KUBB

Gisteren was het grote KUBB-training. Het BK is al binnen twee weken en het team moet nog samengesteld worden.
Alles verliep goed: het zonnetje scheen uitbundig, er was verse sangria, de spanning in het Kubb-spel was bij momenten te snijden.
Maar toen...

... toen sprak iemand het woordje "barbecue" uit. Plots kon het mannenteam zich van geen kanten meer concentreren. Toen ook nog het woordje "seks" viel, was het ook afgelopen met de inzet bij het vrouwenteam.

Iedereen kreeg een nobele taak toegewezen: Sarah en Steven haastten zich naar Delhaize, De Sarahi en Wendie prepareerden de groenten, Wim maakte vuur, Joachim superviseerde en Thomas... die had honger ;-)









Eén minpuntje: de Vedett-strandstoelen stuurden hun kat.

T2

Hé

Hé, het regent niet meer!

En ... zie ik daar ... ?

Jawel! Een waterig zonnetje.

Toch maar opletten. Zonnecrème smeren en een petje tegen de zonneslag dragen.

Blubber

Soms kan je van die dagen hebben dat je je voelt alsof er een bulldozer over je heen gereden is.

Rommelmarkt

't Is rommelmarkt in de Heirniswijk. Het jaarlijkse hoogtepunt van de wijkfeesten! En wie verkopen daar hun brol? Inderdaad: wij.

5 cent voor een glas, 5 euro voor een T-shirt, 10 voor een koelkast... Komt dat zien.

tot straks.

Live vanop de rommelmarkt, uw reporter ter plaatse.

When we were young...

Wat doet een mens als hij zich even verveelt? Oude klasgenootjes opzoeken...
Katrien is politie-inspecteur;
Els werkt bij het VTI;
Hans doet vanalles met boeken;
Nico doet de boeken bij KV Kortrijk;
Wim fietste van Canada naar Ushuaia;
Hilde werkt bij het VTI;
Toon is wedstrijdschapenjurylid (?).
De anderen werken nog aan hun website...

Maar waar zijn al die grootste plannen gebleven? De wereldverbeteringen...?

Dinelli's

Gisteren zijn we eens bij Dinelli's gaan eten. Een restaurant vlakbij ons huis (St.-Amandsberg) met een speudo-chique uitstraling. Bij dinelli's kan je momenteel echte Spaanse paella eten voor maar 7 euro.
Reserveren is aangeraden, zeker als je paella wil, maar dat schijnt vandaag niet nodig te zijn.
Het interieur is niet echt onze stijl (zwarte muren, blauwe TL-lampen), maar smaken verschillen. En uiteindelijk gaat het om hetgeen op je bord ligt.
Eten van de kaart blijkt niet echt goedkoop te zijn (gerechten vanaf 20 euro), dus bestellen we de paella. Helaas hebben we ons bonnetje niet mee, maar gelukkig vindt de ober - na wat gezeur - er nog eentje achter de bar. Anders hadden we de volle pot moeten betalen.
Na het aperitief worden twee grote schalen paella op tafel gezet. Tot zover het goede nieuws.
De rijst is uitgedroogd, geen enkel dier zou zo mishandeld mogen worden als de kip en de garnalen en mosselen ... die botsen ongetwijfeld terug omhoog als je ze op de grond gooit, ze lijken wel van rubber.
Deze schotel is geen 7 euro waard, laat staan 18.

't Is mis bis

De Bisschop heeft een smiley aan.

Rozebroeken

Deze morgen zijn we voor het eerst eens in het nieuwe Rozebroekenpark in Sint-Amandsberg gaan wandelen.
Het gras moet nog een beetje dichtgroeien, maar het ziet er nu al als een heerlijk chaotische wildernis uit.

't Is mis

Deze morgen (nu ja, morgen) opgestaan en wat zien we voor onze deur staan? Een kamion van de VRT. Een lichte opwinding maakt zich natuurlijk van ons meester. Wat komen ze doen?

Wendies gok: opname van Flikken.
Mijn gok: opname van de mis.

Snelsnel even naar het teveblad gesurft, en wat zien we daar:

Eindelijk nog eens een goeie reden om naar de mis te gaan. We kunnen op tv komen. We zullen alvast een reclamepaneel van La Forelle tegen het altaar gaan plaatsen. Morgen is onze prochie heel even het centrum van alle aandacht in België.

U kijkt toch ook?

Baba Zula

Madensuyu

Ze waren weer geweldig in vorm...

Vicious

Yee, de snorkelfoto's zijn klaar. Ze vallen een beetje tegen.

Gentse Feesten

Vanavond op de Feesten: Baba Zula. Turkse muziek, elektronica en buikdanseressen.
So?, hoor ik je denken. Wel, bij Baba Zula zitten onderandere Ceren Oykut en Murat Ertel en die hebben vorig jaar in onze B&B gelogeerd.
En als dat nog niet overtuigend genoeg is, ze werkten o.a. samen met Sly & Robbie, met Mad Professor en nog wat schoon volk.

En voor zij aan de beurt zijn is het nog Madensuyu. Geweldig veel lawaai met 2. Denk aan Sonic Youth, maar ook aan Kyuss, Pixies, Wesley Willis en de Fabeltjeskrant.

Tot straks!

10 dagen geleden...

Zaten we in het vliegtuig dat net van Kilimanjaro National Airport opgestegen was. De wolken hingen op ongeveer 4000 m. De Kilimanjaro stak daar nog een ietsiepietsie bovenuit.
Als je goed kijkt, dan kan je mensen op de top zien staan...

Wijsheid

Vandaag gaan de wijsheidstanden er uit.

Alweer een vrolijke activiteit tijdens de Gentse Feesten.

de Gentse Feesten zijn begonnen

joepie

De vrolijke avonturen van...

Nadine.

