“Als je alle parfums en aftershaves achterwege zou laten, zouden we kunnen ruiken wanneer iemand zin heeft in seks. Maar nee, dat stoppen we weg. We gaan in een disco staan en maken het duister, waardoor onze pupillen groter worden: het signaal bij uitstek om aan te geven dat je goesting hebt. Dat is niet altijd zo, maar als je dat dan onder woorden wilt brengen, wordt dat door het lawaai verhinderd. Wij komen dus ergens samen, en het voornaamste signaal dat we geven is: jij kunt niet
weten wie ik ben! Zo bekeken is Second Life geen virtuele droomwereld, maar een idealisering van de wereld waarin wij leven. Dat fascineert mij: waarom is dat zo? Daarom parafraseer ik graag Kant. Die heeft gezegd: ‘Durf te denken!’ Ik zeg: ‘Durf te zweten!’” (Jean-Paul Van Bendegem)
Ik denk dat meneer Van Bendegem nog niet bij ons op kantoor langs geweest is toen hij die laatste uitspraak deed.
maandag, december 17, 2007
vrijdag, december 14, 2007
woensdag, december 12, 2007
dinsdag, december 11, 2007
Woordjes van de dag
Sàrlie at swandjiesn in een salètse in Dardennn.
(probeer dat maar eens 5 keer na elkaar uit te spreken)
(maar goed dat Pajola er niet bij was)
(probeer dat maar eens 5 keer na elkaar uit te spreken)
(maar goed dat Pajola er niet bij was)
vrijdag, december 07, 2007
Westvleteren
Vroeger reden mijn ouders wel eens naar de abdij van Westvleteren. Toen kon je dat nog, op een stille zondag naar de Westhoek, een bakje of twee, drie trappist halen. Je mocht er toen maximaal tien meenemen.
Dat was een heel avontuur. Eerst naar Diksmuide, onnozel doen in de Dodengang, en daarna een stukje verder. Naast de abdij stond toen een veredelde varkensstal, genre voetbalkantine. De radio stond op en de voetbaluitslagen van het weekend werden gelezen. Je reed even de abdij in, kocht wat bakken bier, en ging er daarna nog een drinken in die kantine. Daarnaast een snede brood met abdijpaté.
Des avonds aten we dan ribbekes à volonté daar ergens midden te velde, in een ombebouwde schuur. Heerlijk.
Toen we groot waren en zelf een auto hadden, gingen we ook af en toe eens naar Westvleteren. De tijden waren veranderd. De rest van Vlaanderen had ook de abdij van Westvleteren ontdekt en het maximum daalde naar vijf bakken. Meestal keerden we met 5 bakken naar huis, want er waren altijd wel buren die ook een bakje wilden. En met zo'n bak doe je toch algauw een jaar. Een Westvleteren drink je niet zomaar terwijl je naar de Kampioenen kijkt. Neen, dat is een heel ritueel.
En toen werd het bier van St.-Sixtus door enkele onnozele Amerikanen uitgeroepen tot het beste bier ter wereld. Het werd een hype. Terwijl, St.-Sixtus is niet het beste bier ter wereld. Het is natuurlijk erg lekker, maar dat is afhankelijk van persoonlijke smaak. Sommigen vinden Rochefort lekkerder. Of Orval. Of Derby pils.
Vanaf dan moest er getelefoneerd worden. Of er wel bier voorradig was. En welke soort. In juni 2006 passeerden we nog eens in Westvleteren. 2 bakken was het maximum. Maar we moesten er toch zijn, dus dat viel mee. Helaas was het bier van 8 graden, maar in De Vrede zouden we nog wel enkele flesjes van 12 graden kopen.
Dat was buiten de waard gerekend, want ook daar was niets meer te krijgen.
En nu...
Nu moet je bellen om te bestellen. Maximum één bak per nummerplaat. Uren bezettonen trotseren om uiteindelijk toch geen verbinding te krijgen.
Allemaal de schuld van de Amerikanen. Mensen die bij McDonalds eten en dat het hoogste culinaire genot vinden, kopen hier massaal ons bier op. Kunnen die vetbetaalde politici daar niet een keer iets aan doen? Eigen bier eerst!
Dat was een heel avontuur. Eerst naar Diksmuide, onnozel doen in de Dodengang, en daarna een stukje verder. Naast de abdij stond toen een veredelde varkensstal, genre voetbalkantine. De radio stond op en de voetbaluitslagen van het weekend werden gelezen. Je reed even de abdij in, kocht wat bakken bier, en ging er daarna nog een drinken in die kantine. Daarnaast een snede brood met abdijpaté.
Des avonds aten we dan ribbekes à volonté daar ergens midden te velde, in een ombebouwde schuur. Heerlijk.
