Quote van de dag:
"The idea is to die young as late as possible"
Ashley Montagu
(de man zat trouwens boordevol goeie ideeën)
maandag, mei 19, 2008
zaterdag, mei 17, 2008
50 beste comedy sketches
We zullen weer veel gedaan hebben, dit weekend: The 50 greatest comedy sketches of all time.
De meeste heb ik nog nooit gezien, natuurlijk, maar iedereen die wat betekend heeft in (Britse) comedy komt er in voor: The Four Ronnies, AbFab, Saterday night live, Monty Python, Monty Python en (de winnaar) Monty Python.
Al vind ik deze van Abbot & Costello nog altijd dé comedy-klassieker bij uitstek.
(een sketch die meesterlijk gecoverd werd - of hoe noem je zoiets? - door Jim Sherman: Hu's the president of China)
Neem enkele uurtjes vrij en bekijk ze allemaal. Daarna kan de meerwaardezoeker nog altijd America's top 10 political sex scandals zien.
De meeste heb ik nog nooit gezien, natuurlijk, maar iedereen die wat betekend heeft in (Britse) comedy komt er in voor: The Four Ronnies, AbFab, Saterday night live, Monty Python, Monty Python en (de winnaar) Monty Python.
Al vind ik deze van Abbot & Costello nog altijd dé comedy-klassieker bij uitstek.
(een sketch die meesterlijk gecoverd werd - of hoe noem je zoiets? - door Jim Sherman: Hu's the president of China)
Neem enkele uurtjes vrij en bekijk ze allemaal. Daarna kan de meerwaardezoeker nog altijd America's top 10 political sex scandals zien.
vrijdag, mei 16, 2008
Futureshorts
Futureshorts is een leuke website met kortfilmpjes en al.
Eén van de filmpjes is onderstaande. Onder het motto "It's all fun and games, until someone loses an eye", volgen we een jong koppeltje.
Spider
(niet voor gevoelige kijkers)
Eén van de filmpjes is onderstaande. Onder het motto "It's all fun and games, until someone loses an eye", volgen we een jong koppeltje.
Spider
(niet voor gevoelige kijkers)
woensdag, mei 14, 2008
dinsdag, mei 13, 2008
'k Heb...
'k heb de zon zien zakken in de zee
'k heb de zon zien zakken in de zee
'k heb de zon zien zakken de zon zien zakken de zon zien zakken in de zee
'k heb de zee zien zakken in de zon
'k heb de zee zien zakken in de zon
'k heb de zee zien zakken de zee zien zakken de zee zien zakken in de zon
'k heb de zak zien zonnen in de zee
'k heb de zak zien zonnen in de zee
'k heb de zak zien zonnen de zak zien zonnen de zak zien zonnen in de zee
'k heb de zon zien zeeën in de zak
'k heb de zon zien zeeën in de zak
'k heb de zon zien zeeën de zon zien zeeën de zon zien zeeën in de zak
'k heb de zee zien zonnen in de zak
'k heb de zee zien zonnen in de zak
'k heb de zee zien zonnen de zee zien zonnen de zee zien zonnen in de zak
'k heb de zak zien zeeën in de zon
'k heb de zak zien zeeën in de zon
'k heb de zak zien zeeën de zak zien zeeën de zak zien zeeën in de zon
'k heb de zon zien zakken in de zee
'k heb de zon zien zakken de zon zien zakken de zon zien zakken in de zee
'k heb de zee zien zakken in de zon
'k heb de zee zien zakken in de zon
'k heb de zee zien zakken de zee zien zakken de zee zien zakken in de zon
'k heb de zak zien zonnen in de zee
'k heb de zak zien zonnen in de zee
'k heb de zak zien zonnen de zak zien zonnen de zak zien zonnen in de zee
'k heb de zon zien zeeën in de zak
'k heb de zon zien zeeën in de zak
'k heb de zon zien zeeën de zon zien zeeën de zon zien zeeën in de zak
'k heb de zee zien zonnen in de zak
'k heb de zee zien zonnen in de zak
'k heb de zee zien zonnen de zee zien zonnen de zee zien zonnen in de zak
'k heb de zak zien zeeën in de zon
'k heb de zak zien zeeën in de zon
'k heb de zak zien zeeën de zak zien zeeën de zak zien zeeën in de zon
vrijdag, mei 09, 2008
Francois Sterchele
Francois Sterchele heeft zichzelf dood gereden tegen een boom. Het parket "vermoedt" dat hij te snel reed... Volgens Le Soir reed hij 200 km/h.