Nadine woont samen met Kenny, haar zoon, in het rijhuis tegenover ons. Daar betrekt ze het bovenste appartement.
Nadine had een vriend, Johnny, maar die hebben we al een tijdje niet meer gezien.
Johnny stond regelmatig midden in de nacht, 's middags, in de vooravond, ... zo zat als 24 zeemannen te brullen op straat. Dat ze de deur moest open doen of hij zou ze intrappen. Waarna hij als een gek op de deur begon te trappen. De deur was echter sterker dan Johnny. Of dat ze een hoer was. En nog van dat fraais. Of hij probeerde haar wat kletskoeken te verkopen. Maar dan kreeg hij meestal slaag terug, dus dat gebeurde niet zo vaak.
Maar nu is het toch al enkele maanden geleden dat we Johnny zagen. De straat is veel rustiger nu, maar ook wel veel saaier.

Gelukkig heeft Nadine nu een nieuwe vriend. Freddy. Freddy is gezapiger. Roept niet zoveel en probeert al helemaal niet om de deur in te trappen. Gisteren hadden Nadine en Freddy woorden. Freddy zei haar eens goed zijn gedacht. Nadine is ook niet op haar mondje gevallen en zei al snel iets terug. Het begon een beetje uit de hand te lopen en Freddy gaf Nadine een mep. Waarop Nadine meteen terugsloeg. Freddys zelfvertrouwen wankelde even, dus hij probeerde een magistrale karatetrap uit. Waarop zij hem begon te schoppen en hij verschrikt achteruit deinsde.
Een vriendelijke passant probeerde de twee kemphanen uit elkaar te halen, maar wist niet meteen voor wie hij partij moest kiezen: de vrouw die slaag kreeg of de man, die nog meer slaag kreeg.
Gelukkig liep alles goed af.

En Kenny?
Terwijl ma en haar vriend in vrije stijl straatvechten staat de handtas van ma in de gang. Kenny kijkt in de handtas, haalt al het geld er uit, sluit de handtas weer netjes en verdwijnt naar boven.

Omwille van de privacy hebben we de namen van de betrokkenen veranderd. En ook omdat we hun echte namen eigenlijk niet kenny.

Dans Paris en vélo...

... on dépasse les autos
En vélo dans Paris
on dépasse les taxis...

Dankzij Sporza zit ik heelder dagen met dit vrolijke deuntje in mijn kop. Op zich is dat allemaal niet zo erg, maar het probleem is dat ik alleen deze twee zinnen ken. En na 4865 keer begint dat een beetje tegen te steken.

Gelukkig is er tegenwoordig het internet.



Het nummer van Joe Dassin was in 1972 al zo actueel dat het nog altijd niet achterhaald is. En de paar zinnetjes zitten ook nog eens vol met woordgrapjes. Heerlijk.

La complainte de l'heure de pointe

{Refrain: 2x}
Dans Paris à velo on dépasse les autos
A vélo dans Paris on dépasse les taxis

Place des fêtes on roule au pas
Place Clichy on n'roule pas
La Bastille est assiégée
Et la République est en danger

{Refrain 2x}

L'agent voudrait se mettre au vert
L'Opéra rêve de grand air
A Cambronne on a des mots
Et à Austerlitz c'est Waterloo

{Refrain 4x}

Jarrod en Gabrielle

De weblog van Jarrod en Gabe, twee Australiërs die we in Mombi ontmoetten en daarna tegen het lijf bleven lopen.
Ze hebben hun jobs (elk 3) opgezegd om een tripje rond de wereld te maken. Zuid-Amerika, Afrika en Azië in 7,5 maand.

Zanzibar

De straten van Zanzibar-stad zijn een doolhof. Als je er rondloopt, dan verdwaal je. Dat is geen schande.


Je kan er wel een heerlijk middagdutje doen...

Allemaal beestjes

We kunnen de mensen die nog naar Afrika gaan geruststellen. Er zitten niet zo heel veel insecten en andere beesterijen in Tanzania. Ze zijn wel een halve meter lang...

Irente viewpoint

Vanaf het Irente viewpoint zie je de Masaivlakte. 1000 m lager, rechtenobeneên.

Lushoto

Deze jongeman was de bakstenen aan het bewaken.

Keuring

In Tanzania bestaat er geen autokeuring. En dan krijg je dit natuurlijk. :-p

Reddy De Mey

De vrouw van Reddy De Mey is overleden.

Moeder en kind (bis)

Moeder en kind

Nijlpaard

Ngorongoro

In de Ngorongoro-krater lopen we meteen twee broertjes tegen het lijf.

Simba camp

In Simba kamp op de kraterrand van Ngorongoro liepen zebra's rond. Alweer de waarschuwing: geen eten in de tent. Er zitten wilde varkens in de buurt en die zullen je tent volledig vernielen. Of je er dan in ligt of niet, maakt hen niets uit.

Groar

Twee leeuwinnen zoeken op het heetste van de dag wat beschutting in de schaduw.

Op safari

Zo kan het dus ook. Wij zaten gezellig met z'n tweetjes achter in de jeep. Je kan ook voor budgetreizen kiezen, maar dan moeten de beestjes wel aan de goede kant van de vrachtwagen willen poseren natuurlijk.

Gieren

Met een spanwijdte van bijna 2 meter zijn gieren nogal indrukwekkende beesten.

Secretarisvogel

Seronera

In de Serengeti brengen we de nacht door op een bush-camping. Waarschuwingen om geen eten mee te nemen in de tent, 's nachts met een zaklamp naar het toilet gaan en vooral niet buiten het kamp te gaan.
Gnoe's, hyena's en leeuwen lopen 's nachts tussen de tenten.

Here kitty kitty

Zo'n luipaard is een prachtig beest. Helaas zijn er nog altijd rijke gekken die het gedaan krijgen van de overheid dat ze er op mogen jagen. Een deel van de Serengeti is verhuurd aan een steenrijke Arabier die met zijn vrienden op de grote 5 komt jagen. En volgens sommige bronnen blijven ze niet altijd in het gehuurde gebied als de jacht wat matig is.

