W² in Toscane (10)

Vrijdag bezochten we Lucca. Nog een middeleeuwse stad met wortels diep in de vroegromeinse tijd. De omwalling van 12 meter breed heeft de stad als één van de weinige behoed tegen buitenlanders. Buitenlanders in de Italiaanse middeleeuwen woonden soms maar een boogscheut ver. Lucca was een stadstaat, pas Napoleon slaagde er in om daar iets aan te doen. Hij schonk de stad aan zijn zus. Of hij de stad toen al veroverd had, stond niet in het boek.

We flaneerden door de straten van Lucca, bezochten wat kerken en pleinen en een terras of twee. Na de middag werd het zo heet dat zelfs de studenten minder geil door de straten liepen. Nog altijd doorweekt van het spelen aan de fontein, dat wel. Met witte t-shirts en daaronder gekleurde bh’s. De studentes althans, de mannelijke exemplaren droegen minder bh’s.

Rond een uur of 4 waren we weer in de Fattoria. Ik ging nog wat noodzakelijke inkopen doen. De limonenen waren bijna op. Langs de weg stond een bord: COOP 10 min. De COOP is de lokale benaming van een supermarkt. Na 12 minuten rijden, passeerde ik een bord: COOP 7 min. Italianen kennen geen beperkingen in het overdrijven. Nog eens 7 minuten later: COOP 3 min. Na dik half uur rijden bereikte ik de COOP waar we al twee keer geweest waren. Dezelfde megastore van twee verdiepingen met een heleboel andere winkels en een grote speelhoek voor de kinderen, annex rookruimte voor de ouderen. Rare jongens, die Romeinen.

Bij mijn thuiskomst bereidde ik een mojito en een caipirinha. Noodzakelijk, ik zei het al.

Na een laatste duik tegen de opgedane oververhitting bleven we nog eens in de fattoria eten. Er kwamen tomaten met mozzarella op tafels, heerlijke pasta met tomatensaus, fijngesneden rosbief en een puddinkje als dessert. Onze buren dronken weer hun fles wijn niet leeg (toch al anderhalf glas dit keer), maar het meisje dat ons bediende ruimde meteen na hun vertrek de tafel weer af. Dju toch.

W² in Toscane (9)

Donderdag was het marktdag in San Gimignano. Het stadje is en was het Manhattan van de middeleeuwen en is tegenwoordig, ondanks de horden toeristen, een fijn stadje om doorheen te wandelen. Het is zo groot als een zakdoek, telt ontelbare toeristentraps (de goedkoopste fles wijn: 14 euro), maar desondanks een heerlijk stadje om in rond te dwalen.

Omdat het zo’n lekker weer was, vonden we het na de middag tijd om huiswaarts te keren. Maar niet voor nog een bezoek gebracht te hebben aan onze nieuwe vrienden van de megawinkelketen. Onze voorraad wijn en andere prosecco’s was namelijk drastisch gedaald de laatste dagen. We konden niet anders dan die meteen aan te vullen. Tijdens het winkelen kregen we ongevraagd en welgemeend advies over de gekozen wijnen. Een rekkenvuller vertelde in vloeiend Italiaans wat voor excellente keuze we gemaakt hadden. Dat we er geen letter van begrepen leek hem niet te deren. Hij offreerde ons nog een kartonnen doos om onze voorraad gemakkelijk in op te slaan. We hadden er twee nodig.

Na het apropriefje en dergelijke meer, was het etenstijd. Brood met locale beleggingen, meer hoeft dat niet te zijn. En een lekker flesje wijn, natuurlijk.

Na deze drukke dagen was het tijd voor een dagje nietsdoen aan het zwembad. Gewapend met een goed boek en een tube zonnecrème nestelden we ons aan de rand. Wendie ging resoluut voor de zonnebrandkuur, ikzelf legde me te rusten en te lezen in de veilige schaduw van een parasol. Geen zonnebrand voor mij, neen bedankt.

Wat hebben we heleerd vanaah?
Ten eerste: Als ge in de zon haat lihhen, moet ge u insmeren.
Ten tweede: Ook als ge in de schaduw liht, kunt ge verbranden.
Ten derde: als ge verbrand zijt, moet ge op de blaren zitten.

Na enkele uren bakken en braden was het welletjes. Wendie, die de hele dag in de zon had gelegen, vertoonde amper een spoortje van bruining. Ik, die de hele dag in de schaduw had gelegen, was zo rood als een kreeft. Dan is een mens al eens voorzichtig. Tss.

Tweebruggenstraat

Waarom ik vind dat het verboden moet worden om kinderen met de auto naar school te brengen...

(dat is inderdaad een kindje in het stoeltje achterop de fiets)



(foto van Fietsbult)

Facebook

Yeah baby! Tegenwoordig kun je een facebook-url maken met je eigen naam derin. Veel gemakkelijker te onthouden dan http://www.facebook.com/home.php?ref=home#/ is er nu http://www.facebook.com/wim.maertens.

Gewoon naar http://www.facebook.com/username/ surfen en de naam kiezen of intikken die je wil. En als je Jan Peeters of zo heet, zorgen dat je voor die 3 miljard andere Jannen Peetersen bent.