Overal lofbetuigingen voor het jonge voetbaltalent dat veel te vroeg aan zijn einde komt. Over de doden niets dan goed zeker?
Het is natuurlijk heel erg en we betreuren een jong overlijden.
Maar ik stel me daar vragen bij. Wat als dit een gewone 26-jarige was die om drie uur 's nachts aan veel te hoge snelheid tegen een boom was gereden? Zou die man dan ook zo opgehemeld worden. Neen, natuurlijk niet. Er zou hoofdschuddend met wenkbrauwen gefronsd worden. Alweer een jonge wegpiraat die zijn onverantwoordelijk gedrag met zijn leven moet bekopen. Maar nu... geen enkele kritische noot in de pers. Neen, hij reed zoals hij voetbalde: te snel. En dat blijkt een kwaliteit te zijn. Ik ben benieuwd of de commentaren ook zo onverdeeld positief geweest waren als hij andere slachtoffers dan zichzelf gemaakt had.
Overal lofbetuigingen voor het jonge voetbaltalent dat veel te vroeg aan zijn einde komt. Over de doden niets dan goed zeker?
Het is natuurlijk heel erg en we betreuren een jong overlijden.
Maar ik stel me daar vragen bij. Wat als dit een gewone 26-jarige was die om drie uur 's nachts aan veel te hoge snelheid tegen een boom was gereden? Zou die man dan ook zo opgehemeld worden. Neen, natuurlijk niet. Er zou hoofdschuddend met wenkbrauwen gefronsd worden. Alweer een jonge wegpiraat die zijn onverantwoordelijk gedrag met zijn leven moet bekopen. Maar nu... geen enkele kritische noot in de pers. Neen, hij reed zoals hij voetbalde: te snel. En dat blijkt een kwaliteit te zijn. Ik ben benieuwd of de commentaren ook zo onverdeeld positief geweest waren als hij andere slachtoffers dan zichzelf gemaakt had.
woensdag, mei 07, 2008
Weer
Wat een weertje dat weertje.
Gelukkig bestaat er nog zoiets als "werk", waardoor we toch niet te veel kunnen verbranden vandaag.
Gelukkig bestaat er nog zoiets als "werk", waardoor we toch niet te veel kunnen verbranden vandaag.
zondag, mei 04, 2008
Muziks!
Deze week was een week van concerten ende optredens. Het begon zaterdag 26 april in Vooruit. Penguins Know Why mocht het Courtisane filmfestival opleuken met een opreden. Er was ook een videoclipwedstrijd van De Beloften aan verbonden. Het filmpje van Jonas en Jelmen won met dit leuke filmpje:
Dinsdag speelde Sebadoh ten dans in de Handelsbeurs. Ondanks het feit dat ik de groep al tieglijk lang ken, was dit de eerste keer dat ik die knakkers aan het werk zag. Lou en compagnie waren in uitstekende luim, maar een optreden zonder voorprogramma, dat dan ook nog eens op tijd begint, dat is wraakroepend. Vooral omdat ondergetekende zo'n 20 minuten te laat op appèl verscheen. Er van uitgaande dat er wel een flauw voorprograma zou zijn en de band rock 'n' rollgewijs veel te laat zou zijn.
Soit, op 30 mei staan ze in Barcelona. U weet wat u te doen staat.
Donderdag moesten we niet werken, maar mijnheer Cave en zijn Slechte Zaadjes wel. Vorst liep vol, Vorst liep over. We moesten naar het tweede balkon en "genoten" daar van het optreden. Nick Cave was zeer energiek. De man is al vijftig. Het optreden was geweldig, niet te veel liefdesliekens, maar veel rock ende roll. Veel uit de nieuwe CD, maar ook veel oud werk en dat is nog altijd fenomenaal.