Waar zit Wally

Plots staat ergens een jeep stil. In de boom verderop zit een luipaard. "Daar", wijst Leonard, onze gids.
Wie zoekt die vindt...



De oplossing

Zebrapad

Dat zien we nog niet zo snel gebeuren in België: zebra's en gnoe's die de straat oversteken.

Serengeti

In de Serengeti bestaan de wegen uit stof en stenen. Toch rijden daar lijnbussen.



In elke stofwolk zit een auto verstopt.

Lake Manyara

Dit zien we in België nog niet zo snel gebeuren: een schildpad steekt de straat over.



Geef eens een pootje...

Oei

Onze foto's van 11 juni tot 18 juni (de beklimming van mt. Meru, het begin van de safari) zijn helaas verloren gegaan bij het kopiëren naar CD. We doen er alles aan om die nog op te duikelen.

Beklimming Mount Meru

Guy

Onsea

zwemmen in Onsea guesthouse

923

We hebben 923 foto's gemaakt op reis... Een greep uit het aanbod.

Olifant

Wat doet een olifant?

Eten.

Morgen

werkdag...

't Is gedaan...

Gisteren hebben we afscheid genomen van Jan, Allison, Zachaio, Morani, Tanzania en ons verlof.
Om 16u staan we in de luchthaven van Kilimanjaro. De vlucht zou om 18u10 vertrekken, dus dat is ruim op tijd.
We checken in, helaas werkt de scanner voor de handbagage niet en moet alles met de hand gebeuren. Blijkbaar mogen vloeistoffen niet op het vliegtuig. Voor de eerste keer worden we met die maatregel geconfronteerd in Afrika. Tot nu toe namen we vrolijk water, DDT en nitroglycerine mee op het vliegtuig. We hebben een verse fles water mee, we drinken er nog even van en wachten op de paspoortcontrole. Vijf minuten later vraag ik aan een douanierster of de fles water mee mag en het mag...

Om kwart na acht landen we in Addis Ababa, om 23u35 hebben we onze aansluitende vlucht. We doden de tijd met een bezoek aan de tax free shops. De Ricard kost maar 11 euro in Ethiopië. En je mag zoveer meenemen als je wil. Allen daarheen.

Na lang wachten mogen we op het grote vliegtuig. Een Boeing 767 zal ons naar Zaventem brengen. Plots stappen een achttal oudere mensen met zwarte baby's op. Wendie heeft ondertussen drie zetels naast elkaar veroverd. De baby's gaan voor en achter haar zitten en krijsen de eerste uren. Het is al na middernacht als het vliegtuig vertrekt.

We hebben geluk, onze zitplaatsen liggen aan een nooduitgang. Wendie droomt van neerstortende vliegtuigen, verlaten eilanden en geheimzinnige stammen. Ik kijk drie keer naar Wild Hogs, een verschrikkelijke film met John Travolta.

's Nachts is het er donker in de woestijn. Hier en daar een lichtje, waarschijnlijk van een bedoeïn die thee zet. In Libië vliegen we over een klein kuststadje. Het verschil met Europa is enorm. Vanaf Italië kan je hele stratenplannen volgen.

Eerst moeten we nog tussenlanden in Parijs. Het gros van de passagiers stappen uit. Het duurt wel anderhald uur voor we weer vertrekken, tot grote frustratie van één van de passagiers vlak bij ons.

De landing, het uitchecken, de bagage oppikken, ... alles verloopt heel vlot. Als we in de aankomsthal komen staan een hondertal mensen ons op te wachten. We kennen ze echter niet, dus we lopen door. Ze zeggen zelfs niet dat ze onze beste vriend zijn en toevallig een hotelkamer voor ons vrij hebben. Of een krant. Of nootjes in een zelfgemaakt zakje. Taxi. Beeldje. Masaizwaard. Safari... Heel verwarrend allemaal.

Om 20 na 9 zitten we op de trein in Zaventem, de trein in Brussel heeft vertraging. We zijn blij dat de NMBS ons nog even van het Afrikaanse gevoel laat genieten.

We komen thuis en het is net de mooiste dag in vier weken. Het is zelfs warmer dan het de dag voordien in Arusha was.
De koning heeft een nieuwe heup, Danilo Di Luca heeft de Giro gewonnen, Justine Henin heeft verloren, Dehaene is formateur en er zijn ongetwijfeld mensen overleden waarvan we dat pas binnen 5 jaar zullen weten.


We hebben een van de mooiste reizen van ons leven gemaakt, genoten met volle teugen.

Zucht

't Is bijna gedaan... onze laatste 24u in Tanzania zijn ingegaan. Net nu we goed begonnen te worden in het wegjagen van allerlei leurders, bedelaars en "safari-gidsen", net nu we eindelijk op een qwerty-klavier kunnen tikken...

De laatste dagen hebben we niets noemenswaardigs meer uitgespookt. Beetje rondgehangen in Arusha, gewandeld, met de dalla dalla naar Snake Park. Vandaag hebben we wel nog een nieuw dalla dalla record gevestigd: 26 personen, hiphoi. (er waren 16 zitplaatsen)

Het volgende bericht zullen we van thuis uit posten, als de was gedaan is, het huis gepoetst, we uitgeslapen zijn...

Tot binnenkort,
w en w

Stonetown

's Avonds neemt iedereen een duik in de haven.

Zanzibar

Een zieke palmboom ziet er uit als een kurkentrekker.

Lushoto

Picha, picha!

(picture, picture)

Zanzibar

Voetballen op blote voeten, met een slappe bal, in de gietende regen. Sounds like fun!