W² in Toscane (8)

Woensdag bezochten we Pisa. De stad van de scheve toren, mocht dat niet duidelijk zijn. Pisa heeft heel wat te bieden en eigenlijk is de scheve toren (prachtige toren trouwens) zoiets dat je als kind leert kennen en waarvan je denkt: ach, dat hoef ik toch nooit te zien. Op een dag sta je naast die toren en blijkt dat hij echt wel gigantisch scheef staat. Een meter of 4 uit het lood. En wat heel vreemd is... Of beter, er zijn twee dingen vreemd:
1. Tijdens de bouw hebben de bouwmeesters geprobeerd om iets aan de situatie te veranderen, waardoor de toren ook echt scheef is. Niet gewoon scheef hangt, maar ook scheef gebouwd werd. De toren helt naar boven toe minder over.
2. ook het grondvlak van de toren werd scheef aangelegd. Rond de toren ligt een plaveisel, dat even sterk afhelt als de toren zelf. Alsof niet geweten mag zijn dat de toren in de grond zakt.

In Pisa aten en dronken we frisse rode wijn. Wendie had een klein beetje last van de frisse rode wijn en daarom gingen we nog even een frisse neus halen aan de kust.Helaas lag die kust vol met rotsblokken en was het niet echt mogelijk om ook frisse voeten te halen. Daarna reden we terug fattoriawaarts.


De scheve toren van Pisa


Die "scheve" toren... allemaal gezichtsbedrog. Die toren is kaarsrecht.


De scheve spar van Pisa


De obligate "kijk, ik doe alsof ik de toren recht hou"-foto

W² in Toscane (7)

Italiaanse chauffeurs zijn de meest geschifte ter wereld. Oh ja, natuurlijk waag je je leven zodra je je in het Tanzaniaanse verkeer begeeft. Maar dat heeft meer te maken met de wrakken die er rondrijden. Vier wielen en een stuur, dat is het enige waarover een auto in Tanzania moet beschikken. Al de rest is optie. Zelfs die vier wielen en dat stuur zijn niet altijd noodzakelijk. En de gelatenheid van de chauffeurs: als ik vandaag een ongeval moet hebben, dan kan ik dat toch niet vermijden. Het lot, weetjewel.
De Belgische chauffeur zijn ongetwijfeld de meest onbeschofte ter wereld. In Italië hebben we niet één middenvinger gezien. De top van de duim wordt tegen de vier andere vingertoppen gezet en men schudt met de hand. Dat wel. Een soort: gij idioot, gij hebt uw rijbewijs nog gekocht zekers!?

Rode lichten zijn decoratie en witte lijnen dienen om het midden van de weg aan te duiden. Meer niet. Een witte lijn overschrijden is even noodzakelijk als terugkeren als de spoorwegovergang dicht gaat. Je weet namelijk nooit hoe lang de auto voor je aan een slakkengangetje van 90 km/h over het kleine, smalle, kronkelige bergweggetje met links van je een berg en rechts een ravijn blijft kruipen of hoe lang het duurt voor de trein voorbijkomt.


Toen we kleingeld aan het zoeken waren aan de péage – een proces dat niet langer dan 40 seconden geduurd kan hebben – reed de man achter ons alweer achteruit om een andere uitgang te nemen. Net op het moment dat voor ons de slagboom omhoog ging en we verder reden. De man achter ons had het helaas te druk om achterom te kijken, zodat hij voor niets in een andere rij ging wachten.

Aan de andere kant vindt iedereen het hier ook perfect normaal dat je coupeert, zonder richtingaanwijzers te gebruiken van rijvak verandert en bruusk remt. Tot nu geen enkele boze blik of opgestoken middenvinger gezien.

W² in Toscane (6)

De tijd vliegt als je je amuseert. Dinsdag planden we een dag niets. Per ongeluk. We stonden laat op, we ontbeten laat, we speelden een spelletje en voor we het wisten was het borreluur. Ploppie was toch te moe om lange wandelingen door kunstige steden te maken.


’s Avonds dineerden we in de fattoria. Onze nieuwe buren kregen net als ons een fles wijn. Mijnheer de buurman dronk één karig glaasje van zijn fles, mevrouw de buurman helemaal niets. We bleven als allerlaatste zitten om de fles tijdens ons vertrek te kunnen bemachtigen. Helaas, toen de voorlaatste gasten opstonden om te vertrekken, kwam het dienstmeisje de tafel afruimen en verdween met de fles onze hoop op een extra glaasje wijn.

W² in Toscane (5)

We zouden Firenze bezoeken. De mooiste stad van Italië, het Gent van het zuiden. De verwachtingen waren hooggespannen. Helaas. Firenze is luid, lawaaierig en luid. Stadsbussen worden ongetwijfeld geselecteerd op het aantal decibels dat ze produceren. Er wordt overal met lawaaierige drilboren en pikeurs gedrilboord en gepikeurd. De mobiletten ontbreken een knalpot. Vreemd genoeg werd er weinig getoeterd. Gelukkig maar, anders werden we volledig hoorndol.

We wandelden doorheen de stad, langs de hoogtepunten. De duomo is een staaltje van protserigheid. Kijk eens hoeveel geld wij hebben. Oh, en heb je de koepel al gezien.






Na de middag was het heet, zochten en vonden we een terrasje. Nu ja, vonden... het lag daar gewoon voor het grijpen. Het was het terrasje van een degustatiehuisje. Geheel toevallig. Op zo’n moment kun je natuurlijk niet anders dan degusteren. We bestelden een glaasje spumante. En dan nog eentje. En een bordje Italiaanse kazen. Het was waarlijk heerlijk toeven op het terrasje.


