderbroken dienst van Vooruit werk. Dat is geen persoonlijk record, bij lange na niet, maar -nu komt de verrassing- ik ben het hier nog altijd niet beu. Ik heb nog geen enkele keer op de website van de VDAB gekeken. Of een andere website waar bedrijven tegen veel geld wel zeggen dat ze volk nodig hebben, maar als ge u dan gaat presenteren ze precies toch veranderd zijn van gedacht. 't Was maar voor te lachen. Of het geld was plots op omdat de pdg een nieuwe auto met bijhorende vrouw gekocht had.
Ok, ook dat is nog niet echt een record, maar het is wel een teken aan de wand. Er zijn hier mensen die al 25 jaar en meer in dienst zijn. Heel straf, als ge weet dat Vooruit vorig jaar zijn 25ste verjaardag vierde. Bij de ambtenarij zijn er mensen die wel 45 jaar werken -euhm- aanwezig zijn, hoor ik u denken. Ja natuurlijk, en ze zitten 45 jaar te stralen van contentement.
Hoe komt dat eigenlijk? Ze zitten hier toch ook te zagen. En we verdienen te weinig. En 't zijn ambetante uren...
Tja, alles voor de kunst zeker? Maar er wordt ook aan sfeerbeheer gedaan. Aan sport en spel in tegenstelling tot de spot en kwel bij de gemeente. En als het 's avonds gedaan is, dan drinken we er nog ene.
Wat wil ik daar nu allemaal mee zeggen? Wel, dat ik content ben dat ik voor Vooruit mag werken. En als ge nog eens langskomt, zwaait dan ne keer. Ik zit ergens vanachter.
maandag, juli 28, 2008
Aan den arbeid
Na twee weken rusten (nu ja), uitgaan, concerten zien, Polen zien, pinten drinken, cocktails drinken, wijn drinken (wat was het warm vorige week) en andere fijne dingen doen, mag ik vandaag weer aan de slag.
In Vooruit lopen momenteel 6 mensen rond. Bevreemdend. Normaal zit hier zo'n 60 man.
Die denken allemaal dat het nog congé is zeker?
Ts.
In Vooruit lopen momenteel 6 mensen rond. Bevreemdend. Normaal zit hier zo'n 60 man.
Die denken allemaal dat het nog congé is zeker?
Ts.
dinsdag, juni 03, 2008
Een doorsnee dag van de directeur
Wij zijn natuurlijk te bedeesd om hem rechtstreeks aan te spreken én te traag om hem een hele dag te volgen, maar we hebben de beproefde mediamethode toegepast en hem per mail gevraagd om een typische directeursdag te beschrijven:
06u30: Bert belt. Damienne is kwaad omdat hij gisteren na 1 u thuisgekomen is, zonder fiets en met mayonaisevlekken op zijn hemd. Ik had hem nochtans gezegd dat het geen goed idee is om nog een frietje te steken als ge de halve nacht in de Beursschouwburg bij Cis zijt blijven hangen.
07u00: Ontbijt met Frank Beke: een glas warm water en een halve banaan gedeeld. We bespreken de problemen van de stad, de financiering van Electrabel, het defensiebeleid en tussendoor zoeken we de winnaars voor de Canvascollectie uit. Plezant uurtje.
08u00: SMS van Jim. Hij wil naar school gebracht worden. Hopelijk haalt hij snel zijn rijbewijs.
08u15: Jim aan school afleveren en nog snel een praatje met de andere moeders. Ik toon hen mijn snijwonde.
08u45: Aankomst in Vooruit. Altijd als eerste op bureau is mijn devies. Ik zet zelf mijn thee en check mijn mails.
09u00: Bert belt. Damienne is droevig omdat hij vandaag niet in de krant staat. Ik vraag hem of hij gisteren iets gedaan heeft dat in de krant moest komen. Stilte aan de andere kant van de lijn.
09u13: Mijn medewerksters melden zich, leggen de grootste problemen aan me voor en trekken zich dan terug in stilte. Ik zet zelf een kopje thee.
09u45: Damienne belt. Ze is helemaal niet boos, ze is blij. Bert heeft al meer dan een half uur niks meer gezegd.
10u00: Meeting met iemand over iets.
10u15: Meeting met iemand anders over iets anders.
10u30: Meeting met nog iemand anders over hetzelfde. Slecht afgesproken.
10u35: Bert belt. Hij heeft gisteren een besluit genomen, maar kan zich niet meer herinneren welk een. Telt niet zeg ik hem. En bel me niet tijdens een vergadering. Maar hoe kan ik weten dat je in vergadering bent, piept hij. Ik ben altijd in vergadering, zeg ik, dat zou je moeten weten.