En om de week af te sluiten: wij waren er wél in geslaagd om kaartjes voor dEUS te bemachtigen. Ik ben nog altijd niet helemaal overtuigd van de nieuwe CD - ook tijdens het optreden deden de oude nummers het nog altijd beter dan de nieuwe - maar ondertussen wel van de opname van Mauro in de groep. Die mens is werkelijk geniaal, ook al ziet hij er hoe langer hoe meer uit als een landloper. En psst: naar het schijnt zouden de Evil Superstars weer gaan touren... Wordt vervolgd!
Dubbelganger van de week:
Mauro Pawlowski (dEUS)
Warren Ellis (Bad Seed)
Dinsdag speelde Sebadoh ten dans in de Handelsbeurs. Ondanks het feit dat ik de groep al tieglijk lang ken, was dit de eerste keer dat ik die knakkers aan het werk zag. Lou en compagnie waren in uitstekende luim, maar een optreden zonder voorprogramma, dat dan ook nog eens op tijd begint, dat is wraakroepend. Vooral omdat ondergetekende zo'n 20 minuten te laat op appèl verscheen. Er van uitgaande dat er wel een flauw voorprograma zou zijn en de band rock 'n' rollgewijs veel te laat zou zijn.
Soit, op 30 mei staan ze in Barcelona. U weet wat u te doen staat.
Donderdag moesten we niet werken, maar mijnheer Cave en zijn Slechte Zaadjes wel. Vorst liep vol, Vorst liep over. We moesten naar het tweede balkon en "genoten" daar van het optreden. Nick Cave was zeer energiek. De man is al vijftig. Het optreden was geweldig, niet te veel liefdesliekens, maar veel rock ende roll. Veel uit de nieuwe CD, maar ook veel oud werk en dat is nog altijd fenomenaal.
En om de week af te sluiten: wij waren er wél in geslaagd om kaartjes voor dEUS te bemachtigen. Ik ben nog altijd niet helemaal overtuigd van de nieuwe CD - ook tijdens het optreden deden de oude nummers het nog altijd beter dan de nieuwe - maar ondertussen wel van de opname van Mauro in de groep. Die mens is werkelijk geniaal, ook al ziet hij er hoe langer hoe meer uit als een landloper. En psst: naar het schijnt zouden de Evil Superstars weer gaan touren... Wordt vervolgd!
Dubbelganger van de week:
Mauro Pawlowski (dEUS)
Warren Ellis (Bad Seed)
dinsdag, april 29, 2008
ikwilaandacht
Op www.ikwilaandacht.com klik je op testimonials (rechts), daarna op ICT (rechts) en dan staat daar plots een naam die we allemaal kennen (in het midden).
Als je dan klikt op lees meer, kan je meer lezen.
Als je dan klikt op lees meer, kan je meer lezen.
vrijdag, april 25, 2008
dinsdag, april 22, 2008
maandag, april 21, 2008
Knutseldeknutsel (bis)
Misschien herinner je je nog het bericht over het bloedbad dat ik met mezelf aanrichtte, misschien ook niet.
In ieder geval weet ik nu precies hoe lang een pinknagel er over doet om volledig te groeien: van 10 februari tot 20 april (rekening houdende met het schrikkeljaar) is dat exact 70 dagen.
Tot zover het wetenschappelijk onderzoek van de week.
In ieder geval weet ik nu precies hoe lang een pinknagel er over doet om volledig te groeien: van 10 februari tot 20 april (rekening houdende met het schrikkeljaar) is dat exact 70 dagen.
Tot zover het wetenschappelijk onderzoek van de week.
zondag, april 20, 2008
vrijdag, april 18, 2008
Bejaard
Zeg nu nog eens dat bejaarden niets te doen hebben. Vandaag was ik verschillende keren getuige van het harde werk van een bejaarde man:
10u00 Ik fiets voorbij het Heirnisplein om een boodschap te doen. Het Heirnisplein is volledig onderbroken door werken en er staat en oudere man de werken te bekijken. Heel vriendelijk doet hij een stapje opzij, zodat ik kan passeren.