Toen was het tijd om huiswaarts te keren. We waren slim genoeg geweest om het adres te noteren waar de auto geparkeerd stond. Helaas was de auto verdwenen toen we het adres terugvonden. In Italië staat iedereen gigantisch fout geparkeerd. Dubbel. Tripel zelfs, als de noodzaak er is. Nog nooit een auto getakeld. Dat is allemaal geen probleem. Maar een buitenlander die een millimeter buiten de lijntjes parkeert, die heeft het zitten. Vreemde valuta in het land binnenhalen. Euri met de beeltenis van Albert op de achterkant. Dat wel, ja. Ts.

We trokken naar de academie voor carabinieri, die daar toevallig vlakbij lag. Een behulpzame carabinieer hielp ons en telefoneerde naar zijn collegi carabinièros. De auto was dus weggetakeld en stond nu 7 km verder. Het zou ons 102 euro losgeld kosten.

Na een fikse wandeling onder een schroeihete zon, vonden we onze auto terug. De parking stond vol auto’s en brommers. Ongeveer een derde met buitenlandse nummerplaat. Toeval? Ik dacht het niet. Na wat heen en weer gediscussieer en de betaling van het losgeld, kregen we onze Berlingo terug. Even overwogen we om te zeggen dat er plots een bluts in de auto zat, maar dat durfden we toch niet goed.

Na een flitsbezoek aan een Italiaanse supermarkt, waar we de levensnoodzakelijkheden insloegen (diverse spumanti, een selectie fijne Toscaanse wijnen en wat olijven) aten we gezellig een kaastafeltje op ons terras.

W² in Toscane (4)

De ochtendstond heeft goud in de mond. Ploppie vond dat we nogal lang bleven liggen en wekte ons om ... tja, het was vroeg. Iets met een 6 voor. Na een korte bijslaap konden we op het terras ontbijten. Voor het eerst dit jaar.

Vinci stond op het programma. In Vinci is een zekere Leonardo da Vinci geboren. Wat een toeval, alsof Frank Vandenbroucke in Broucke geboren zou zijn. ;)

Vinci ligt op ongeveer 7 km van Fattoria Rozzalupi. De grootste toeristische trekpleister van Vinci is het Leonardo da-museum, een lelijk standbeeld van de Man van Vitruvius en het geboortehuis van mijnheer da Vinci, op een kilometer of 3 van het centrum.


We wandelden naar het geboortehuis. In dat geboortehuis stonden 3 vitrinekasten met een tweetal teksten. En daar mocht je helemaal geen foto’s van maken. Oh nee. Een brochure kopen, dat kon wel.


Na een wolkbreuk keerden we terug, want het was bijna tijd voor het apropriefje.

W² in Toscane (3)

Na een voorspoedige trip bereikten we rond 22u30 ons adres in het Zwarte Woud. Een Brits koppel heeft het regenachtige Engeland verruild voor het – euh – regenachtige zuiden van Duitsland. ’s Morgens werden we vrolijk gewekt door Ploppie, die voor het eerst in bijna een week over een gezonde ochtendappetijt beschikte. Het beest had bij ons op de kamer geslapen en vond 5u wel een geschikt uur om te ontbijten.

Niet alleen Ploppie was wakker, ook de regen was er vroeg bij. Het viel met bakken uit de hemel. Maar dat zou ongetwijfeld opgeklaard zijn na het uitgebreide ontbijt.
We laadden de auto weer in (we waren natuurlijk vergeten om een overnachtingspakket met één propere onderbroek en een tandenborstel samen te stellen) en vertrokken, verder zuidwaarts.

Na een tijdje stopte het met zachtjes te regenen. Het goot. Of neen, dat is een eufemisme. We reden door de Alpen met ongeveer 50 meter zicht. Donders en bliksems vrolijkten de boel op. Na een korte file en een lange rit door de Gothardtunnel (die van de Belgische brand) mochten we Italië binnen. Het is vreemd om nog echte grenzen te overschrijden. De Zwitsers zijn natuurlijk al jaren jaloers dat ze geen lid zijn van de Europese Unie. De grenswachten beperkten zich tot het bekijken van de auto’s die hun grenzen overschreden. Fijn beroep.

In Italië werd het meteen bakkend heet. Alsof je niet alleen een conventionele landsgrens overschrijdt, maar ook een soort meteorologische.

Nog waren we er niet. Pas rond 19u30 bereikten we onze eindbestemming: Fattoria Rozzalupi.

We noteerden meteen onze namen op de lijst voor het avondmaal. Na het uitpakken werden we vergast op heerlijke huisbereide gerechten, overgoten met een zelfgebotteld landwijntje. Lekker!

Na een korte avondwandeling vielen we in slaap voor een dvd van Seinfeld.

W² in Toscane (2)

Vrijdagmorgen: Ploppie eet nog altijd niet.
Wij naar het UZ met het beest. Als het een darmobstructie was, konden we het beter zo snel mogelijk weten. Na de nodige foto’s en echo’s kon de dierenarts ons vertellen dat het zeker geen darmobstructie was. Wat het dat wel was, was niet helemaal zeker, maar het liefste zou ze Ploppie daar houden voor het weekend. Aan een infuus leggen en zo, het beest was ook al wat uitgedroogd. Dat was niet echt nodig, het zou 500 euro kosten, maar op maandag zouden we tenminste weten wat er aan de hand was.
Of we toch op reis konden vertrekken? Met Ploppie uiteraard.
Dat kon, maar dan kon ze ons geen garanties geven. Het was niet echt een risico en veel zorgen hoefden we ons niet te maken. Mocht het erger worden, dan konden we nog altijd naar een Italiaanse dierenarts.