11u00: Ik delegeer het mailverkeer. Bert belt dat hij op zijn werk is aangekomen.
11u10: SMS van Jim. Kunnen we de kleuterjuf dagvaarden als ze weigert om de cd van Megamindy af te zetten ? Lijkt me weinig waarschijnlijk. De vorige keer dat Jim cd’s van Queens of the Stone Age en John Zorn wou opzetten, zijn we ook tot een minnelijke schikking moeten komen.
11u20: Ik doe iemand iets uitzoeken en ik zet zelf thee.
11u40: Ik neem een paar beslissingen en ik constateer dat er geen lunchafspraak is.
11u45: Ik neem iemand kwalijk dat er geen lunchafspraak is en ik laat iemand dat uitzoeken en laat een nieuwe lunchafspraak regelen.
12u00: Lunch met mijn vrouw. Ze heeft geen agendapunten, maar behoorlijk wat varia. Slecht voorbereid, lunch loopt uit.
14u00: Meeting in xxx met xxx en xxx over xxx. Omdat er xxx miljoen euro nodig is voor de bouw van xxx zullen wij xxx moeten onder druk zetten en via onze Albanese xxx minstens xxx euro moeten investeren in een pitazaak om xxx te overhalen het dossier goed te keuren. Een eerbaar compromis. Er wordt in de lucht geschoten, ook een goed teken.
17u00: Vliegtuig net op tijd terug om Jim af te halen aan school. Hij leest de krant, terwijl ik zelf thee zet en de afwas doe. Ik check mijn mails. Bert heeft een besluit genomen dat morgen wel ik de krant komt. Helaas niet op tv.
18u30: Sara op tv. Boeiende reeks, gebeitelde karakters. Geen Sopranos, maar komt toch in de buurt.
19u00: Bedtijd voor Jim. Na enige onderhandeling bereiken we een compromis op 20u00 en Canvas, want van Wim de Vilder krijgt hij nachtmerries.
20u00: te laat om nog naar een voorstelling te gaan in Vooruit, ik zet een dvd van de Sopranos op en open een fles xxx, degelijk jaar.
23u30: mijn vrouw komt thuis, we houden de dagelijkse korte slotmeeting staande in de badkamer en bekijken de agenda voor de komende dagen. Ik lees nog wat Machiavelli in bed en ga slapen tegen 03u00. Vier uur slaap is meer dan genoeg.
Volgende keer: de hobby’s van de directeur. Of de dag van iemand anders (afhankelijk van het soort bedreigingen die hier ter redactie binnenlopen).
(met dank aan Luc)
06u30: Bert belt. Damienne is kwaad omdat hij gisteren na 1 u thuisgekomen is, zonder fiets en met mayonaisevlekken op zijn hemd. Ik had hem nochtans gezegd dat het geen goed idee is om nog een frietje te steken als ge de halve nacht in de Beursschouwburg bij Cis zijt blijven hangen.
07u00: Ontbijt met Frank Beke: een glas warm water en een halve banaan gedeeld. We bespreken de problemen van de stad, de financiering van Electrabel, het defensiebeleid en tussendoor zoeken we de winnaars voor de Canvascollectie uit. Plezant uurtje.
08u00: SMS van Jim. Hij wil naar school gebracht worden. Hopelijk haalt hij snel zijn rijbewijs.
08u15: Jim aan school afleveren en nog snel een praatje met de andere moeders. Ik toon hen mijn snijwonde.
08u45: Aankomst in Vooruit. Altijd als eerste op bureau is mijn devies. Ik zet zelf mijn thee en check mijn mails.
09u00: Bert belt. Damienne is droevig omdat hij vandaag niet in de krant staat. Ik vraag hem of hij gisteren iets gedaan heeft dat in de krant moest komen. Stilte aan de andere kant van de lijn.
09u13: Mijn medewerksters melden zich, leggen de grootste problemen aan me voor en trekken zich dan terug in stilte. Ik zet zelf een kopje thee.
09u45: Damienne belt. Ze is helemaal niet boos, ze is blij. Bert heeft al meer dan een half uur niks meer gezegd.
10u00: Meeting met iemand over iets.
10u15: Meeting met iemand anders over iets anders.
10u30: Meeting met nog iemand anders over hetzelfde. Slecht afgesproken.
10u35: Bert belt. Hij heeft gisteren een besluit genomen, maar kan zich niet meer herinneren welk een. Telt niet zeg ik hem. En bel me niet tijdens een vergadering. Maar hoe kan ik weten dat je in vergadering bent, piept hij. Ik ben altijd in vergadering, zeg ik, dat zou je moeten weten.