Zanzibar

Vrijdag hebben we Stonetown verkend. De Arabieren bouwden hier eeuwen geleden een stadje en dat is er aan te merken. De gebouwen staan zo dicht bij elkaar dat de straatjes soms zo smal zijn dat je niet met twee voetgangers kan kruisen. Iedereen is wel heel vriendelijk, je wordt van alle kanten begroet, de "jambo's" zijn niet van de lucht.
In Stonetown verdwaal je. Dat staat vast. Maar dat verdwalen is niet zo erg, je komt altijd wel ergens uit vanwaar je gemakkelijk de weg terugvindt. Het wordt pas vervelend als je naar het hotel terugloopt en dringend naar het wc moet. Uiteraard sta je dan plots aan de andere kant van de stad.

Zaterdag zijn we naar het noorden van het eiland getrokken, een klein dorpje dat Nungwi heet. We namen een bungalow op het strand, uiteraard met koud water in de douche. We verkenden de omliggende stranden en herkenden de bountystranden.
Het zand is hier van een andere structuur dan het zand dat wij kennen. Het lijkt meer op bloem of goldband dan op het zand aan de Noordzee. Als je je even door het zand rolt, ben je klaar om met een korstje gebakken te worden.

Zondag was het snorkeldag. Eerst 2.5 uur varen naar een nabijgelegen eiland. Daar mochten we genieten van de prachtige onderwaterwereld. Net zwemmen in een aquarium. Sommige vissen kwamen tot op 10 cm van ons gezicht. Ksst.
Na het snorkelen aten we op het mooiste strand van de wereld. Heerlijke dorade op de bbq, met vers fruit en fajita's (chapati). Wederom smullen. Daarna zeilden we terug naar Nungwi. Zeilen op een dhow (de Arabische boten die je hier heel veel ziet) is fantastisch. Relax!

Maandag keerden we terug naar Stonetown. Althans, dat was de bedoeling. Het busje dat ons terug zou brengen had een loshangende uitlaat. Thuis zou dat niet meteen een groot probleem zijn, op de wegen hier was het alsof we gebombardeerd werden. De chauffeur maakte de uitlaat vast met een stukje touw, maar toen wou zijn bus niet meer starten. Na een uur waren we 2 km opgeschoten.
De Nederlanders in het busje begonnen nerveus te worden, maar de chauffeur bleef hen verzekeren dat ze om 11u in Stonetown zouden zijn. Het was ondertussen 10 uur en het is 1.5 uur rijden...
We stapten - onder protest van de chauffeur - over in een ander busje en raakten alsnog in Stonetown.

's Namiddags dwaalden we nog wat door de straten, bezochten het museum, het fort en de snuisterijenwinkeltjes.

Vandaag, dinsdag, verlaten we met spijt in het hart dit schitterende eiland. Straks vliegen we naar Arusha waar we nog een paar dagen bij Jan zullen blijven.

Groeten uit Stonetown, Zanzibar.

Op cafe in Zanzibar...

... is niet gemakkelijk want er zijn er geen.

Karibu. Welcome my friend. Taxi? Hotel?

Als je uit de boot stapt op Zanzibar wordt je overspoeld door de zgn. "teken". Mannen die proberen een shilling bij te verdienen door je in een taxi of hotel te krijgen. De naam teken is erg goed gekozen, want als ze eenmaal aan je hangen raak je ze niet meer kwijt.

Uiteindelijk zijn we in een hotel geraakt. 30 dollar voor een nacht, ongeveer 2 keer zo duur als elders in Tanzania, maar nog altijd iets goedkoper dan een doorsnee B en B in Gent.

Gisteren zijn we dus om 5u opgestaan. Om 6u stonden we aan de bushalte. Om kwart na zes stapt iedereen weer uit de bus en stapt in een andere bus. Het eerste uur reden we op smalle bergwegels, niet echt bevorderlijk voor de spijsvertering.

Rond de middag kwamen we dan aan in Dar Es Salaam. Onze beste vriend stond daar toevallig klaar met een taxi.
Handig toch.

Wij naar de haven, ticketje gekocht voor de boot en dan nog een uurtje wachten.

We stappen op de boot die om 14u30 vertrekt. om 15u00 stapt iedereen plots van de boot en stapt op een andere boot. We vermoeden dat er een soort practical joke gaande is.

Na 90 minuten snelvaren arriveerden we dan in Stone Town, Zanzibar.

's Avonds heerlijk gegeten van de stalletjes aan het water, en dat zonder vervelende nevenwerkingen de dag nadien op de pot.

Deze morgen zijn we op spice tour vertrokken. Zanzibar was (en is) het specerijeneiland. De hele dag kijken hoe specerijen groeien en bloeien, exotisch fruit proeven (jummie) en 's middags een heerlijke pilaw.

Hakuna Matata!

p.s. vandaag heeft het hier water gegoten, 10 minuten. Ongeveer een halve minuut later waren we droog. Zoals je ziet gaat het niet overal even goed met het weer... ;-)

Lushoto

Vandaag zitten we in Lushoto. Halfweg tussen Arusha en Dar Es Salaam.

Gisteren kwamen we met de vliegende Scandinaaf aan 100 km/h naar hier geraasd. Een mens zou vermoeden dat de autostrades hier geweldig goed zijn, helaas bestaat de grootste weg tussen Nairobi en Dar Es Salaam uit een smalle tweevaksbaan met hier en daar een putje.
Als je hard genoeg door zo'n putje rijdt, dan ben je je achteras kwijt.