10u30 Ik kom uit de andere richting gefietst. De meneer staat nog altijd trouw op post.
14u30 Toevallig kom ik weer voorbij, en wie staat daar nog altijd? Jawel hoor: Gilbert (ik heb de man Gilbert genoemd, maar zijn vrienden noemen hem Berke). Gilbert heeft er een collega kijker bij gekregen. Samen becommentarieren ze de vorderingen van de dag.
15u30 Nogmaals moet ik voorbij het Heirnisplein. Zou Gilbert er nog altijd staan? De spanning stijgt, ik moet me inhouden om niet te racen... Ik kruis de straat, Gilbert lijkt verdwenen. Maar neen hoor, hij heeft zich een beetje verstopt, de sloeber. Gilbert staat nu vanuit de inkom van een winkel de werken te bewonderen.
Wat een plichtsbesef. Wat een ambitie. Gilbert is mijn held! Maar ik wens hem nu toch een rustdoend weekend.
10u00 Ik fiets voorbij het Heirnisplein om een boodschap te doen. Het Heirnisplein is volledig onderbroken door werken en er staat en oudere man de werken te bekijken. Heel vriendelijk doet hij een stapje opzij, zodat ik kan passeren.
10u30 Ik kom uit de andere richting gefietst. De meneer staat nog altijd trouw op post.
14u30 Toevallig kom ik weer voorbij, en wie staat daar nog altijd? Jawel hoor: Gilbert (ik heb de man Gilbert genoemd, maar zijn vrienden noemen hem Berke). Gilbert heeft er een collega kijker bij gekregen. Samen becommentarieren ze de vorderingen van de dag.
15u30 Nogmaals moet ik voorbij het Heirnisplein. Zou Gilbert er nog altijd staan? De spanning stijgt, ik moet me inhouden om niet te racen... Ik kruis de straat, Gilbert lijkt verdwenen. Maar neen hoor, hij heeft zich een beetje verstopt, de sloeber. Gilbert staat nu vanuit de inkom van een winkel de werken te bewonderen.
Wat een plichtsbesef. Wat een ambitie. Gilbert is mijn held! Maar ik wens hem nu toch een rustdoend weekend.
dinsdag, april 15, 2008
70 euro
Wat kan een mens allemaal kopen met 70 euro?
41 pinten in de Vooruit (of 28 op Rock Werchter);
4 cd's;
1 retourtje Barcelona;
3 flessen Champagne;
11 flessen Cava;
eens zeer goed gaan eten;
DVD 2 boxen samen: Geert Hoste 1993 - 2003 + Geert Hoste 2003 - 2007;
32 gameslots (???);
56 Subito's;
1 Japanse Tarzan Vibrator Hustle 7, roze;
3 Drakenkop plafondlamp met schaal;
1 paar schoenen;
1 vest in de H&M;
1 Gerard Joling dekbedovertrek;
1 Emmy, de levensechte babypop;
1 tafelgrill;
alles van Kuifje, bij Kruidvat;
1 WL-312 Sitecom Wireless Router 300N;
200 m coaxkabel;
2 stukken van 1 Finse cent;
10 badpakken DVD's van P-magazine;
...
Het zijn maar enkele ideetjes voor de persoon die gisteren de 70 euro gevonden heeft die ik verloren ben...
Aw.
41 pinten in de Vooruit (of 28 op Rock Werchter);
4 cd's;
1 retourtje Barcelona;
3 flessen Champagne;
11 flessen Cava;
eens zeer goed gaan eten;
DVD 2 boxen samen: Geert Hoste 1993 - 2003 + Geert Hoste 2003 - 2007;
32 gameslots (???);
56 Subito's;
1 Japanse Tarzan Vibrator Hustle 7, roze;
3 Drakenkop plafondlamp met schaal;
1 paar schoenen;
1 vest in de H&M;
1 Gerard Joling dekbedovertrek;
1 Emmy, de levensechte babypop;
1 tafelgrill;
alles van Kuifje, bij Kruidvat;
1 WL-312 Sitecom Wireless Router 300N;
200 m coaxkabel;
2 stukken van 1 Finse cent;
10 badpakken DVD's van P-magazine;
...