11u00: Ik delegeer het mailverkeer. Bert belt dat hij op zijn werk is aangekomen.
11u10: SMS van Jim. Kunnen we de kleuterjuf dagvaarden als ze weigert om de cd van Megamindy af te zetten ? Lijkt me weinig waarschijnlijk. De vorige keer dat Jim cd’s van Queens of the Stone Age en John Zorn wou opzetten, zijn we ook tot een minnelijke schikking moeten komen.
11u20: Ik doe iemand iets uitzoeken en ik zet zelf thee.
11u40: Ik neem een paar beslissingen en ik constateer dat er geen lunchafspraak is.
11u45: Ik neem iemand kwalijk dat er geen lunchafspraak is en ik laat iemand dat uitzoeken en laat een nieuwe lunchafspraak regelen.
12u00: Lunch met mijn vrouw. Ze heeft geen agendapunten, maar behoorlijk wat varia. Slecht voorbereid, lunch loopt uit.
14u00: Meeting in xxx met xxx en xxx over xxx. Omdat er xxx miljoen euro nodig is voor de bouw van xxx zullen wij xxx moeten onder druk zetten en via onze Albanese xxx minstens xxx euro moeten investeren in een pitazaak om xxx te overhalen het dossier goed te keuren. Een eerbaar compromis. Er wordt in de lucht geschoten, ook een goed teken.
17u00: Vliegtuig net op tijd terug om Jim af te halen aan school. Hij leest de krant, terwijl ik zelf thee zet en de afwas doe. Ik check mijn mails. Bert heeft een besluit genomen dat morgen wel ik de krant komt. Helaas niet op tv.
18u30: Sara op tv. Boeiende reeks, gebeitelde karakters. Geen Sopranos, maar komt toch in de buurt.
19u00: Bedtijd voor Jim. Na enige onderhandeling bereiken we een compromis op 20u00 en Canvas, want van Wim de Vilder krijgt hij nachtmerries.
20u00: te laat om nog naar een voorstelling te gaan in Vooruit, ik zet een dvd van de Sopranos op en open een fles xxx, degelijk jaar.
23u30: mijn vrouw komt thuis, we houden de dagelijkse korte slotmeeting staande in de badkamer en bekijken de agenda voor de komende dagen. Ik lees nog wat Machiavelli in bed en ga slapen tegen 03u00. Vier uur slaap is meer dan genoeg.
Volgende keer: de hobby’s van de directeur. Of de dag van iemand anders (afhankelijk van het soort bedreigingen die hier ter redactie binnenlopen).
(met dank aan Luc)
donderdag, maart 13, 2008
Rhys Chatman
Gisteren stond Rhys Chatman in de Domzaal van de Vooruit, samen met 10 gitaristen en een drummer. Rhys Chatman wordt door groepen als Sonic Youth op handen gedragen, zijn composities zijn minimalistisch, maar toch punk.
Heel aandoenlijk kwam hij zichzelf - bijna verontschuldigend - aankondigen.
Lokale muzikanten speelden mee: Rodrigo Fuentealba (Gabriel Rios) én Gabriel Rios, Koen Gisen (An pierlé & White Velvet), Johannes Verschaeve (The Van Jets), Tim Vanhamel (Millionaire), Elko Blyweert (Franco Saint de Bakker), Reinhard Vanbergen (Das Pop), Philipp Weies (General Mindy), drummer Karel de Backer (Flip Kowlier) en bassist Maarten Standaert (Arid).
Anderhalf uur lang kregen we 1 noot te horen, die op honderden manieren gebracht werd. Op het einde kregen we een wall of sound over ons heen, die meteen verklaarde waarom Chatman zelf onherstelbare gehoorschade opliep.
Enige minpunt van de avond: Tim Vanhamel die niet door had dat niet hij, maar Rhys Chatman de interessantste persoon on stage was.
Kortom, een must voor iedereen.
Heel aandoenlijk kwam hij zichzelf - bijna verontschuldigend - aankondigen.
Lokale muzikanten speelden mee: Rodrigo Fuentealba (Gabriel Rios) én Gabriel Rios, Koen Gisen (An pierlé & White Velvet), Johannes Verschaeve (The Van Jets), Tim Vanhamel (Millionaire), Elko Blyweert (Franco Saint de Bakker), Reinhard Vanbergen (Das Pop), Philipp Weies (General Mindy), drummer Karel de Backer (Flip Kowlier) en bassist Maarten Standaert (Arid).