Lushoto ligt in de Usambara mountain range. Een mooi groen, mals en sappig gebergte in het noordoosten van Tanzania. We werden hier dan ook op de eerste regen getrakteerd. (en hoe is het weer in Belgie? Lekker, zagen we gisteren op CNN... ;-p )

In Mombo stapten we uit de bus, maar Lushoto is dan nog 30 km ver. We ontmoetten een Australisch koppeltje op wereldreis en besloten om een taxi te delen, of zo.
Plots stapt een blanke langharige grijze man op ons af. Hij had gehoord dat we een lift zochten (radio tamtam werkt hier goed) en bood zijn Landrover aan.
Antoni is geboren in Tanzania, van Cypriotische afkomst, is een oude viezerik en bezit een oud hotelletje aan de rand van Lushoto. De kat kwam uit de mouw. Maar, omdat wij het waren mochten we voor 20.000 Tsh ipv 40.000 Tsh overnachten, inclusief full breakfast.

Vandaag hebben we een trektocht door het regenwoud gemaakt, zo'n 7 uur stappen. Mooi, nat en prachtige vergezichten.

Morgenvroeg rijden we door naar Dar, voor de overzet naar Zanzibar.

De werkenden onder jullie mogen gniffelen, want we moeten om 5u30 opstaan.

Alles gaat goed, nog altijd geen reisziektes

Safari

Maandag

Om 9u pikken Leonard en Abdul ons op. Ze zijn bijna stipt. Vandaag staat Lake Manyara op het programma, een van de kleinere parken van Tanzania. Eerst komen we aan op de Jambo camping. Een mooie en tamelijk moderne camping. Onze tent wordt (verkeerd) opgezet door twee zwarten. Na een lekkere maaltijd vertrekken we op safari.
Al gauw zien we gevogelte, impala's, dikdiks, nijlpaarden, en plots staan we oog in oog met een kleine kudde olifanten.
Voor het avondeten heeft Abdul nog ruzie met een toerist. Die heeft oze popcorn (aperitief, elke keer) opgegeten heeft.

Dinsdag

We hebben slecht geslapen, de matrasjes zijn te dun, en in het dorp was het feest.
Na een overdadig ontbijt vertrekken we rond 8u30. We rijden een tweede keer Lake Manyara park in om de hot springs te bezoeken. Het water is echt heet, zeker 60 graden.
Op de terugweg stoppen we even bij een kudde olifanten die staan te grazen. Het leidstervrouwtje jaagt een mannetje weg. De jeep voor ons staat in de weg, maar kan nog net ontkomen.
Na het bekijken van een Zuid-Afrikaanse soap en commercials over corruptie kruipen we er in.

Woensdag

Om 7u hebben we ontbeten en is de tent opgevouwen. Vandaag gaan we naar de Serengeti (= eindeloze vlakte in Swahili). Het asfalt is nu definitief voorbij. We hobbelen aan 80 km/h door de vlakte. Om te beginnen vreten we vooral stof van tegenliggers. Na een tijdje draaien we de weide in. We zien veel Thompson en Grants gazelles, een paar struisvogels, zebra's, hartebeesten, gnoeien, gieren enz. De eerste leeuw die we zien heeft een halsband aan.
Later op de dag passeren we een plaats waar een luipaard zou liggen. Leonard rijdt in het gras (illegaal, hij kan daar een boete voor krijgen) en we maken mooie foto's van de luipaard.

Dan is het tijd om naar het bush camp te gaan. Een kampeerplaats midden in de Serengeti, het wc is een gat in de grond met golfplaat rond, de douche heeft geen stromend water.

's Nachts lopen de wilde dieren rond de tent, we horen gnoeien, hyena's en naar het schijnt ook leeuwen...

(rondrijden in de Serengeti heeft overigens veel weg van de Beekse Bergen, maar dan groter)

Donderdag

Om 6u opgestaan en vertrokken. We zien vandaag veel leeuwen, nog een luipaard met gazelle, secretarisvogel, en gieren die een gnoe schoonmaken van binnen uit.
Na de brunch rijden we naar de Ngorongorokrater. We blijven slapen in Simba camping waar er zebra's rondlopen.
Maar eerst moeten onze nieren nog even van plaats wisselen op de hobbelige wegen. En er ligt een dikke laag stof op alles.
In de Serengeti zie je geen auto's rijden, er komt een grote stofwolk op je af en daar zit dan een auto in verstopt.

Vrijdag

Om 5u beginnen de koks met een luidruchtige ambiance aan het ontbijt. De bosvarkens liepen rond de tent en hebben Wendie de hele nacht wakker gehouden.
Bananen smaken hier trouwens zoals ze horen te smaken: naar banaan. Al het fruit is hier heerlijk, het heeft dan ook geen 5 weken in een container gelegen.
In de Ngorongorokrater lopen we bijna onmiddellijk een paar leeuwen tegen het lijf. De neushoorn van dienst heeft er niet veel zin in. We zien een heleboel beesten (we beginnen verwend te raken)
's Avonds slapen we in de Crater Forest Tented Lodge, waar Jan manager van is. Dit is paradijs op aarde, maar Abdul kan wel beter koken. De tent is een soort hut met houten vloer en bananenbladeren dak en daarin een gigantische tent, met badkamer. We douchen meteen het stof van ons af.

Zaterdag

We vertrekken om 7u voor een bezoek aan het Tarangire park. Een mooi park met heel veel baobabs, maar weinig wildlijf. De baobabs zijn ronduit indrukwekkend.
Daarna rijden we terug naar Arusha. 's Avonds maakt Jan op zijn Kokodrils 2 hamburgers met peperroomsaus, frietjes en veel groentjes. Smullen!
We gaan nog even naar Mamma Africa, de lokale pub, en om 11u kruipen we in bed.

Foto's kunnen we helaas niet publiceren, de CD-speler is niet aangesloten, maar we hebben er al 600. Dat worden mooie winteravonden.

Groetjes en tot binnenkort, deze week trekken we naar de Usambara mountains en Zanzibar.

Wim en Wendie

p.s. jullie mogen gerust een reactie publiceren, wie is bvb. de nieuwe premier? Als het Leterme is blijven we hier ;-)

Johnny says: relax

Het is nu weekend. Dat dient om te relaxen.
Vrijdagavond pizza en daarna naar de Greek club. Een cafe waar alleen blanke expats komen, een paar Indiers en de occasionele rijke zwarte. Teveel gedronken en zaterdag wakker met een katertje.