Het zijn maar enkele ideetjes voor de persoon die gisteren de 70 euro gevonden heeft die ik verloren ben...
Aw.
vrijdag, april 11, 2008
You go girl! (bis)
Blijkt dat Tom Waes slachtoffer geworden is van zijn eigen actie. Zijn boksmatch werd gefilmd en het ziet er niet goed uit. Hij verliest van een meisje!
You go girl!
Eerste maatje 44 in finale Miss Engeland
Met 79 kilo voor 1 meter 78 en kledingmaat 44 heeft Chloe Marshall niet echt het figuur van een gemiddelde schoonheidskoniging. Toch is ze gelukkiger dan ooit: donderdag won ze immers het kroontje van Miss Surrey en bereikte zo de finale van Miss Engeland. Dat meldt de Britse tabloid Daily Mail.
Chloe Marshall is 16 jaar oud en heeft de Britse kledingmaat 16, maatje 44 in België. Ze bereikte donderdagavond als eerste meisje met die kledingmaat de finale van Miss Engeland. Ze won de voorronde in haar thuishaven Surrey, Zuid-Oost Engeland.
Zelfvertrouwen
Chloe, die donderdag ook een modellencontract tekende, vertelde aan de krant dat de meeste van haar tegenstandsters maatje 36 of 38 hadden. "Iedereen denkt dat je een slanke blondine moet zijn voor dit soort wedstrijden", aldus de brunette.
"De reacties die ik al kreeg zijn geweldig. Andere meisjes vertelden me dat ze echt een boost van zelfvertrouwen kregen", zegt Marshall in de Daily Mail. "Nu wil ik doorgaan tot Miss Engeland en het stereotype beeld doorbreken."
Barbiepoppen
Een goed woordje voor haar tegenstandsters had Marshall zeker niet: "Als ik ze bekeek dan waren ze allemaal even mooi als saai. Blond, mager en net een Barbiepop. Gelukkig zijn mijn ouders fier op mij en op hoe ik ben."
En ook haar nieuw modellenbureau is enthousiast. "Chloe is een prachtige jonge vrouw", vertelt Stevie Walters, haar nieuwe manager. "Ik ben er zeker van dat ze snel zal worden ontdekt door modehuizen die een realistisch beeld willen voorschotelen aan hun klanten."
(bron: Knack)
dinsdag, april 08, 2008
Champagne!
Champagne! Niet alleen voor Titus, maar ook voor mezelf.
Woensdagmorgen, op een ongristelijk vroeg uur, stonden we met enkele moedigen te verkleumen onder het viaduct E17 in Gentbrugge. De bus met de welluidende naam "Meetjesland" zou ons om 7u30 oppikken. Dat de bus met een kwartier vertraging kwam aangezeild was een voorteken, maar dat wisten we toen nog niet.
Inclusief chauffeur en reisleidster waren we met 20 voor de verovering van de Champagne en de Bourgogne. En dat we onze taak met brio zouden vervullen stond al vast.
De foto's:
Na een voorspoedige reis, kwamen we in Reims aan voor een bezoek aan de kathedraal. De lachende engel zat helaas verborgen achter een hoop stellingen, maar gelukkig staat er aan de andere kant van het portaal nog een type te lachen. We hebben hem dan maar de glimlachende engel gedoopt.
In Reims deden we ook een eerste terrasje aan. In het zonneke, een pistoleke en een glaasje wijn... Heerlijk.
Na het korte bezoek aan Reims reden we verder naar Troyes, een stad in de vorm van een champagnekurk. Waarschijnlijk hebben ze daar enkele wijken voor moeten platgooien. Of bijbouwen, dat kan ook.
We waren van harte welkom in het hotel, maar over de Franse keuken zijn we minder te spreken. Erg lekker, daar niet van, maar na 2 "voorgerechtjes" al meteen het dessert serveren getuigt niet meteen van kennis over de Belgische eetgewoontes.