Wij met onze fiat en onze gehavende Citroën naar huis. 270 euro lichter voor de onderzoeken en daarna nog eens 80 euro voor de nodige medicatie. Een Afrikaans kindje kan er ongetwijfeld zijn hele jeugd de nodige medicijnen voor krijgen en een degelijke scholing daarbovenop. We zijn decadente Westerlingen.

In plaats van om 9 uur vertrokken we om 14u45. Nog een mailtje naar ons hotelletje in het Zwarte Woud dat het vertrek – en dus ook de aankomst – met enkele uren uitgesteld waren.

Het grote voordeel van een vertrek om 14u45 is dat alle ochtendfiles opgeklaard zijn. We reden richting Brussel, de ring op, naar Luxemburg, allemaal zonder fileleed. Heerlijk was dat.

W² in Toscane (1)

De week voor ons vertrek had Murphy, of beter, zijn wet, nog één en ander voor ons in petto. Op dinsdag ging Wendie naar de Colruyt voor de laatste proviand om de week door te komen. Voor de terugkeer ontdekte ze een grote bluts in onze auto. Na bezoeken aan de verzekering en de garage bleek dat het ons minstens 620 euro gaat kosten. Nochtans hebben we een omniumverzekering. Dat betekent dus niet dat je auto goedkoop hersteld kan worden.

Ploppie was de hele week al wat ziekjes. Vanaf dinsdag begon ze over te geven en vanaf woensdag at ze niets meer. Ploppie niet eten, dat is het sein voor groot alarm. We wachtten nog wat af, maar op donderdag werd het echt te erg. Het beest at niet, scheet niet en gaf over. Tijd voor de dierenarts.

De man wou ons niet laten panikeren, maar het kon een darmobstructie zijn. Mocht het na het weekend nog altijd niet beter zijn of als het beest “mest zou overgeven”, dan moesten we zo snel mogelijk naar de dierenkliniek. Operatie en dergelijke.
Na het weekend. Dat was een probleem, want voor het weekend zouden we op reis vertrekken. Spannend!

TV

Het tv-seizoen is voorbij, deze zomer krijgen we weer herhalingen. Op zich geen probleem, er zijn genoeg leuke en goed gemaakte programma's die wel eens herhaald zouden mogen kunnen worden. Ik zeg maar iets: Buiten de zone, Het huis van wantrouwen, Schalkse ruiters, De man van Atlantis, Goldorak,...

Wat gaat de VRT deze zomer herhalen?

FC de kampioenen...


Zoudt ge nu niet uit uwen zetel vallen?

Waar is Goldorak als je hem nodig hebt?

40.000 jaar

Eminem

Dat Eminem geen gevoel voor humor heeft, wordt hier op hilarische en platvloerse wijze geïllustreerd. Heerlijk! (niet voor gevoelige kijkertjes)

Kiezing

Morgen naar de stembus. Succes aan alle deelnemers die van goede wille zijn. We zijn benieuwd wie er nu weer als eerste komt vertellen dat hetgeen op voorhand beloofd werd eigenlijk niet helemaal juist geformuleerd werd.

Assurancie

Een auto hebben, 't is een gemak.

Hopla: vluchtmisdrijf!

Dat gaat ons weer een schone cent kosten. Centen die we liever uitgegeven hadden aan een lekker dinertje met een heerlijk landwijntje op een Toscaans terras. We zullen dan maar een paar dozen Miracoli meenemen zeker...?

Hond

Net terug van de dierenarts: mogelijks een darmobstructie. Dat betekent: als het er niet vanzelf uit komt, wordt het een operatie...

Great timing!

Jarig!

Dit is vandaag alweer 20 jaar geleden... Manmanman.

Dit is ONS land

Afdrukken, ophangen, klaar.

Zee

Druk

Ken je dat? Je hebt het zo druk dat je zelfs de prioriteiten niet meer kunt doen...

Help!

Afvragingskes

In het shuttlegeval recycleren ze urine om terug drinkbaar water van te maken. Hebben die mannen elk hun eigen recyclagecircuitje of moeten die elkaars...? En steken ze ook asperges in die vriesdroogmaaltijden?

Geen verkiezingsdrukwerk?

Op onze brievenbus hangt een sticker "geen verkiezingsdrukwerk". Enerzijds omdat we de papierverspilling willen tegengaan, anderzijds omdat er genoeg andere kanalen zijn om je ter dege op de verkiezingen voor te bereiden. En ook: we weten al voor wie we gaan kiezen.
Toch hebben heel wat "bussers" moeite om te lezen. Vanaf nu houden we bij welke personen/partijen alvast NIET meer op onze stem hoeven te rekenen.

Het lijstje is nog kort en we hopen dat het zo blijft.
1. Daniel en Freya; ze hebben nochtans een notoir partijlid dat ooit dit verklaarde: "Louis Tobback blijft erbij dat een inwoner die zo een rode sticker op zijn brievenbus aanbrengt geen informatie wil, noch van het stadsbestuur noch van politieke partijen."
Hypocrisie? Ik dacht het wel.
Update1
2. Het Vlaams Belahahang: dit is mijn brievenbus, gelieve er uit te blijven.
3. CD&V: moeilijke tijden? Tja, als je leden niet kunnen lezen...
4. Annelies - mijn krullen zijn echt - Storms, dit keer zonder taalfout?

(Wat was die mijnheer boos toen ik het foldertje terug in zijn handen stopte zeg)

Tiens

Next

Dit filmpje zag ik ooit op het Filmfestival in Gent. Barry Purves jaagt er in 5 minuten het hele oeuvre van Shakespeare door.