Zaterdag bezoeken we de Cultural heritage. Daar kan je souvenirs kopen. Helaas is alles erg duur, dus jullie hoeven op niet veel te hopen.
's Namidags gaan we zwemmen in een blanke club. Eerst nog wat roddelen over de andere blanken. Eigenlijk vormen de blanken hier een klein groepje dat elkaar de hele tijd opzoekt.
's Avonds eten we bij de Chinees, en daarna gaan we naar Masai Camp.
Daar wordt op zaterdag disco gehouden. Eindelijk een plaats waar het niet vol zit met blanken. De sfeer is er geweldig, vier zwarten stelen er de show op de dansvloer en ze kunnen er wat van.

Zondag

Jan woont vlak naast een kerk. Om 8u30 begint meneer pastoor op zijn orgeltje te rammen. De muren en daken zijn hier niet echt geisoleerd, dus we genieten met volle teugen. Een uurtje later begint de zwarte mis en het lijkt alsof er honderden mensen aan het vieren zijn. De mis duurt hier 4 uur. Het gezang is geweldig, maar het jammeren over de begane zonden is creepy.

Alles gaat nog altijd prima.

Morgen vertrekken we voor 6 dagen op safari. We zullen proberen om een foto te maken van een beestje.

Groetjes,
Wim en Wendy

Mount Meru

Maandag

Hoeveel personen gaan er in een dalla dalla?
+1
Een dalla dalla is een minibusje waar in de rest van de wereld 9+1 personen in gaan. Het rijdt een vaste route en het stuk van Jans huis naar de stad (5 km) kost 200 Tsh (14 cent). We zaten op een bepaald moment met 18 in de dalla dalla. We gaan naar de Masai Market, daar laten we ons een paar keer oplichten (Hoeveel kost dit? 10.000. Ik geef 5.000. Ok, verkocht. Dju, teveel betaald.)
We drinken daarna een glas in het Via Via cafe en ontmoeten John, onze gids voor de beklimming van de Mt. Meru.
s Avonds eten we in het Onsea guesthouse, zelfs naar Europese normen vrij duur. Op een bepaald moment valt de stroom uit. Vanop de helling zien we de hele streek in het donker liggen. Welkom in Afrika.

Dinsdag

It's a long way to the top, if you wanna rock 'n roll (AC/DC)
Vanaf vandaag beklimmen we Mt. Meru. Een uitgedoofde vulkaan en de tweede hoogste berg van Tanzania. John komt ons 's morgens oppikken. Naar Afrikaanse gewoonte is hij 20 minuten te vroeg ;-) Even later pikken we nog een drager op. Innocent is zijn naam, Inno voor de vrienden.
De koffer van de Landcruiser zit boordevol, maar de man kan daar nog gemakkelijk bij. Aan de ingang van het park stapt ook nog een gewapende ranger in, om ons te beschermen tegen de wilde dieren. Maneno.
Nog voor we aan de startplaats komen staat een giraf midden op de weg. Het beest heeft weinig zin om opzij te gaan. Dieren hebben dan ook absolute voorrang in de parken.
Tijdens de klim hebben we nog enkele close encounters met giraffen. Na ongeveer 3 uur komen we aan in Miriakamba hut (2500 m). Daar zullen we overnachten, want we moeten de hoogte gewoon worden. Als John en de dragers boven komen dragen ze zo'n kleine 30 kilo op het hoofd.
Als ik 's avonds de slaapzakken op de bedjes leg is er aan het einde van het bed nog een stukje slaapzak over.

Woensdag

Het was een moeilijke nacht. Veel te vroeg in bed (om 18u is het pikdonker), geluidjes die we niet kennen, een beetje last van de hoogte. Het ontbijt is erg uitgebreid. Rond 8u30 vertrekken we bergop naar Saddle hut op 3500 m. u lopen we door het echte oerwoud. De Kilimanjaro ligt de hele tijd te blinken in de zon. De klim is vrij zwaar, niet alleen lichamelijk, maar we krijgen last van de hoogte. Onderweg zien we wat bush bucks, gevogelte en veel mieren.
Rond 11u45 komen we aan in Saddle hut. We moeten rusten en acclimatiseren. Om 16u beklimmen we Little Meru (3800 m) om aan de hoogte gewoon te worden.

Om 12u30 's nachts zullen we gewekt worden voor de tocht naar Meru, zodat we de geweldige zonsopgang kunnen zien boven de Kili.
We slapen niet, want onze hartslag lijkt 150 per uur te gaan. De hoogte speelt ons parten. Na La-ang wachten komt John ons halen.
We beginnen aan de laatste tocht. In het pikdonker, met 3 lampjes voor 4 personen, genieten we van een schitterende sterrenhemel. Zelfs de melkweg is hier te zien. Probeer dat maar eens in Belgie. In Kenia is het aan het bliksemen.
Even later wordt de ranger hoogteziek en grieperig en die keert terug met 1 van de lampen. Het gaat nog altijd goed, we zijn in form.
Maar, nog wat later zijn onze batterijen leeg van de zaklamp. Nu hebben we nog 1 lichtje voor3 personen en het is geen wandelpad, maar een klim over rotsen, langs diepe afgronden (al zien we dat gelukkig niet)
Rond 6u zien we de mooiste zonsopgang van de wereld.
Dan moeten we nog naar de top. Ondertussen zitten we op ongeveer 4500 m. Het wordt nu erg moeilijk. Te weinig zuurstof in combinatie met een zware klim. Gelukkig is het licht. De beklimming is zo zwaar dat het niet te beschrijven is. De Mont Ventoux of de Dodentocht is er niets bij.
Op de top gekomen zijn we uitgeput. We genieten van het zicht, maar moeten snel weer naar beneden, we liggen al 1 uur achter op schema en krijgen last van hoogtziekte.
De terugtocht is nog zwaarder dan de beklimming. De kraterwand bestaat namelijk uit een stuk of 10 pieken, die je telkens moet beklimmen en afdalen.
Om 12 uur komen we eindelijk aan in het kamp, we zijn 11 u onderweg geweest, zonder eten, terwijl we normaal maar 8u weg hadden moeten zijn.
John zorgt voor een verrassing: we krijgen frietjes als beloning.
Na het eten dalen we nog verder af, naar Miriakamba hut.
We slapen er als rozen.
De knietjes doen pijn, de spieren ook, maar als we de dag nadien aan de gate aankomen zijn we erg tevreden dat we het haalden.