Toen we groot waren en zelf een auto hadden, gingen we ook af en toe eens naar Westvleteren. De tijden waren veranderd. De rest van Vlaanderen had ook de abdij van Westvleteren ontdekt en het maximum daalde naar vijf bakken. Meestal keerden we met 5 bakken naar huis, want er waren altijd wel buren die ook een bakje wilden. En met zo'n bak doe je toch algauw een jaar. Een Westvleteren drink je niet zomaar terwijl je naar de Kampioenen kijkt. Neen, dat is een heel ritueel.
En toen werd het bier van St.-Sixtus door enkele onnozele Amerikanen uitgeroepen tot het beste bier ter wereld. Het werd een hype. Terwijl, St.-Sixtus is niet het beste bier ter wereld. Het is natuurlijk erg lekker, maar dat is afhankelijk van persoonlijke smaak. Sommigen vinden Rochefort lekkerder. Of Orval. Of Derby pils.
Vanaf dan moest er getelefoneerd worden. Of er wel bier voorradig was. En welke soort. In juni 2006 passeerden we nog eens in Westvleteren. 2 bakken was het maximum. Maar we moesten er toch zijn, dus dat viel mee. Helaas was het bier van 8 graden, maar in De Vrede zouden we nog wel enkele flesjes van 12 graden kopen.
Dat was buiten de waard gerekend, want ook daar was niets meer te krijgen.
En nu...
Nu moet je bellen om te bestellen. Maximum één bak per nummerplaat. Uren bezettonen trotseren om uiteindelijk toch geen verbinding te krijgen.
Allemaal de schuld van de Amerikanen. Mensen die bij McDonalds eten en dat het hoogste culinaire genot vinden, kopen hier massaal ons bier op. Kunnen die vetbetaalde politici daar niet een keer iets aan doen? Eigen bier eerst!
Darling Britney
Darling Britney
De filmavond werd er voor verschoven, we trotseerden de regenvlagen, maar we waren aanwezig.
In Villa Volta trad op klaasdag Darling Britney op. Denk aan een mondvol Lolita Lama, een sneetje Willem Elsschot, een hapje Lydia Lunch en een akkoordje Iron Maiden. We konden alvast proeven van de Achterkant van het Vlaamsche levenslied, eenzaamheid en (afwijkende) seksuele voorkeuren. Het laatste nummer was een duet met cafébaas Quinte wat zeer in de smaak viel.
Zangeres Darling had een beetje gebrek aan bewegingsruimte op het kleine podium, en er was een beetje weinig publiek in het kleine café, maar dat zal in de toekomst allemaal veranderen. Beloofd.
Hoofddoek
Eén van de argumenten om achter het hoofddoekenverbod in Gent te staan volgens M.: "In Turkije mogen vrouwen in een openbaar ambt ook geen hoofddoek dragen."
Aaahhh, we volgen de Turkse wetgeving in België! Dat wist ik niet.
Mogen we vanaf nu onze gevangenen folteren? Krijgen we dan eindelijk een president? Krijgen we nieuwe feestdagen: het slachtfeest, het suikerfeest? Gaan we politieke partijen verbieden (ik kijk naar niemand in het bijzonder)?
Ah ja, wel consequent zijn hé.
Aaahhh, we volgen de Turkse wetgeving in België! Dat wist ik niet.
Mogen we vanaf nu onze gevangenen folteren? Krijgen we dan eindelijk een president? Krijgen we nieuwe feestdagen: het slachtfeest, het suikerfeest? Gaan we politieke partijen verbieden (ik kijk naar niemand in het bijzonder)?
Ah ja, wel consequent zijn hé.
donderdag, december 06, 2007
Hij deed alsof ik niet bestond
Ik heb Toon Hermans altijd zwaar onderschat gevonden. Getuige dit filmpje.
Sinterklaas
refrein
't e Sen-Nikloas in lange frak
't e Zwarte Piet me zinne zak
't e Zwarte Piet, Piet, Piet met zinne zak, zak, zak
't e Sen-Nikloas in lange frak
Wie stoat er med een koane, van boovn ip min dak ?
Wie doet er 's nachs de boane, in zinne lange frak ?
Wie kreupt er deur de skouwe, a't er em nieman' ziet ?
Wien è't er et gin vrouwe, moa wel ne Zwarte Piet ?
Wie droagt er nu ne mitter, en i't er lang blond hoar ?
Wien e dien bljèke skitter, me zinne geplaktn boar ?
Wie zit er in de Sarma, moa woak in den Bazar ?
Wien i't er zoaveel karma, wien e diene kastar ?
refrein
Wie ziet er ut den emel, wa dad iederjeen doe ?
Wie riet er ip ne kemel, die fret ut onzne skoe ?
Wien es't er voa de kiendjes, moa j'e nie pedofiel ?
Wie smit er mandarientjes en hoapen andr'n briel ?
Wie pakt er ol de vrouw'n ip zinne heiligen schoa ?