Elektriek

Deze morgen wakker geworden met een pinkende wekker. Aan de andere kant van het bed: idem. 5:37 ... 5:37 ... 5:37 ... 5:37 ...

Miljaardemiljaarde!!

Ken je dat gevoel? Je bent meteen klaarwakker. Springt uit bed en vliegt naar de badkamer. Op zoek naar een gsm, een uurwerk, een zonnewijzer, whatever. Stormt naar beneden, naar de klok van de chauffage. 6h15.

Oef, dat valt mee, ik kan nog een uur terugkruipen.

Of nee, wacht. Dat ding is natuurlijk ook gestopt met lopen toen de elektriciteit uit was...

Gsm gezocht en gevonden. 7h07.

Zucht...

Update: 't was een kat.

iTelefoon

iPhones zijn ook instrumenten, laat dat duidelijk zijn.

De mop van 1 miljoen 250.000

Dirk Vijnck: 'Tot mijn spijt moet ik afscheid nemen omdat ik het oneens ben met de koers van Lijst Dedecker. De gebeurtenissen van de afgelopen dagen en weken hebben me aan het denken gezet.'
Jean-Marie Dedecker: 'Dit is echt om te lachen. Zo'n brave gast. Hij kan zelfs niet klappen. Hij heeft nooit zijn mond open gedaan. Nooit. Ik wil niet met modder gooien, mij ga je geen slecht woord over hem horen zeggen nu hij overgelopen is. Maar het enige wat hij deed op ons partijbureau was de broodjes ronddelen.

Bart Somers: 'We hebben afgesproken dat we hem warm zullen onthalen en goed zullen helpen en omkaderen.'

Dirk Vijnck in een LDD-perstekst: 'Ik geef toe dat ik me heb laten misleiden en wens daar verder niet dieper op in te gaan. Maar bij nader inzien kan ik bij geen enkele andere partij, ook niet bij Open VLD, de vernieuwing vinden die Lijst Dedecker aanbiedt.'
'Ik dank de partij dat ze mij een nieuwe kans geeft.'
Dirk Vijnck aan de telefoon: 'Allo met Dirk. Spreek uw telefoonnummer in en ik bel u zo spoedig mogelijk terug.'

Jean-Marie Dedecker in een LDD-perstekst: 'Het feit dat hij nu deze stap zet, betekent dat er nog loyaliteit bestaat.'

Bart Somers via zijn woordvoerder: 'Wat hem nu bezielt, het is me een raadsel.'
(DS, vandaag)


Zal ik eens vertellen wat hem bezielt: 250.000 euro per jaar.

Diep in de zee

Bierflesjes zijn ook instrumenten, laat dat duidelijk zijn.

Sarah Bettens

Ik heb nog nooit veel respect gevoeld voor Sarah -uhuh uhuh uhuh uhuh uuuh- Bettens, en nu is ook dat laatste sparkje verdwenen.

Wat lezen we deze week in Focus Knack:
"Je downloadt de muziek (legaal, nvdr) rechtstreeks op je iPod, zodat cd's overbodig worden. Groener én gemakkelijker."

Wat lezen we nog, in datzelfde interview:
"Zaterdag keer ik terug naar België. (...) meestal ga ik toch negen of tien keer per jaar".

Dat mens heeft dus het lef om ons een schuldgevoel aan te praten en te zeggen dat cd's niet milieuvriendelijk zijn, maar vliegt wel 10 keer per jaar over en weer van de States naar België.

Hypocriet! Blijf in de V.S. en pest ze daar met je kleffe muziek. Dát zou pas milieuvriendelijk zijn. Geluidshinder is ook een vorm van milieuvervuiling.

Stem

Ik kan dit jaar niet gaan stemmen wegens met mijn tenen bloot in Italië. Maar als ik zou gaan stemmen, dan zou ik ook belang hechten aan de stemtest van De Standaard.

Er staan bijzonder weinig verrassingen in de lijst. Al vind ik het een weinig vreemd dat die overbodige partij derde staat. Gelukkig staat ze twee plaatsen hoger dan die nog overbodiger partij. En zo blijkt ook dat ik - met een pistool tegen mijn hoofd, uiteraard - nog liever stem op een uitgesproken racist dan op een platte opportunist.

Toepasselijke reclame

Zo'n dingen komen tegenwoordig wel vaker voor, precies...

Que?

In Nederland is een auto door een menigte gereden... Hallucinante beelden...

Once upon a time there was common courtesy...

Kom ik bij De Biobakkers binnengewaaid. Mevrouw de verkoopster is broden aan het snijden. Voor de rest is er geen klant in de winkel.

- Goedemorgen bakkerin, voor mij een Ardennerbroodje graag.
- Klein of groot?
- Een kleintje alstublieft, gesneden.

Mevrouw de verkoopster gaat verder met het snijden van de 17 broden waarmee ze bezig was.

(...)

*Pompompom*

(...)

*Kuch*

(...)

- Euh, excuseer mevrouw, zou het mogelijk zijn om mijn brood even te snijden, ik moet nog naar mijn werk, ziet u.
- Jajaah! Hier! Ardennerbrood! Gesneden! 1,50! Blaf! Woef! Bas!
- ... (sprakeloos)

Het ligt misschien aan mij, maar ik vind dat bij de bakker alleen het brood grof mag zijn.

Bwék!

Bwék! Vandaag is echt bwek.

Bwek bwek bwek bwek!

BWEK!



bwek.