Het vertrek

Zaterdag om 17u zijn we vertrokken. De bus was een beetje te laat maar dat kan de pret niet drukken.
Om 19u waren we in de luchthaven. rustig ingechekt. Nog even via de taxfree, en dan kunnen we naar de laatste controle.
Bij de metaaldetector beginnen we allebei te piepen. Het blijkt dat onze schoenen vol zware metalen zitten. Meneer de douane bekijkt onze schoenen eens goed en we mogen door.
Op het vliegtuig heeft een zwarte stewardess blanke nylons aan. Een witte vrouw heeft een zwarte legging aan. Hoe zouden hun kinderen er uit zien?
Rond middernacht krijgen we ons avondeten en dan proberen we een beetje te slapen. Dat lukt maar matig. Gelukkig zitten de krijsende kinderen in de business class en wij in economy.
(dit is een qwerty klavier... grmbl)
Een tip voor je volgende trip: ga 's nachts niet op je kousen naar het wc.

Tussenlanding in Addis Abeba.
We mogen meteen genieten van de Afrikaanse werkwijze: twee flesjes water kopen duurt 10 minuten.

De vluchten verlopen allemaal lekker. In Addis vertrekt het vliegtuig 3 kwartier te laat, maar in Arusha komen we een half uur te vroeg aan. (wind van achter?)
Jan komt ons oppikken en we mogen meteen zijn jeep in gang duwen. Welcome to Africa!

Onze eerste tussenstop is een cafe. In de tuin staan zebra's, struisvogels, apen, ibissen, ... leuk.
Je merkt meteen het verschil met het Gouden Hoofd.

Even later ontmoeten we Allison, de vriendin van Jan. Na een heerlijke douche gaan we lokaal eten... bij de Indier (dit toetsenbord heeft geen accenten). Om 21u crashen we in bed. We zijn immers al 36u wakker.

Heerlijk geslapen en geen enkele mug gezien. Roze olifanten daarentegen...

Deze morgen hebben we ons wat laten oplichten op de lokale Masaimarkt, maar we hebben mooie souvenirs. Voor onszelf.

Groetjes,
tot later
wim en wendie

Nog heel even...

... en we zijn vertrokken.

16u30: onze huisoppas komt aan
17u00: bus
17u30: trein
19u00: inchecken
21u00: opstijgen
22u00: tussenlanding Parijs
23u30: opstijgen
7u00 (lokale tijd): landen op Addis Abeba & overstap
12u00: landing op Kilimanjaro, alwaar Jan ons opwacht.

Dat is alvast het plan.

Morgen (of overmorgen) (of binnen 3 weken - polé polé) verschijnt hier hoe het écht verliep.

Baadaye (tot later)

Hakuna matata!

Vakantie!!!

Hahahaaaa!



Suckerzz

Oh ja

Rabauwen ende gespuis, beware! Ons huis wordt bewaakt. Geen okselhoog gras en kilo's post die uit de brievenbus puilen. Geen rolluiken die maandenlang half naar beneden gerold zijn. Geen ladders die ongemerkt uit tuinhuizen gehaald kunnen worden.

Grrr...

Oh boy

oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy oh boy...

nog 72 uur...

oh boy oh boy oh boy ...

Sportdag

Morgen is het sportdag voor de ambtenaren van de Vlaamse gemeentes. Dat worden weer lies-, arm- en schedelbreuken bij de vleet.

In ieder geval, ik moet mijn badmintonracket nog zoeken...

Kep de zon zien zakken in de zee...

Vrijdag.

Evelien van Taxistop gaat voor Ploppie zorgen dit weekend. De Plopster kan alzo al eens oefenen voor binnen 14 dagen, als Heikki op ons huisje, tuintje, hondje past terwijl wij ons amuseren in Afrika.
Na een vlotte rit naar de Panne krijgen we ribbekes voorgeschoteld. Het is mooi weer, dus we kunnen nog een spelletje Kubb domonstreren. De kinderen vinden het maar matig interessant, de volwassenen zijn er weg van.

Na enkele Duvels kruipen we in bed, om blijgemutst de volgende dagen aan te vatten.

Zaterdag.

Die derde duvel was er duidelijk te veel aan. We beslissen om het vandaag iets gematigder aan te doen. Bij het ontbijtbuffet verorberen we enkele kilo's brood en bijhorend beleg. Het weer ziet er goed uit, een frisse zeebries slaat ons niet uit het lood. We stappen gezwind naar De Panne city, algauw een 3 km verderop. De meeste mannen keren al gauw op hun schreden terug, de vrullie, geruggesteund door twee andere mannen en de visakaart van opa, veroveren de stad.

De zaterdagmarkt in De Panne is boeiend. De ene marginaal naast de andere randdebiel probeert er allerlei produktjus aan de man/vrouw te brengen, gewapend met een microfoontje en een hoop potten en pannen die ze op één of andere manier telkens weer vuil krijgen. Een mens zou zich vragen gaan stellen bij de kwaliteit van de zilverpoets...

Het avondmaal, kouwe pla, is snel vergeten en na enkele Duvels rollen we in bed.

Zondag.