Wie klapt er noai van trouw'n, ol voart ie me nen boa ?
Wien i't er speelgoedboll'n in zinnen immenske zak ?
En wien imme loaten vollen van onzen almanak ?
refrein (2x)
© Johny Turbo
(vertaling op aanvraag)
't e Sen-Nikloas in lange frak
't e Zwarte Piet me zinne zak
't e Zwarte Piet, Piet, Piet met zinne zak, zak, zak
't e Sen-Nikloas in lange frak
Wie stoat er med een koane, van boovn ip min dak ?
Wie doet er 's nachs de boane, in zinne lange frak ?
Wie kreupt er deur de skouwe, a't er em nieman' ziet ?
Wien è't er et gin vrouwe, moa wel ne Zwarte Piet ?
Wie droagt er nu ne mitter, en i't er lang blond hoar ?
Wien e dien bljèke skitter, me zinne geplaktn boar ?
Wie zit er in de Sarma, moa woak in den Bazar ?
Wien i't er zoaveel karma, wien e diene kastar ?
refrein
Wie ziet er ut den emel, wa dad iederjeen doe ?
Wie riet er ip ne kemel, die fret ut onzne skoe ?
Wien es't er voa de kiendjes, moa j'e nie pedofiel ?
Wie smit er mandarientjes en hoapen andr'n briel ?
Wie pakt er ol de vrouw'n ip zinne heiligen schoa ?
Wie klapt er noai van trouw'n, ol voart ie me nen boa ?
Wien i't er speelgoedboll'n in zinnen immenske zak ?
En wien imme loaten vollen van onzen almanak ?
refrein (2x)
© Johny Turbo
(vertaling op aanvraag)
woensdag, december 05, 2007
Zone 09
Als er nu 1 ding is dat ik nooit op straat zie rondslingeren, is het wel de Zone 09. Maar een extra vuilbakje hier en daar, dat kan er blijkbaar niet van af.
dinsdag, december 04, 2007
Project "lopen"
De goede voornemens beginnen vroeg volgend jaar...
Met de feesten in aantocht, een uitdijende evenaar aan de andere kant van de spiegel en de tekenen van een slechte conditie die zich alsmaar meer manifesteren, trok ik vandaag nog eens de loopbroek, hartslagmeter en sportschoenen aan.
Die loopbroek hing al sedert ergens februari in de kast. Een overblijfsel van een vorig goed voornemen. Nadat ik het prijsetiketje verwijderde kon ik ze aantrekken. Waar lag nu ook weer die hartslagmeter?
Met gezwinde tred trokken Ploppie en ik op pad. Ploppie vond het alvast geweldig. Achter de spoorweg, over het sluisje, langs de Scheldeboorden, door het Keizerpark, de Achtervisserij tot aan het Van Eyck-zwembad, en zo terug door het Astridpark. Een kleine 5 km. En dat voor de eerste keer. Start to run, eat your heart out.
Verdict: 31 minuten gelopen (de aanval op het wereldrecord is voor volgende week, even geduld), gemiddelde hartslag 140, en 420 kcal verbrand, waarvan 40% vet (jochei).
Dat viel allemaal bijzonder goed mee, misschien ga ik dit ooit zelfs leuk vinden.
Als u mij nu wil excuseren, ik heb zin in frieten (koolhydraten) met een trappist (eiwitten) en wil daarna graag in de zetel ploffen (de levensnoodzakelijke rust van de sportman).
Met de feesten in aantocht, een uitdijende evenaar aan de andere kant van de spiegel en de tekenen van een slechte conditie die zich alsmaar meer manifesteren, trok ik vandaag nog eens de loopbroek, hartslagmeter en sportschoenen aan.
Die loopbroek hing al sedert ergens februari in de kast. Een overblijfsel van een vorig goed voornemen. Nadat ik het prijsetiketje verwijderde kon ik ze aantrekken. Waar lag nu ook weer die hartslagmeter?
Met gezwinde tred trokken Ploppie en ik op pad. Ploppie vond het alvast geweldig. Achter de spoorweg, over het sluisje, langs de Scheldeboorden, door het Keizerpark, de Achtervisserij tot aan het Van Eyck-zwembad, en zo terug door het Astridpark. Een kleine 5 km. En dat voor de eerste keer. Start to run, eat your heart out.
Verdict: 31 minuten gelopen (de aanval op het wereldrecord is voor volgende week, even geduld), gemiddelde hartslag 140, en 420 kcal verbrand, waarvan 40% vet (jochei).
Dat viel allemaal bijzonder goed mee, misschien ga ik dit ooit zelfs leuk vinden.
Als u mij nu wil excuseren, ik heb zin in frieten (koolhydraten) met een trappist (eiwitten) en wil daarna graag in de zetel ploffen (de levensnoodzakelijke rust van de sportman).
maandag, december 03, 2007
Abonneren op:
Posts (Atom)