16

Man bijt hond

Gisteren heb ik voor het eerst in lange tijd nog eens naar Man bijt hond gekeken. Allez, een stukje, want ik krijg dus nog altijd het vliegend schijt van dat programma. Dat je eens met iemand lacht, tot daar aan toe, sommigen verdienen niet beter. Maar dat je je hele format rond het uitlachen van simpele mensen bouwt, dat is een brug te ver.

Een ouder koppel zit in de zetel en vertelt. Dat ze liever 's middags naar Thuis kijken. Omdat het 's avonds precies allemaal sneller gaat. Dat ze rapper spreken en dat dat waarschijnlijk is omdat ze op de juiste minuut klaar moeten zijn. En dat dat overdag precies toch trager is. En beter gesproken. En dat dat toch raar is. En dat ze overdag misschien meer tijd hebben. En of ze dat dan rapper afspelen 's avonds. En dat er tegenwoordig toch veel geweld is op tv. En seks. Met mannen. En vrouwen. En de dieren. En dat er mensen zijn die een schotel kopen om naar de seks te kunnen kijken. En dat is dan tot twee uur 's nachts hé. En dat de buurman nu ook zo ne schotel gekocht heeft (hupla, denkt buurman). En dat Thuis 's middags toch trager gaat. En dat dat beter is. En al.

En daarna "Dokters en Dochters". The horror! Het schijt, I tell ya. Daar betalen u en ik belastingen voor.

Ze zouden beter wat meer energie in hun website steken. Zo'n triestig geval. Of daar een reportage over draaien. De recentste bijdrage is van 16 april, onder de rubriek "actua". Woehaha!

Oude Vlaamse streekgerechten

Een gesprek, in een willekeurig café. Ik wil en kan het u niet onthouden en wellicht kan één of andere minder getalenteerde comedian (waar zit je, Thomas Smith?) er iets mee aanvangen.

Ik poog een reconstructie:
- "Af en toe doen ze eens zotjes in het bedrijfsrestaurant en dan wordt er eten rond een bepaald thema geserveerd. Iets rond Ethiopië (1 rijstkorrel) of Herwig Van Hove (gemarineerde speklappen) of zo. Dan krijg je op maandag bijvoorbeeld een aangepast vleesgerecht, op dinsdag is het visgerecht speciaal en op woensdag wordt de vegetarische schotel aangepakt. Maar er is altijd een alternatief, je kan doorheen de twee andere opties laveren en zo het thema ontwijken of desnoods een broodje nemen.
Vorige week was het Vlaamse week. Een hele week alleen maar oude Vlaamse streekgerechten. Geen uitweg, je zou eten wat de pot schafte. Het vleesgerecht was bloedworst. Bloedworst!! Het visgerecht was stokvis! Dat kan je nauwelijks vis noemen."
- "En wat was de vegetarische schotel? Tofu op grootmoeders wijze?"

*strijk*

Auto

Mensen, breng uw kinderen eens NIET met de auto naar school. De zon schijnt, fietsen is gezond, diesel verpest de lucht en uw kinderen kunnen de deur niet open gooien tegen passerende fietsers of voetgangers.

Bedankt.

FZ

Gisteren gekeken naar Classic Albums? "Apostrophe (')/Over-nite Sensation" van Frank Zappa.

We keren terug naar het einde van de jaren '80. Ik plunderde zo ongeveer de discotheek van de Kortrijkse bibliotheek. Elke week stapte ik er verschillende keren binnen voor vijf LP's. Jawel, beste flatscreenkinderen, er was al sprake van de CD, maar dat was toen nog iets voor klassieke muziek. Voor popmuziek was er nog niet echt een gat in de markt, dachten muziekmakers.

Ik kopieerde duchtig LP's op cassettes. Ha neen, beste flatscreenkinderen, er was toen nog helemaal geen sprake van CD-R, CD-RW, iPod, Creative Zen of iTunes. Wij kopieerden muziek op een audio-cassette. We waren al blij dat het niet meer op grote banden moest. En we liepen rond met een walkman. Met herlaadbare batterijen, die het ongeveer drie cassettehelften uithielden. Het waren waarlijk andere tijden.

Ik was ondertussen al zo ver gevorderd in de platencollectie van de bib, dat ik alle groepen die ik van ver of dichtbij kende erdoor gejaagd had. Ik moest dus een andere selectieprocedure invoeren. Daarom schakelde ik over op "welke albumhoes vind ik mooi". Het zal u niet verbazen dat één van de eerste LP's die onder die selectiecriteria vielen "Country Life" van Roxy Music was (vind de 4 selectiecriteria).

Eén van die platen die ook mijn aandacht ving, was "You can't do that on stage anymore vol. 1". Niet vanwege de mooie afbeeldingen, maar vanwege de cryptische titel. Niet eens de beste van Zappa, maar wat ik daarop hoorde deed mij achterover vallen. Dat had ik nog nooit gehoord. Het was het begin van een langdurige en onvoorwaardelijke liefde voor de muziek van Frank Vincent Zappa.

Amper enkele jaren nadat ik Frank Zappa ontdekte, overleed hij op 53-jarige leeftijd aan prostaatkanker.

Gisterenavond, bij het kijken naar Classic Albums, heb ik me voorgenomen om er mijn hele Zappa-collectie nog eens door te jagen. Het is lang geleden. Bezoekers wezen bij deze gewaarschuwd.

FZ in één van zijn laatste interviews:

MP3

Als het verboden wordt om met een MP3 speler te wandelen of te fietsen omdat je dan het verkeer niet zou horen, zullen doven dan ook niet meer op straat mogen komen?