Raphaël en ik mochten een klein kamertje delen. Nick en Sara bleken over de honeymoonsuite te beschikken. Het leven is nog altijd niet eerlijk...
Het ontbijt was gelukkig wel copieus. Daarna trokken we Troyes in. Troyes is een middeleeuws stadje waar - toevallig of niet - op een marktplein paarden stonden te kakken. Waarschijnlijk ging het er anders aan toe in de middeleeuwen, de paardenbaas ruimde meteen alles op. Niet in het minst omdat mevrouw de flik stond te kijken. Even later woeide (waaidege) de klak van mevrouw de flik weg. We vervolgden onze weg door Troyes, met een bezoek aan beide kerken en daarna aan een crêperie.
Tijdens het verorberen van een crêpe, contempleerden we over het feit dat je in België niet echt hartige pannenkoeken kan eten. (nvdr: ondertussen ontdekt dat er een crêperie in de Volderstraat ligt... wanneer gaan we een pannenkoek eten?)
Na de copieuze pannenkoek verblijdden we chauffeur Danny met onze aanwezigheid op de bus en reden we zuidwaarts, richting Beaune.
Het tapijt in hotel Mercure was zeer toepasselijk: wijndruiven en -ranken sieren de tapis plein. Van een beetje kitch is nog niemand doodgegaan. Raphaël en ik betrokken een zowaar nog piepkleiner kamertje dan vorige nacht.
Bij Mercure loopt waarschijnlijk ergens een slimmere Maitre d'O rond, want we kregen een aparte ruimte om te dineren. Gisterenavond keken de andere hotelgasten nogal verschrikt toen "les Belges" net niet in zingen uitbarstten aan het avondmaal. Hier kregen we onze eigen geluidsdichte eetzaal.
Dag 3 kondigde zich aan onder een stralend zonnetje. We trokken naar de abdij van Brou. Aldaar zou een gids ons inleiden in de geheimen van de abdij. Maar dat was buiten de waard gerekend. Een rondleiding geven aan een stelletje gidsen in opleiding en een gediplomeerde voorzitter van de Gentse gidsenbond, is geen pretje. Iedereen weet wel iets dat de oficiële gids nog niet weet.
In de namiddag verkenden we de streek van Mâcon. Letterlijk. We zouden wijn gaan proeven in St. Veran. Nu blijkt dat er in de streek maar liefst vier (4) St. Veran(d)s liggen. Uiteraard reden we eerst door het verkeerde dorp. Ongeveer 2 uur later dan voorzien mochten we de wijngaarden bezoeken. Gelukkig zat de sfeer er in op de bus. De St. Veran en St. Amour konden mij niet echt bekoren, vooral die laatste moet het vooral van zijn naam hebben.
De voorlaatste dag reeds. We wandelden de stad Beaune in. (Beaune? Tom Beaune! Mwoehaha.) We bezochten het Hospice in Beaune. Denk aan de concertzaal van de Bijloke, maar dan in het klein. Aan de buitenkant ziet het hospice er tamelijk sober uit, eenmaal op de binnenkoer vloekte de rijkelijke versiering met de ongetwijfeld dikke miserie van de armen die er ooit verpleegd werden. Aanvankelijk werden er alleen rijke burgers verzorgd. In de piepkleine bedjes lagen soms tot zes zieken. Top aan aas, gelijk dat ze zeggen.
(to be continued)
Woensdagmorgen, op een ongristelijk vroeg uur, stonden we met enkele moedigen te verkleumen onder het viaduct E17 in Gentbrugge. De bus met de welluidende naam "Meetjesland" zou ons om 7u30 oppikken. Dat de bus met een kwartier vertraging kwam aangezeild was een voorteken, maar dat wisten we toen nog niet.
Inclusief chauffeur en reisleidster waren we met 20 voor de verovering van de Champagne en de Bourgogne. En dat we onze taak met brio zouden vervullen stond al vast.
De foto's:
Na een voorspoedige reis, kwamen we in Reims aan voor een bezoek aan de kathedraal. De lachende engel zat helaas verborgen achter een hoop stellingen, maar gelukkig staat er aan de andere kant van het portaal nog een type te lachen. We hebben hem dan maar de glimlachende engel gedoopt.