Anderhalf uur lang kregen we 1 noot te horen, die op honderden manieren gebracht werd. Op het einde kregen we een wall of sound over ons heen, die meteen verklaarde waarom Chatman zelf onherstelbare gehoorschade opliep.
Enige minpunt van de avond: Tim Vanhamel die niet door had dat niet hij, maar Rhys Chatman de interessantste persoon on stage was.
Kortom, een must voor iedereen.
woensdag, maart 12, 2008
Druk
In een kunstencentrum werken heeft zo zijn voordelen: je kan en mag allerlei concerten, optredens, lawaai- en potsenmakers aan het werk zien.
Geen kaarten voor Editors? Dan kijken we toch gewoon even naar de soundcheck.
Momenteel loopt het festival Art For Sale, met o.a. Reverend Billy, The Germans, Rhys Chatman, Superamas en duizenden anderen.
Gevolg: l'embarras du choix. Ik wil het eigenlijk allemaal wel zien...
Geen kaarten voor Editors? Dan kijken we toch gewoon even naar de soundcheck.
Momenteel loopt het festival Art For Sale, met o.a. Reverend Billy, The Germans, Rhys Chatman, Superamas en duizenden anderen.
Gevolg: l'embarras du choix. Ik wil het eigenlijk allemaal wel zien...
dinsdag, maart 04, 2008
What would Jesus buy?
We zullen al eens meteen reclame beginnen maken.
Nu vrijdag in de Vooruit, een gratis film. Reverend Billy of the Church of Stop Shopping wenst ons te laten nadenken over ons consumptiegedrag. Producer Morgan Spurlock.
Gratis!
Nu vrijdag in de Vooruit, een gratis film. Reverend Billy of the Church of Stop Shopping wenst ons te laten nadenken over ons consumptiegedrag. Producer Morgan Spurlock.
Gratis!
donderdag, februari 14, 2008
Een boontje voor de Vooruit
De fenomenale feminatheek hoeft geen voorstelling meer. Sedert enkele weken is heel Vlaanderen en omliggende straten bekend met de vetzakkerij van LP Boon.
De tentoonstelling "vieze" prentjes en krantenknipsels mocht niet in Antwerpen. Daar had men Ludo Helsen voor.
Nu ja, ik vind ook dat je je vragen kan stellen bij de kwaliteit van dergelijke tentoonstelling. Als ieder ander elke dag minutieus blote vrouwenfoto's uit de krant zou knippen zou hij/zij als viezentist bestempeld worden. In het geval van Boon is het bijna kunst. Maar zolang niemand manu militari naar die foto's moet kijken, kunnen we niets tegen zo'n tentoonstelling hebben. Geef toe, de foto's zien er zediger uit dan de gemiddelde reclame voor Fa of Actieve Bifidus.
En ik blijf bij mijn stelling: er bestaat niet zoiets als "functioneel naakt". Functioneel naakt is een uitvlucht om blote mensen af te beelden. Een geweldige uitvlucht, dat wel.
Wat lezen we vandaag in de krant? Die van de Vooruit gaan nu de foto's tentoonstellen op 4 april. En aangezien Ludo Helsen niets te vertellen heeft in Oost-Vlaanderen voelt het Zwart Behang zich geroepen om hier als zedenpolitie op te treden. (Waarom denk ik nu plots aan prins Filip? Oh ja, porrrno is foei!) Het VB dreigt ermee de subsidies af te pakken van die stoute Vooruit en de politie langs te sturen. Want er zouden wel eens minderjarigen een tepel kunnen zien. En erger: afgebeeld worden. Jaja beste lezer, Boon was niet vies van een groen blaadje in het pre-Dutroux-tijdperk. Sla er "Eens, op een mooie avond" maar eens op na.
Het is een kwalijke evolutie dat de puriteinen het gedaan krijgen dat het bloot (of naak, zo je wil) verboden wordt. Dat de paus vijgenbladen op klassieke beelden laat zetten, daar kan een mens nog enigszins begrip voor opbrengen. We willen immers geen geile nonnen in het Vaticaan. Maar dat een kind tijdens zijn jonge leven meer moorden dan tieten ziet, daar kan mijn simpele verstand niet bij. Laat een lijk zien om 18u op tv en er kraait geen haan naar; laat een vrouwenborst zien en het land staat in rep en roer.
Soit, aangezien ik vanaf 1 maart in het socialistische bolwerk aan de slag ga, zal ik wel moreel verplicht zijn om de tentoonstelling te gaan bekijken. Spijtig... ;-)
Tot zover deze lezing.
Abonneren op:
Posts (Atom)