Oeps

Lelijke draak stapt op het podium, wordt nog geen beetje belachelijk gemaakt door de jury en zingt dan een liedje...

Werkende vrouwen

1 werkende vrouw op 3 had seks met collega.

33 procent van de werkende vrouwen heeft al eens seks gehad met een collega die niet hun partner is. Dat blijkt uit een enquête van het Nederlandse blad Vrouw. Een mooie man maakt meer kans dan een lelijke. Een op de zeven vrouwen zegt bereid te zijn met de baas naar bed te gaan in ruil voor een promotie, op voorwaarde dat hij er leuk uitziet.
(bron: SMagazine 04-2009)

Que?

Grossieren

Blijkbaar heeft het gild der recensenten beslist dat het werkwoord "grossieren" thuis hoort in een recensie. Je kan geen cd-, boek-, film- of optredenbespreking lezen, of het werkwoord wordt erin vervoegd. Vooral Vincent Byloo van Knack en Bart Steenhaut van De Morgen grossieren in het woord grossieren.

- Kings Of Leon grossiert tegenwoordig in epische grandeur. (Vincent Byloo - Knack - 29.09.08)
- Queen of the Supermarket doet met zijn aanzwellende strijkers en potsierlijke koortjes denken aan de bombastische pathos waarin Meat Loaf grossiert. (Vincent Byloo - Knack - 02.02.09)
- Hij (Antony, nvdr) jankt en schmiert alsof het elke dag Allerzielen is, hij grossiert ongegeneerd in smartelijke tearjerkers (...) (Vincent Byloo - Knack - 19.01.09)
- (...) die in superieure smartlappen als Running Scared, Crawlin' Back, Blue Bayou, In Dreams en Only The Lonely grossiert. (Vincent Byloo - Knack - 15.12.2008)
- Daarvoor kan hij ofwel uit het opgestelde lijstje grossieren, ofwel op een nieuwe titel stemmen. (Karel Deknudt - Knack - 03.09.08)
- Al zes platen lang grossieren de heren Joey Burns en John Convertino uit Tucson, Arizona in moerassige country (...) (Vincent Byloo - Knack - 01.09.08)
- (...) op hun debuutplaat grossieren de drie Londense tieners in oude country, rockabilly en rhythm & blues. (Vincent Byloo - Knack - 18.08.08)
- Voor een folkie die in americana wil grossieren kan de 25-jarige zangeres (Alela Diane, nvdr) alvast de nodige geloofsbrieven voorleggen (...) (Gunter Van Assche - DM - 09.04.09)
- Verhaeghen grossiert verder in scherpe plotwendingen en is bijzonder detaillistisch in zijn beschrijvingen. (Dirk Leyman - DM - 25.03.09)
- Het Britse gezelschap (...) grossiert in de donkere postpunk in de traditie van Joy Division, The Cure en The Sound, en heeft met To Lose My Life alvast een indrukwekkend visitekaartje afgeleverd. (Bart Steenhaut - DM - 16.03.09)
- Kings of Leon grossiert in het soort automuziek waarbij je zonder het te beseffen het gaspedaal induwt tot de lamp uit elke flitspaal springt die onderweg je pad kruist. (Bart Steenhaut - DM - 23.02.09)
- Empire of the Sun grossiert in luxueus gearrangeerde popmuziek (...) (Bart Steenhaut - DM - 16.02.09)
- Ajax grossiert de laatste tijd in rode kaarten. (novum/lpb - DM - 02.02.09)
- 'I Feel My Stuff' grossiert dan weer in triphop (...) (Bart Steenhaut - DM - 24.11.08)
- (...) waar zowat de hele buurt grossiert in goedkope blingblingaccessoires en Obama-parafernalia. (Veerle Windels - DS - 04.04.09
- Ziedaar het spookbeeld van de 'islamisering', een nieuwe, modieuze angstdroom waarin, na Wilders, nu ook Dewinter grossiert. (Marc Reynebeau - DS - 03.03.09)
- De sound van het Californische vijftal Isis grossiert in lange, repetitieve nummers.. (? - DS - 05.12.08)

(enzovoort)

Kan iemand die mensen eens een degelijk synoniemenwoordenboek aan de hand doen? Alvast bedankt.

Silvio

Silvio Berlusconi heeft een grapje gemaakt. De sloeber. Hij heeft gezegd dat de mensen die alles kwijt zijn, hun huis, hun gerief, hun geliefden, maar moeten doen alsof ze een weekendje kamperen.

Waarom die mens daar niet meteen op een stoel vastgebonden wordt en drie weken in een onverwarmde tent gezet, het is mij een raadsel.

Maar, die slip of the tongue belet niet dat de immer gebronzeerde Silvio eigenlijk een visionair, feministisch en geëmancipeerd politicus is: hij heeft wereldwijd waarschijnlijk het hoogste aantal vrouwen in zijn cabinet zetelen.

Zo zie je maar weer, hoe een groot staatsman ook maar een mens is en af en toe een foutje maakt.


Twee van Berlusconis ministers.

Werchter

Rock Werchter, zondag 5 juli 2009.

main stage: Metallica - Nine Inch Nails - Kaiser Chiefs - Black Eyed Peas - The Mars Volta - Seasick Steve - Mastodon - Metro Station
pyramid marquee: Milk Inc. - Röyksopp - Ghinzu - The Script - Lady Linn & Her Magnificent Seven - De Jeugd van Tegenwoordig - The Hickey Underworld

Is er daarbuiten nog iemand die iets vreemds opmerkt aan bovenstaand lijstje? Een verlate 1 aprilgrap?