Na enkele spelletjes kubb is het tijd voor het avondeten...

Bij de kaastafel staan er - net als de vorige 10 jaar - nog 30 mensen aan te schuiven als de kaas op is. Er zijn eekhoorns gesignaleerd die na 3 keer een moeilijk parcours kunnen afleggen voor twee apennoten, maar sommige specimen van de mens kunnen blijkbaar geen gemakkelijke opdracht aan... Zucht.

Na enkele Duvels mogen we terug naar bed.

Maandag.

De vermoeidheid begint zijn tol te eisen. Het is schitterend weer, de zon doet haar best om ons te verwarmen tijdens enkele spelletjes kubb.
Met een lichte zonneslag en een mooie tint trekken we na het middagmaal (lamsvlees, klaargemaakt om zo vies mogelijk te smaken) moe maar tevreden naar huis terug. We lachen onderweg nog wat met automobilistjes die in de file staan.

Volgend jaar mag er wat meer zon en wat minder wind zijn. Dan vliegen de kubb-blokken niet zo ver weg...

De Standaard, deel 3

De Standaard kan niet alleen niet meer schrijven, ze kunnen ook al niet meer tellen...

Yeee

Ik heb een vriend. En wat voor één.

de jeugd

444

nog 444 uren en 't is vakantie!!!

Ontspanning

voor alle studenten:

click for Belgium

we staan vlak achter de V.S., die moeten we toch kunnen inhalen.

Studeren is...

... je afvragen wat je in godsnaam zit te leren (communicatietechnieken en omgaan met publiek)
... een hele strip lezen als je op het wc zit
... kijken of de zon nog schijnt
... die webcam nog eens testen
... je mail checken
... de badkamer stofzuigen
... de quiz nog drie keer nakijken
... met de hond wandelen
... de computer uitzetten
... de computer weer aanzetten
... iets opzoeken in wikipedia (voor de quiz natuurlijk)
... de tv aanzetten
... de mogelijkheden van je bureaustoel uittesten
... kijken hoe groot de kersen al zijn
... het woordje uitstelgedrag opzoeken
... de nieuwe cd van Dinosaur Jr. nog eens beluisteren
... je weblog bijwerken

Turbonegro

Woensdagavond. Turbonegro komt naar Gent. Tijd voor een hoop volk om zijn jeansjasje boven te halen waarop te lezen staan dat ze lid zijn van de Turbojugend, de fanbase van Turbonegro.
Gelukkig mogen we zonder onnozel vestje ook naar binnen.
Turbonegro doet alles wat het moet doen: met veel lawaai puberale teksten onder een vette rocksound serveren.

Where are my friends?
All my friends are dead!

Hiphoi.

Countdown

Zou ik nog eens kijken?

It's the final countdown

tereteetee teretetete

Pff

Zo'n dikke week geleden was zowat iedereen aan het zagen, neuten, zeuren... dat het te lang droog was. Dat het wel eens mocht regenen. Dat het gras bruin werd.

Wat kan het mij schelen dat het gras bruin wordt...

En zijn ze nu content?
Hé?

Soit, nog 4 weken regen en dan zitten wij in Tanzania. Dan is het daar winter. Amper 28 à 30 graden. Stralend zonnetje. Blauwe lucht.

Brrr.

Taalzuiverheid

Zeg niet: dat dossier kunnen we klasseren
Zeg wel: dat dossier kunnen we als afgedaan beschouwen

Zeg niet: In bijlage vindt u...
Zeg wel: Als bijlage vindt u...

Zeg niet: Die vent is eerder vervelend.
Zeg wel: Die vent is tamelijk vervelend.

Zeg niet: Het gelijkvloers.
Zeg wel: De gelijkvloerse verdieping.

Zeg niet: Hoofding
Zeg wel: Briefhoofd

Zeg niet: mutualiteit
Zeg wel: ziekenfonds

Zeg niet: opruststelling
Zeg wel: pensionering

Zeg niet: het is terug aan het regenen.
Zeg wel: het is weer aan het regenen.

En dan ook nog:
Weerhouden is tegenhouden: Als je ooit nog een brief krijgt dat je kandidatuur voor een vacature niet weerhouden werd, dan kan je er beginnen werken.
Sanctioneren is goedkeuren: Als je baas je nog maar eens wil sanctioneren, begin dan alvast te juichen.


Deze taaltips worden u gebracht in samenwerking met de provincie Oost-Vlaanderen. Benieuwd of ik morgen genoeg taalgevoel kan ontwikkelen om nog maar eens een belachelijk examen door te komen...

Aftellen

Nog exact 1 maand en we zijn aan het inchecken. Of misschien zitten we al in het vliegtuig. Of in het gevang.

Spannend!

De Standaard, deel 2

De Standaard, 10 minuten na mijn mailtje aan de redactie.

De Standaard

In de Standaard vandaag.

Piekuur

Vrijdagmiddag, om 13u moesten wij naar het U.Z. Niets ernstigs, gewoon naar de uitheemse ziektendokter voor spuitjes.

Wat kregen we toegediend:
- hepaptitis A en B (ook handig als je bvb. in de riolering werkt);
- gele koorts;
- buiktyfus;
- tetanos (goed voor onze volgende verbouwing);
- meningitis.

Daarna naar de apotheek om:
- Lariam, tegen malaria;
- iets tegen de muggen (Deet);
- ontsmettingsmiddel;
- imodium;
- tarivid, zoiets als imodium, maar dan voor als er bloed en slijm bij is;
- motilium, zoiets als imodium, maar dan voor de andere kant;
- betnelan, tegen beten;
- zonnecrème.
En dan moeten we nog pleisters, compressen, mitella's, verbanden, krukken, ooglapjes, oorstoppen, enz. meenemen.

Fijn landje, dat Tanzania... It better be worth it!

Waar is de tijd?

Dat het mooi weer was?