In Reims deden we ook een eerste terrasje aan. In het zonneke, een pistoleke en een glaasje wijn... Heerlijk.
Na het korte bezoek aan Reims reden we verder naar Troyes, een stad in de vorm van een champagnekurk. Waarschijnlijk hebben ze daar enkele wijken voor moeten platgooien. Of bijbouwen, dat kan ook.
We waren van harte welkom in het hotel, maar over de Franse keuken zijn we minder te spreken. Erg lekker, daar niet van, maar na 2 "voorgerechtjes" al meteen het dessert serveren getuigt niet meteen van kennis over de Belgische eetgewoontes.
Raphaël en ik mochten een klein kamertje delen. Nick en Sara bleken over de honeymoonsuite te beschikken. Het leven is nog altijd niet eerlijk...
Het ontbijt was gelukkig wel copieus. Daarna trokken we Troyes in. Troyes is een middeleeuws stadje waar - toevallig of niet - op een marktplein paarden stonden te kakken. Waarschijnlijk ging het er anders aan toe in de middeleeuwen, de paardenbaas ruimde meteen alles op. Niet in het minst omdat mevrouw de flik stond te kijken. Even later woeide (waaidege) de klak van mevrouw de flik weg. We vervolgden onze weg door Troyes, met een bezoek aan beide kerken en daarna aan een crêperie.
Tijdens het verorberen van een crêpe, contempleerden we over het feit dat je in België niet echt hartige pannenkoeken kan eten. (nvdr: ondertussen ontdekt dat er een crêperie in de Volderstraat ligt... wanneer gaan we een pannenkoek eten?)
Na de copieuze pannenkoek verblijdden we chauffeur Danny met onze aanwezigheid op de bus en reden we zuidwaarts, richting Beaune.
Het tapijt in hotel Mercure was zeer toepasselijk: wijndruiven en -ranken sieren de tapis plein. Van een beetje kitch is nog niemand doodgegaan. Raphaël en ik betrokken een zowaar nog piepkleiner kamertje dan vorige nacht.
Bij Mercure loopt waarschijnlijk ergens een slimmere Maitre d'O rond, want we kregen een aparte ruimte om te dineren. Gisterenavond keken de andere hotelgasten nogal verschrikt toen "les Belges" net niet in zingen uitbarstten aan het avondmaal. Hier kregen we onze eigen geluidsdichte eetzaal.
Dag 3 kondigde zich aan onder een stralend zonnetje. We trokken naar de abdij van Brou. Aldaar zou een gids ons inleiden in de geheimen van de abdij. Maar dat was buiten de waard gerekend. Een rondleiding geven aan een stelletje gidsen in opleiding en een gediplomeerde voorzitter van de Gentse gidsenbond, is geen pretje. Iedereen weet wel iets dat de oficiële gids nog niet weet.
In de namiddag verkenden we de streek van Mâcon. Letterlijk. We zouden wijn gaan proeven in St. Veran. Nu blijkt dat er in de streek maar liefst vier (4) St. Veran(d)s liggen. Uiteraard reden we eerst door het verkeerde dorp. Ongeveer 2 uur later dan voorzien mochten we de wijngaarden bezoeken. Gelukkig zat de sfeer er in op de bus. De St. Veran en St. Amour konden mij niet echt bekoren, vooral die laatste moet het vooral van zijn naam hebben.
De voorlaatste dag reeds. We wandelden de stad Beaune in. (Beaune? Tom Beaune! Mwoehaha.) We bezochten het Hospice in Beaune. Denk aan de concertzaal van de Bijloke, maar dan in het klein. Aan de buitenkant ziet het hospice er tamelijk sober uit, eenmaal op de binnenkoer vloekte de rijkelijke versiering met de ongetwijfeld dikke miserie van de armen die er ooit verpleegd werden. Aanvankelijk werden er alleen rijke burgers verzorgd. In de piepkleine bedjes lagen soms tot zes zieken. Top aan aas, gelijk dat ze zeggen.
(to be continued)
maandag, april 07, 2008
Abonneren op:
Posts (Atom)