Watskeburt? Is Schueremans nu helemaal zot geworden? En vooral: waarom maakt hij dat pas bekend als de zondagtickets uitverkocht zijn? Schrik dat dat anders niet gelukt was?

Soit, we gaan vroeg thuis zijn dit jaar.

Maar vooral de reactie op Studio Brussel slaat alles:

De affiche van Rock Werchter 2009 is helemaal rond. De laatste namen zijn Metro Station, Arsenal, Triggerfinger, Lady Linn & Her Magnificent Seven, Jasper Erkens en... Milk Inc! Sam belt Regi om hem te feliciteren.

Er is ook slecht nieuws: Flaming Lips hebben geannuleerd. De groep reist op 2 juli al terug naar de Verenigde Staten waardoor hun geplande optreden in Werchter op 5 juli niet doorgaat.

U leest het goed. Er staat "Er is ook slecht nieuws". Ook!? "Nog meer" ja!

Milk Inc. wel op Werchter, Flaming Lips niet op Werchter.

Flabbergasted!

w&w-nieuws.net

We willen niet beweren dat we het beter zouden kunnen (zie vorige post), maar hieronder geven we de mensen van deredactie.be enkele tips om de groene balk op een correcte manier te gebruiken.

De Red-Actie!

Binnenland

De voormalige Eerste minister heeft zijn commentaar bekend gemaakt. Waarover hij commentaar gaf is nog niet bekend, maar waarnemers kenners ontcijferden de woorden 'Trudy', 'kaka', 'tapijt in de living' en 'stomme geit'. Wat dit cryptisch commentaar betekent moet nog verder onderzocht worden. De vrouw van Yves Leterme ontkent ondertussen dat haar man haar soms stomme geit noemt. Het bericht wordt steeds vreemder.


In Antwerpen ontdekte een team wetenschappers de langste tenen ter wereld. Michael F. - de onderzochte persoon - zegt dat hij nochtans iemand kent die nog langere tenen heeft dan hij. Jean-Marie Dubbel D. ontkent. Volgens Jean-Marie is Michael een platte opportunist die zoveel mogelijk op tv bij Phara wil komen. Een duidelijk geval van de pot en de ketel.
Sarah Bettens, Truus Druyts, Yasmine en Wim De Vilder betreuren ondertussen het gebruik van het woord 'pot' in dit bericht. Het woord zou op deze manier een pejoratieve betekenis krijgen.


In Gent werd deze nacht brand gesticht in de gebouwen van het ACOD. In de buurt werd een verdachte opgepakt die beweerde dat hij eindelijk de politieke moed gevonden had.

Buitenland

BZ (Bekende Zaag) Madonna C. werd in Malawi betrapt toen ze een kind wilde kopen. Alle biologische moeders van Baby J. ontkennen elke betrokkenheid.


Jozeph Alois R. heeft ook weer van zich doen spreken. In een poging om Madonna C. te voorzien van genoeg baby's om te adopteren (zie ons vorige bericht), heeft hij de Afrikaanse bevolking wijsgemaakt dat condooms niet beschermen tegen AIDS. Op die manier bezorgt hij de Afrikaanse pastoors dubbel werk: meer kindjes om te dopen en meer AIDS-doden om te begraven.

Spojt

Na een voetbalmatch van de Belgische nationale ploeg tegen een apenland uit het heel nabije Oosten, hebben de Belgen de vernedering gekregen die ze verdienden. Vreemd genoeg worden hiervoor niet de mannequins - tegenwoordig ook wel voetballers genoemd - gestraft, maar de man die hen al maanden probeert uit te leggen dat dat ronde ding in dat grote rechthoekige ding aan de overkant moet.


We sluiten het sportnieuws af met een spelletje: waar is de bal? U mag drie keer klikken en dan wint u niets. Ook niet als u de bal gevonden heeft, neen.

Filmnieuws

In Cannes werden de Gouden Palmen uitgedeeld. Persoonlijk verkiezen we de Dobbel Palm, maar soit. Opgemerkte gaste op het filmfestival was Lolo Ferrari. Wij dachten dat ze al een tijdje dood was, maar blijkbaar zorgen siliconen voor een betere conservering dan aanvankelijk werd aangenomen.
Opgelet, dit bericht heeft niets te maken met het spelletje "waar is de bal". We hadden het even overwogen, maar het was te moeilijk om naast de ballen te klikken. Om niets te winnen, moet u bij ons wel een klein beetje moeite doen.

Tot zover deze Red-Actie.

vrtnieuws.net

Ik weet niet wie de klungelaar is die de website van de vrt-nieuwsdienst ontworpen heeft, maar vandaag ziet het er weer erg mooi uit.

Ludo Dierickx definitief de mond gesnoerd.


Hugh Jackman oefent voor een gangster-rol.


De dubbele kin van Charlie Sheen met de mantel der liefde bedekt.


Máxima zonder neus. Hoewel, misschien moesten hier de okselvijvers van Willem-Alexander bedekt worden...


Die sterren zijn helemaal niet spoorloos, ze zitten verstopt onder een groene balk!


Af en toe staat die balk gelukkig op de juiste plaats: over de ogen van een misdadiger bvb.

Vrijdag kartoendag

HAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAARRRGHHH

Vriendjes zitten al ergens op een terras. Ik niet. Want ik werk wél op sommige vrijdagen. Zie, ik ga weer de enige zijn die geen kleurke krijgt.

Gotta love Stevie